Τρίτη, 13 Δεκεμβρίου 2016

Ομιλία του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στην Ολομέλεια της Βουλής των Ελλήνων για την κύρωση του Κρατικού Προϋπολογισμού 2017


Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καθ’ όση ώρα άκουγα τον κ. Μητσοτάκη, ήλθε στο μυαλό μου η γνωστή λαϊκή ιστορία με τον βοσκό και τον λύκο. Φώναζε ο βοσκός: «Λύκος στα πρόβατα! Λύκος στα πρόβατα!». Μαζεύονταν όλο το χωριό, πουθενά ο λύκος. Ξαναφώναζε ο βοσκός την άλλη μέρα: «Λύκος στα πρόβατα! Λύκος στα πρόβατα!». Όλοι οι χωριανοί μαζεύονταν, πουθενά ο λύκος. Δυο φορές, τρεις φορές, τέσσερις φορές. Ξανά τα ίδια. Στο τέλος, από ένα σημείο και μετά κανένας δεν του έδινε σημασία του βοσκού. Το ίδιο θα πάθετε κι εσείς, κύριε Μητσοτάκη. Το ίδιο θα πάθετε.
Πέρσι τέτοιο καιρό, σε αυτήν εδώ την Αίθουσα ψηφίζαμε τον προϋπολογισμό του 2016. Το κόμμα σας τότε φώναζε ότι ο προϋπολογισμός αυτός είναι εικονικός, ότι τα νούμερα δεν βγαίνουν και ότι δεν υπάρχει καμμιά περίπτωση να πιάσουμε τους στόχους. Παρεμπιπτόντως, τα ίδια περίπου προεξοφλούσε και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, διότι συμπίπτετε στις προβλέψεις, ίσως και στις προτάσεις.
Εμείς όχι μόνο πιάσαμε τους στόχους, αλλά και τους ξεπεράσαμε κατά πολύ. Και προς πολύ μεγάλη σας απογοήτευση, απ’ ό,τι είδα σήμερα, μες στο 2016 η ελληνική οικονομία όχι μόνο σταθεροποιήθηκε, αλλά επέστρεψε από το δεύτερο κιόλας τρίμηνο σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης. Μάλιστα, το τρίτο τρίμηνο καταγράφηκε αύξηση του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος της τάξης του 1,8% του ΑΕΠ, η μεγαλύτερη από την αρχή της κρίσης.
Να σας θυμίσω ότι λίγο αργότερα από τη συζήτηση για τον προϋπολογισμό πέρσι, μόλις εκλεγήκατε Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, αρχίσατε να αμφισβητείτε ευθέως και ανοιχτά τη δυνατότητα να κλείσει η ελληνική Κυβέρνηση την πρώτη και πιο δύσκολη, πράγματι, αξιολόγηση.
Μιλούσατε τότε για νέα επιπρόσθετα μέτρα, τα οποία έρχονται, για δεδομένη καταστροφή. Και τότε όχι μόνο ζητούσατε εκλογές, πριν από τη δύσκολη αξιολόγηση, αλλά τις προεξοφλούσατε κιόλας, ενώ ακόμα δεν είχατε προλάβει να αναλάβετε τα καθήκοντά σας. Οι εξελίξεις σάς διέψευσαν κατηγορηματικά. Και η αξιολόγηση έκλεισε και οι απαιτήσεις και ταυτόχρονα οι αδήλωτοι πόθοι σας για νέα μέτρα δεν ικανοποιήθηκαν. Εσείς, όμως, από τα παθήματα δεν μαθαίνετε. Μυαλό δεν βάζετε. Ξανά μανά το ίδιο τροπάρι.
Λίγο αργότερα, όταν κλείσαμε την αξιολόγηση, δηλώνατε σχεδόν βέβαιοι ότι δεν πρόκειται να πιάσουμε τους στόχους για τα έσοδα το 2016 και ότι ο κόφτης θα ενεργοποιηθεί ακόμα και μέσα στο 2016. Πιστεύω να τα θυμάστε αυτά. Τα λέγατε ως σύγχρονοι προφήτες της καταστροφής. Φυσικά, δεν τα λέγατε μονάχα εσείς. Τα έλεγαν και τα πρωτοσέλιδα των έγκριτων κατά τα άλλα εφημερίδων που σας στηρίζουν και που κατά καιρούς τα φέρνετε σε αυτό το Βήμα της Βουλής και μας τα επιδεικνύετε. Το καλοκαίρι θυμίζω πρωτοσέλιδα που έλεγαν ότι θα ενεργοποιηθεί ο κόφτης, διότι έχουμε αποτύχει εντελώς στα έσοδα και ότι έχουμε πέσει έξω.
Τελικά, όχι μόνο ο κόφτης δεν ενεργοποιείται, αλλά υπερκαλύψαμε τον στόχο των εσόδων στο διπλάσιο, από 0,5% στο 1,1%. Μάλιστα, υπερκαλύπτουμε στόχους για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, δείχνοντας αξιοπιστία στα δημόσια οικονομικά της χώρας.
Έτσι, λοιπόν, πάλι προς μεγάλη σας απογοήτευση, αντί να ενεργοποιείται ο κόφτης, τώρα ενεργοποιείται ο «δότης». Δίνουμε αντί να κόβουμε.
Είδα ότι σήμερα σας έχει πιάσει μελαγχολία, λέει, διότι θέτουμε σε κίνδυνο τη δεύτερη αξιολόγηση. Μάλιστα, συγκρίνατε δύο πράγματα ανόμοια, διότι εμείς δεν μοιράζουμε πλεόνασμα.
Έχουμε μια υπεραπόδοση των εσόδων το 2016 έναντι στόχων, η οποία προφανώς δεν προέκυψε από θαύμα. Προέκυψε διότι κάνουμε μια πολύ σκληρή και εντατική δουλειά σε ό,τι αφορά την αξιοποίηση των λιστών της φοροδιαφυγής, που εσείς ποτέ δεν αξιοποιήσατε, σε ότι αφορά τους ελεγκτικούς μηχανισμούς και το λαθρεμπόριο, σε ό,τι αφορά την απόδοση της φορολογίας και του ΦΠΑ και έχουμε πράγματι αποτελέσματα. Και γι’ αυτό αυτή η απόδοση δεν είχε προβλεφθεί στον προϋπολογισμό που ψηφίζαμε πέρυσι, πριν από ένα χρόνο.
Εμείς μοιράζουμε χρήματα που υπάρχουν στο δημόσιο ταμείο. Δεν κόβουμε έντοκα γραμμάτια του δημοσίου λίγο πριν από μια εκλογική αναμέτρηση, για να δώσουμε στοχευμένα σε κάποιους που θεωρούμε πελάτες μας, γιατί αυτό είναι προσβολή πράγματι, αλλά οριζόντια σε αυτούς που εδώ και πέντε χρόνια από την κρίση έχουν υποστεί από τις δικές σας κυβερνήσεις μειώσεις ύψους συνολικά 44 δισεκατομμυρίων ευρώ.
Ερχόμαστε οριζόντια και αντισυμμετρικά, απ’ αυτούς με τις μικρότερες συντάξεις προς αυτούς με τις μεγαλύτερες μέχρι 850 ευρώ, να δώσουμε 617 εκατομμύρια. Και έρχεστε εσείς σήμερα και λέτε ότι θέτουμε σε διακινδύνευση.
Και ενώ στην πραγματικότητα γνωρίζετε ότι δεν είναι πλεόνασμα αλλά είναι υπεραπόδοση των εσόδων και άρα είναι μια έκτακτη δαπάνη εντός του 2016, την οποία μπορούμε και έχουμε τη δυνατότητα με ασφάλεια να προβλέψουμε, πριν κλείσει το έτος, ότι δεν θα δημιουργήσει πρόβλημα στον στόχο που με βάση τη συμφωνία για το πλεόνασμα είναι 0,5% του ΑΕΠ, έρχεστε και μας λέτε «καλύτερα να μην τα δίνατε». Δηλαδή, «καλύτερα να τα κρατάγατε και να χάνατε τη δυνατότητα», γιατί δεν θα υπήρχε η δυνατότητα μετά. Αυτό μας λέτε.
Αναρωτιέμαι τι μπορεί να καταλάβει ο μέσος Έλληνας και κυρίως οι συνταξιούχοι που σας ακούνε; Προφανώς, ότι αυτό που έχετε στο μυαλό σας είναι ότι θα πρέπει να συνεχιστεί η πολιτική που ακολουθήσατε για πέντε χρόνια και λεηλάτησε τις ασθενείς κοινωνικά τάξεις.
Θα έπρεπε, λοιπόν, να είχατε τον νου, την ευφυία να γίνετε πιο υπεύθυνοι και πιο σοβαροί. Σας δημιουργεί, όμως, μεγάλη ανησυχία το γεγονός ότι καταφέραμε, παρά τις προβλέψεις, να φέρουμε ανάπτυξη για πρώτη φορά στην ελληνική οικονομία και να έχουμε μια εξαιρετικά σημαντική υπεραπόδοση των στόχων, την οποία διανέμουμε με δικαιοσύνη.
Και έρχεστε εδώ και συνεχίζετε τα ίδια. Μας λέτε για καταστροφή, μας λέτε για το τέταρτο μνημόνιο το οποίο έρχεται και, φυσικά, μας λέτε για τις εκλογές τις οποίες, προφανώς ως νέος Νοστράδαμος, προφητεύετε εδώ κι έναν χρόνο από τότε που εκλεγήκατε μαζί με την απόλυτη καταστροφή, φυσικά, της χώρας.
Και σας ρωτώ, κύριε Μητσοτάκη: Αλήθεια, έχετε αναρωτηθεί ότι αν συνεχίσετε έτσι, να ζητάτε διαρκώς εκλογές και να προφητεύετε καταστροφές που δεν έρχονται, κινδυνεύετε να γίνετε γραφικός;
Σας ρωτώ: Αλήθεια, μετά το κλείσιμο και της δεύτερης αξιολόγησης, τι θα λέτε; Τι θα ζητάτε; Εκλογές πάλι φυσικά, όχι από πεποίθηση αλλά έτσι από συνήθεια. Αλίμονο!
Θέλω, λοιπόν, να βάλετε καλά στο μυαλό σας ότι ο ελληνικός λαός μας ανέθεσε με πλατιά εμπιστοσύνη τη μεγάλη ευθύνη να βγάλουμε τη χώρα από την κρίση στην οποία εσείς την οδηγήσατε. Και μας έδωσε εντολή τετραετίας, την οποία θα εξαντλήσουμε μέχρι κεραίας, μέχρι και την τελευταία ημέρα.
Κάλπες θα στηθούν στη χώρα για πρώτη φορά τον Ιούνιο του 2019 και θα είναι οι κάλπες των ευρωεκλογών, των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών και οι εθνικές εκλογές θα γίνουν το φθινόπωρο του 2019.
[Απευθυνόμενος προς τον Β. Κικίλια] Αλήθεια, είστε και ο νέος εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, και λέτε ότι αυτός που θέλει να εξαντλήσει τη συνταγματική θητεία είναι κάτι που εσείς θεωρείτε δικτάτορα. Αυτή είναι η αντίληψή σας για τη Δημοκρατία!
Θέλω, όμως, να σας επισημάνω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι ο ελληνικός λαός στο τέλος της τετραετίας θα έχει τη δυνατότητα να κρίνει και να συγκρίνει, ανάμεσα σε δύο σχεδόν όμοια διαστήματα διακυβέρνησης, την καταστροφική πενταετία 2010-2015, όπου πρώτα το ΠΑΣΟΚ και μετά η Νέα Δημοκρατία μαζί με το ΠΑΣΟΚ κυβέρνησε τον τόπο, αφού τον οδήγησε σε μια τρομακτική δίνη και είχε ως αποτέλεσμα να συρρικνωθεί ο δημόσιος πλούτος κατά 25%, το ένα τέταρτο σχεδόν του ΑΕΠ, να εκτοξευθεί η ανεργία από το 7% στο 27%, να καταρρεύσουν σχεδόν τα δημόσια νοσοκομεία, να κλείσουν σχολεία, να διαλυθεί η κοινωνική προστασία.
Θα μπορέσει, λοιπόν, να συγκρίνει αυτήν την καταστροφική δική σας πενταετία με τη δική μας θητεία των τεσσεράμισι χρόνων, κατά την οποία θα έχει βγει οριστικά η κοινωνία από την κρίση και η οικονομία από το τέλμα και τότε θα δούμε για πόσο ακόμη θα αντέχετε και μετά το 2019 να καταψηφίζετε από τα έδρανα της Αντιπολίτευσης προϋπολογισμούς αναπτυξιακούς των κυβερνήσεών μας, αλλά και για πόσο θα επιμένετε σε μια παρωχημένη καταστροφολογία
Επιτρέψτε μου να δώσω ορισμένα μόνο στοιχεία της πραγματικότητας, που βεβαίως δεν είναι μια εύκολη πραγματικότητα. Όλη τη βιώνουμε, όλοι ξέρουμε τις δυσκολίες, αλλά βεβαίως δεν είναι και η καταστροφή την οποία περιγράφετε, ιδίως εσείς που τη φέρατε στον τόπο.
Οι επενδύσεις για τις οποίες μιλήσατε, κύριε Μητσοτάκη, θεωρώντας ότι εσείς τάχα μου μπορείτε να τις φέρετε, διότι γοητεύετε τους επενδυτές -σαράντα πέντε χρόνια που κυβερνήσατε ήταν χρόνια μοναδικής στην ιστορία αποεπένδυσης στον τόπο- το 2016 αυξήθηκαν κατά 3,3%, ενώ το δεύτερο και το τρίτο τρίμηνο του 2016 είχαμε μια έκρηξη πάνω από 10%, ενώ το 2017 αναμένεται να αυξηθούν κατά 9,1%.
Το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών και το εμπορικό ισοζύγιο έχουν διορθωθεί σε σχέση με την εικόνα που παρουσίαζαν στην αρχή της κρίσης. Οι ρυθμοί αύξησης των πραγματικών εξαγωγών αγαθών και υπηρεσιών προβλέπονται στο 5,3 για το 2017, ενώ και φέτος κινήθηκαν θετικά, εκτίμηση που συμβαδίζει και με την πρόβλεψη της Κομισιόν.
Ο τουρισμός κατέγραψε για δεύτερη συνεχή χρονιά ρεκόρ: ξεπέρασε τα 27 εκατομμύρια αφίξεις, επιδόσεις οι οποίες ήταν ανήκουστες στα προηγούμενα χρόνια.
Στον τομέα των επενδύσεων εγκρίθηκαν προς χρηματοδότηση, μέσω του Προγράμματος Γιούνκερ, επενδύσεις ύψους 2 δισεκατομμυρίων ευρώ, από τις οποίες θα ωφεληθούν περισσότερες από χίλιες τετρακόσιες ελληνικές επιχειρήσεις.
Επανεκκινήσαμε στρατηγικά έργα υποδομών στα δίκτυα και τις μεταφορές που είχαν μείνει στη μέση και κινδύνευαν με πλήρη απαξίωση, παρά το γεγονός ότι είχατε μεταφέρει μπουλντόζες και φορτηγά στην Εθνική Οδό, για να τα εγκαινιάσετε, δήθεν. Έμειναν στη μέση, αλλά τώρα τελειώνουν. Μέχρι την άνοιξη ολοκληρώνονται.
Προωθούμε σημαντικές επενδύσεις στον τομέα της ενέργειας και του διαμετακομιστικού εμπορίου και εξελισσόμαστε σε κύριο ενεργειακό παίκτη στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου.
Και σε ό,τι αφορά τα δημοσιονομικά, προχωράμε στην τρίτη συνεχόμενη χρονιά κατά την οποία η Κυβέρνηση θα πετύχει τους στόχους της. Ο στόχος του πλεονάσματος ύψους 1,75% του ΑΕΠ, που προβλέπει η συμφωνία χρηματοδοτικής διευκόλυνσης για το 2017, αναμένεται να υπερκαλυφθεί κι αυτός. Το πρωτογενές πλεόνασμα αναμένεται να αγγίξει το 2%. Αυτό μας επιτρέπει στο εξής να επεκτείνουμε, όχι να μειώσουμε, την κοινωνική προστασία και ιδιαίτερα την προστασία αυτή που δικαιωματικά ανήκει στις ευπαθείς κοινωνικά ομάδες.
Εγκαινιάζουμε, επομένως, μια νέα παράδοση στα ελληνικά πράγματα. Από τους προϋπολογισμούς παρωδία, που συνηθίσαμε στα χρόνια της Μεταπολίτευσης, περνάμε σε προϋπολογισμούς αξιόπιστους και με ρεαλιστικές παραδοχές. Αυτό είναι το true story έναντι, βεβαίως, του success story που εσείς πανηγυρίζατε, χωρίς να έχετε πιάσει κανέναν στόχο όλο το προηγούμενο διάστημα. Ενώ τα όποια δημοσιονομικά οφέλη που θα προκύπτουν θα μεταφέρονται αυτούσια σε κοινωνικές και αναπτυξιακές παρεμβάσεις.
Σε πρώτη φάση, λοιπόν, όπως εξαγγείλαμε προχθές, θα αποδοθεί δέκατη τρίτη σύνταξη 617 εκατομμύρια σε ένα εκατομμύριο εξακόσιους συνταξιούχους που λαμβάνουν συντάξεις κάτω των 850 ευρώ. Και ξέρετε κάτι; Πρόκειται για ποσό συνολικά 4,7 φορές μεγαλύτερο από το ποσό που, δυστυχώς, το 2016 πάρθηκε από τους δικαιούχους τους ΕΚΑΣ, εξαιτίας του γεγονότος ότι είχατε δεσμευτεί στην άμεση περικοπή του ΕΚΑΣ κι εμείς, παρά τη σκληρή διαπραγμάτευση, δεν καταφέραμε να το αποτρέψουμε.
Μοιράζουμε αυτά τα χρήματα – επαναλαμβάνω – με κλιμακωτό τρόπο, ώστε οι πλέον ευπαθείς από τους απόμαχους της εργασίας να είναι αυτοί που θα λάβουν το μεγαλύτερο μερίδιο στην παροχή αυτή.
Στο ίδιο πνεύμα αποφασίσαμε να αναστείλουμε την αύξηση του ΦΠΑ, να διατηρήσουμε σταθερό τον ΦΠΑ στα νησιά της πρώτης γραμμής που δέχονται της προσφυγικές ροές, τα νησιά του Βόρειου και Ανατολικού Αιγαίου που επλήγησαν από την παρατεταμένη προσφυγική κρίση. Μήπως κι αυτή η εξαγγελία σας βρίσκει αντίθετο, κύριε Μητσοτάκη; Μήπως κι αυτό θέτει σε διακινδύνευση την πορεία της χώρας; Πείτε το δυνατά να το ακούσουν και οι νησιώτες μας εκεί.
Τα νησιά αυτά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν είναι απλώς τα σύνορα της πατρίδας μας με την Τουρκία. Είναι το ανατολικό σύνορο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και είναι αυτή η πρώτη γραμμή που κράτησε ψηλά της ευρωπαϊκές αξίες της αλληλεγγύης και της αξιοπρέπειας.
Και βεβαίως, είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε στους νησιώτες και στις νησιώτισσές μας που με προσωπικές θυσίες σε μια περίοδο οικονομικής δυσχέρειας έδωσαν το παράδειγμα της φιλοξενίας και της αλληλεγγύης, το παράδειγμα της ανθρωπιάς.
Σημαντικοί πόροι, όμως, προβλέπονται και για το 2017 στην κοινωνική μας πολιτική. Στην παράδοση των μέτρων που μέχρι τώρα έχουμε πάρει για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης προχωρούμε σε μέτρα που αμβλύνουν τις κοινωνικές ανισότητες και τον κοινωνικό αποκλεισμό.
Ειδικότερα, από τον προϋπολογισμό του 2017 προβλέπονται 300.000.000 ευρώ επιπλέον για τη στήριξη της υγείας και της εκπαίδευσης, 760.000.000 ευρώ για την εφαρμογή του Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης σε όλη τη χώρα, 250.000.000 ευρώ για την αύξηση των δημόσιων επενδύσεων και τη χρηματοδότηση της έρευνας, αλλά και προγραμμάτων παλιννόστησης νέων ερευνητών, 100.000.000 ευρώ για τη διευθέτηση στεγαστικών δανείων σε φτωχούς οφειλέτες που δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν τα δάνειά τους.
Διότι είμαστε υποχρεωμένοι -ιδιαίτερα όταν η ανεργία παραμένει σε υψηλά επίπεδα, παρά τη σταθερή μείωσή της τα δυο τελευταία χρόνια- να απλώσουμε έναν ουσιαστικό δείκτη κοινωνικής προστασίας.
Με το Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης προσπαθούμε όχι μόνο να παρέχουμε στοιχειώδη υποστήριξη στις πλέον ευπαθείς κοινωνικά ομάδες, αλλά και να βελτιώσουμε τη διαπραγματευτική ισχύ των συμπολιτών μας που αναζητούν εργασία, τονώνοντας τις αμοιβές. Διότι αντίθετα με όσα φαίνεται να πιστεύετε, κύριοι της Αντιπολίτευσης, ξέρετε, δεν αρκεί να βελτιώνονται οι αριθμοί και οι μακροοικονομικοί δείκτες. Άλλωστε, η εμπειρία από τις δικές σας κυβερνήσεις αποδεικνύει ότι συχνά αυτό μπορεί να συμβαίνει, ενώ οι άνθρωποι δυστυχούν.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα παραπάνω είναι εφικτά, όχι μονάχα επειδή υπήρξε αυτή η θετική στροφή στην οικονομία, αλλά είναι εφικτά, κυρίως επειδή υπάρχει πολιτική βούληση κι επειδή υπήρξαν συντονισμένες ενέργειες στο ζήτημα της ρευστότητας του τραπεζικού συστήματος, των φορολογικών κριτηρίων και κινήτρων και της επενδυτικής πολιτικής.
Θέλω να γίνω συγκεκριμένος. Κατευθύνουμε τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά εργαλεία σε στοχευμένες αναπτυξιακές δράσεις. Εντός του Δεκέμβρη υπογράφεται η συμφωνία χρηματοδότησης από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Επενδύσεων για το Ταμείο Συμμετοχών το λεγόμενο «fund of funds», που ευνοεί τις τεχνολογικά εξειδικευμένες μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
Και θέλω να επισημάνω πόσο σημαντικό είναι για εμάς να επενδύσουμε στις νέες τεχνολογίες και στη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα με startup επιχειρήσεις, στην καινοτομία, στις νέες τεχνολογίες. Είναι το μέλλον.
Ενεργοποιούνται, επίσης, ακόμα δυο νέα εργαλεία: Το Ταμείο Επιχειρηματικότητας ΙΙ μέσω του ΕΤΕΑN και το Πρόγραμμα «Εξοικονομώ Κατ’ Οίκον». Τα τρία αυτά χρηματοδοτικά εργαλεία αναμένεται μεσοπρόθεσμα να διοχετεύσουν στην πραγματική οικονομία πάνω από 2 δισεκατομμύρια ευρώ.
Το τραπεζικό μας σύστημα έχει πλήρως σταθεροποιηθεί και προσελκύει ξανά καταθέσεις, ενώ σταδιακά αυξάνει τις χορηγήσεις και αρχίζει δειλά να διοχετεύει ρευστότητα στην ελληνική οικονομία. Και η σταθεροποίηση του τραπεζικού συστήματος μέσω της ανακεφαλαιοποίησής του, που πραγματοποιήθηκε πέρσι τέτοια εποχή, έγινε με τρόπο υποδειγματικό. Δεν επιβάρυνε το δημόσιο χρέος, ενώ διασφάλισε τα συμφέροντα του Δημοσίου. Σε αντίθεση με αντίστοιχες προσπάθειες που κάνατε, επί των ημερών των κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ και ιδιαίτερα, κύριε Μητσοτάκη, όταν για άλλη μια φορά σήμερα αναφερθήκατε στο εγκληματικό για την ελληνική οικονομία PSI, το οποίο κατέστρεψε τα ασφαλιστικά ταμεία, κατέστρεψε τους μικροομολογιούχους και ταυτόχρονα οδήγησε τις ελληνικές τράπεζες σε αυτήν τη δίνη των διαρκών ανακεφαλαιοποιήσεων.
Καταλαβαίνω, βέβαια, τους λόγους για τους οποίους το κάνετε. Οι λόγοι είναι εδώ. Βρίσκονται σε αυτήν εδώ την Αίθουσα.
Και θέλουν διακαώς να πάρουν και τον λόγο, την ώρα που μιλούν οι πολιτικοί Αρχηγοί, αλλά νομίζω ότι δεν σας δίνει πόντους στην ελληνική κοινωνία να αναφέρεστε με λόγια μεγάλα και να χαίρεστε για τα αποτελέσματα του PSI.
Τους επόμενους μήνες, λοιπόν, αναμένεται, με το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης και τα μέτρα για το χρέος, η ένταξη και της χώρας μας στο Πρόγραμμα Ποσοτικής Χαλάρωσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Είναι ένα γεγονός που θα συμβάλει στην αποκατάσταση της κανονικότητας, οδηγώντας και στη σταδιακή άρση όλων των περιορισμών στη μεταφορά κεφαλαίων.
Να θυμίσω ότι πριν από λίγους μήνες ψηφίσαμε έναν πραγματικά φιλοεπενδυτικό αναπτυξιακό νόμο, που συνδέει για πρώτη φορά τα επενδυτικά κίνητρα με τις ανάγκες ενός νέου παραγωγικού υποδείγματος, που δίνει έμφαση στις εξωστρεφείς και καινοτόμες επενδύσεις υψηλής προστιθέμενης αξίας.
Διευρύνουμε, επίσης, τους αποδέκτες των ενισχύσεων, σε αντίθεση με το παρελθόν, όπου το 44% αυτών κατευθύνονταν μόλις στο 4% των επιχειρήσεων. Γιατί, για εμάς, η ενίσχυση της επιχειρηματικότητας δεν μπορεί να θεωρείται ένας πακτωλός χρημάτων, που ποτέ, όμως, δεν φτάνει στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις που το έχουν ανάγκη.
Επιπλέον, για τις μεγάλες ξένες και εγχώριες επενδύσεις άνω των 20 εκατομμυρίων ευρώ, παρέχεται για πρώτη φορά στη χώρα μας 12ετές σταθερό φορολογικό περιβάλλον.
Αυξήσαμε, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, το Πρόγραμμα Δημόσιων Επενδύσεων στο μέγιστο ύψος από την αρχή της κρίσης, στα 6,75 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ η επιστροφή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, ίση με το 2% του ΑΕΠ το 2016, και η άντληση εμπροσθοβαρώς των πόρων του ΕΣΠΑ, αναμένεται να ενισχύσουν το επόμενο διάστημα, το 2017, την ελληνική οικονομία, την πραγματική οικονομία, με 10 δισεκατομμύρια ευρώ. Και υπολογίζουμε και άλλα 4 δισεκατομμύρια ευρώ από τις επιστροφές ληξιπρόθεσμων που είναι προγραμματισμένα να γίνουν μέσα στο 2017. Συνολικά, δηλαδή, 14 δισεκατομμύρια ευρώ.
Να, λοιπόν, πώς αναμένεται να έρθει αυτός ο υψηλός, πράγματι, ρυθμός ανάπτυξης, που προβλέπεται στον Προϋπολογισμό, 2,7%, για το 2017 -και αποτελεί, ταυτόχρονα, πρόβλεψη και όλων των θεσμών, ευρωπαϊκών και μη- και να πώς αναμένεται να αναζωογονηθεί η οικονομία και να δημιουργηθούν δουλειές, νέες θέσεις εργασίας. Γιατί αυτός είναι ο μόνος τρόπος να βγούμε από την κρίση, όχι, δηλαδή, με λόγια, όχι με υποσχέσεις, αλλά με σχέδιο, με σκληρή δουλειά, υπομονή, αλλά και επιμονή και, φυσικά, με διαρκή έγνοια στη δίκαιη διανομή του παραγόμενου αγαθού, του παραγόμενου πλούτου. Γιατί αυτό, για εμάς, σημαίνει δίκαιη ανάπτυξη.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, αυτά που σας ανέφερα είναι τα πρώτα δείγματα του παραγωγικού αναπροσανατολισμού της χώρας από ένα κλειστό, προστατευμένο μοντέλο, προς ένα διεθνώς ανταγωνιστικό παραγωγικό πρότυπο, που θα δίνει έμφαση στο ανθρώπινο κεφάλαιο και στην καινοτομία.
Και ξέρετε, είμαστε αποφασισμένοι, προκειμένου αυτό να το πετύχουμε, να σπάσουμε το ολιγαρχικό καρτέλ με τις προνομιακές προσβάσεις στην τραπεζική χρηματοδότηση για τις οικονομικές και πολιτικές ελίτ του τόπου, όπως συνέβαινε όλα τα προηγούμενα χρόνια, και τα χρόνια των μεγάλων ρυθμών ανάπτυξης, αλλά και τα χρόνια της κρίσης. Ήταν ένα καρτέλ που πλούτισε με δημόσιο χρήμα, με πιστώσεις στο όνομα του ελληνικού Δημοσίου και τώρα έχει τα κέρδη του σε τράπεζες του εξωτερικού. Και την ίδια ώρα, αυτό το καρτέλ που πλούτιζε, βύθισε τη χώρα στην ύφεση και στη φτωχοποίηση.
Και μόνο έτσι πιστεύουμε ότι μπορεί να ανοίξει, με όρους δικαιοσύνης και ισότητας, το πεδίο για τις δημιουργικές δυνάμεις της υγιούς επιχειρηματικότητας που θέλουν να πάρουν την παραγωγή στα χέρια τους, να δημιουργήσουν πραγματικό πλούτο και να επενδύσουν στο μέλλον της χώρας με σεβασμό στις δυνάμεις της εργασίας και στο περιβάλλον.
Ο μεγαλύτερος, όμως, εθνικός στόχος για τον τόπο από τη στιγμή που η ανεργία τα χρόνια της καταστροφικής πενταετίας πήγε από το 7% στο 27% και σήμερα έχει πέσει στο 23%, -το 23%, βέβαια, είναι ένα εξαιρετικά υψηλό νούμερο-δεν είναι άλλος από την ανάκτηση της εργασίας και κυρίως από τον ανακοπή ενός φαινομένου καταστροφικού για το μέλλον του τόπου μας, της μεγάλης διαρροής ανθρώπινου δυναμικού υψηλά εξειδικευμένου, δηλαδή, των νέων επιστημόνων στο εξωτερικό.
Και θέλω να ξεκινήσω από το δεύτερο. Το πρώτο πράγμα που επιχειρήσαμε σε συνθήκες ασφυξίας όταν αναλάβαμε τη διακυβέρνηση, ήταν να διπλασιάσουμε το ποσοστό που προέβλεπε ο δικός σας προϋπολογισμός για την έρευνα και την καινοτομία. Και καταφέραμε να συγκεντρώσουμε πόρους που πήγαν στο 1% του ΑΕΠ από το 0,5% σχεδόν που είχατε εσείς, για την προώθηση της έρευνας και της καινοτομίας μέσα από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, μέσα από το ΕΣΠΑ μέσα από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Επενδύσεων.
 Και πιστεύω ότι το ελάχιστο χρέος μας προς το μέλλον αυτού του τόπου είναι οι νέοι επιστήμονες, το πιο δυναμικό και παραγωγικό κομμάτι αυτού του τόπου, το πιο παραγωγικό δυναμικό, να αναλάβουν την παραγωγική ανασυγκρότηση του τόπου. Και αυτό, βεβαίως, δεν γίνεται με λόγια, μόνο εάν καταφέρουμε να τους στηρίξουμε έμπρακτα. Και αυτό επιχειρούμε να κάνουμε.
Και, βεβαίως, αυτό έχει σχέση και με τον εθνικό στόχο για μείωση της ανεργίας. Δίκαιη ανάπτυξη, δουλειές, θέσεις εργασίας, επένδυση στα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα αυτού του τόπου, όπου πέρα από την τοποθεσία μας που μας δίνει τη δυνατότητα να έχουμε τουρισμό, τον ενεργειακό και διαμετακομιστικό κόμβο –αυτό είναι από τη γεωγραφική μας τοποθεσία- είναι και το ανθρώπινο κεφάλαιο στο οποίο πρέπει να επενδύσουμε.
Έλεγα, λοιπόν, πιο πριν ότι η ανεργία επί των ημερών μας μειώθηκε από το 27% στο 23%. Και η πτωτική της τάση αναμένεται -όπως όλες οι προβλέψεις λένε- να διατηρηθεί και το 2017. Από το 2015 που αναλάβαμε, έχουν δημιουργηθεί πάνω από διακόσιες χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας, ενώ σήμερα έχουμε την καλύτερη αναλογία προσλήψεων-απολύσεων της τελευταίας δεκαπενταετίας.
Προφανώς αυτό δεν σημαίνει ούτε εφησυχασμός, ούτε «success story». Αντιθέτως, σημαίνει ότι πρέπει να δουλέψουμε σκληρά, να σηκώσουμε τα μανίκια με σχέδιο για να γίνει όσο πιο γρήγορα πράξη το όραμα της δίκαιης ανάπτυξης, που θα φέρει δουλειές, θα μειώσει ξανά την ανεργία σε συνθήκες κανονικότητας. Και ένας εφικτός στόχος για τον τόπο είναι το 2021 να έχουμε φτάσει στον μέσο όρο των χωρών της ευρωζώνης στο επίπεδο της ανεργίας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Αξιωματική Αντιπολίτευση μέσα στην αμήχανη αντιπολιτευτική της ρητορική απέναντι στην Κυβέρνηση τη μια μας κατηγορεί ότι δεν εφαρμόζουμε τη συμφωνία εξαιτίας των αριστερών ιδεοληψιών μας, την άλλη ότι τα δεχόμαστε όλα, τα έχουμε ξεπουλήσει όλα και είμαστε ανάλγητοι. Τη μια μας κατηγορεί ότι είμαστε λαϊκιστές επειδή νοιαζόμαστε για τους πιο φτωχούς και δίνουμε 13η σύνταξη, διακινδυνεύοντας τη συμφωνία. Την άλλη ότι έχουμε γίνει σκληροί μνημονιακοί.
Νομίζω, όμως, ότι το πιο παράδοξο απ’ όλα όσα λέει είναι ότι είμαστε μια κυβέρνηση που έχουμε αλλεργία στις μεταρρυθμίσεις, μία φράση που επανέλαβαν απ’ αυτό εδώ το Βήμα πολλοί από τους Βουλευτές της Αντιπολίτευσης.
Και το λέτε αυτό παρά το γεγονός ότι όχι εμείς, αλλά ο ίδιος ο ΟΟΣΑ κατέταξε την Ελλάδα πρώτη στην εφαρμογή μεταρρυθμίσεων και αλλαγών για το 2015-2016.
Όμως, πράγματι, πιστεύω ότι υπάρχει μία μεγάλη διαφορά στο τι πιστεύετε εσείς ότι είναι μεταρρυθμίσεις και στο τι πιστεύουμε εμείς ότι είναι μεταρρυθμίσεις. Εσείς λέγοντας «μεταρρυθμίσεις» εννοείτε οτιδήποτε διαλύει και κατεδαφίζει κοινωνικές κατακτήσεις, εμείς «μεταρρυθμίσεις» εννοούμε οτιδήποτε εκσυγχρονίζει το κράτος και δίνει με δικαιοσύνη παραγωγική ώθηση στην πραγματική οικονομία.
Τέτοιες μεταρρυθμίσεις είναι για εμάς πολλές από αυτές που ήδη προωθήσαμε, όπως: Η αναμόρφωση του φορολογικού συστήματος. H διεύρυνση της φορολογικής βάσης. H ενίσχυση της εισπραξιμότητας και τα μέτρα για την πάταξη του λαθρεμπορίου, που εσείς διαρκώς ματαιώνατε. Τα μέτρα αυτά ήδη αποδίδουν και γι’ αυτό τα έσοδα είναι 6,4% πάνω από το στόχο. Η αυστηροποίηση του ποινικού πλαισίου για τη φοροδιαφυγή και το ξέπλυμα. Το νομοσχέδιο για τις ηλεκτρονικές πληρωμές, μία δράση που θα μεταβάλει το πλαίσιο των συναλλαγών στην αγορά και θα περιορίσει ακόμα περισσότερο τη φοροδιαφυγή. Η αποκάλυψη των αδήλωτων κεφαλαίων για να αντιμετωπιστεί επιτέλους, η διακίνηση «μαύρου» χρήματος, ο εκσυγχρονισμός του δημόσιου τομέα με την ενίσχυση της λογοδοσίας και της οικονομικής αποτελεσματικότητας. Οι παρεμβάσεις για την αξιοκρατία στη στελέχωση του δημόσιου τομέα και για την διαρκή ποιοτική αναβάθμισή του. Η εισαγωγή σύγχρονων συστημάτων προμηθειών και παρακολούθησης δαπανών στο σύστημα Υγείας.
Άλλες μεταρρυθμίσεις είναι οι εξής: Η μείωση του κόστους των φαρμάκων και η εξασφάλιση υψηλής ποιότητας ιατρικής φροντίδας για όλους τους πολίτες, αλλά και για τους ανασφάλιστους, γιατί δυόμισι εκατομμύρια συμπολίτες μας, που εξαιτίας των πολιτικών σας δεν είχαν τη δυνατότητα πρόσβασης στο δημόσιο σύστημα υγείας μετά από τη δική μας παρέμβαση, τώρα μπορούν να έχουν πρόσβαση. Η εφαρμογή, επίσης, του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος σε όλους τους δήμους της χώρας. Το κοινωνικό δίχτυ προστασίας για τη μείωση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού. Η λύση που επιχειρούμε να δώσουμε στο ζήτημα των «κόκκινων» δανείων με επιδότηση της δόσης του δανείου των φτωχότερων νοικοκυριών από το κράτος, που συμβιβάζει επιτυχημένα την προτεραιότητα να προστατευθούν οι πραγματικά αδύναμοι με την ανάγκη σταθεροποίησης του τραπεζικού συστήματος.
Για πρώτη φορά θεσμοθετείται στη χώρα μας το πλαίσιο του εξωδικαστικού συμβιβασμού, επιτρέποντας σε βιώσιμες επιχειρήσεις, που αντιμετωπίζουν, όμως, προβλήματα υπερχρέωσης, να ρυθμίσουν αποτελεσματικά και οριστικά το σύνολο των παλαιών οφειλών τους τόσο στις τράπεζες, όσο και προς το δημόσιο.
Δίνουμε, λοιπόν, σε πολύ μικρές, μεσαίες και μεγάλες επιχειρήσεις την ευκαιρία να κοιτάξουν μπροστά, συμβάλλοντας στην ανάπτυξη της χώρας και δημιουργώντας απασχόληση.
Την προηγούμενη εβδομάδα ψηφίστηκε ο νόμος για τις αδειοδοτήσεις. Μειώνεται σημαντικά ο χρόνος αδειοδότησης και τα γραφειοκρατικά κόστη. Με ένα email, πλέον, μπορεί να ανοίξει κάποιος επιχείρηση, όταν κάποτε χρειάζονταν τρεις μήνες μόνο για τις υπογραφές. Και ξέρετε πόσα χρόνια ακούμε ότι θα γίνει πράξη αυτό. Και δεν έγινε ποτέ.
Η δημόσια περιουσία για πρώτη φορά δεν αντιμετωπίζεται ως βάρος που πρέπει να ξεφορτωθούμε. Αναβαθμίζουμε τις δημόσιες εγκαταστάσεις και τις αξιοποιούμε με τον βέλτιστο δυνατό τρόπο, πολλές φορές αποδίδοντας και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση ανοικτούς δημόσιους χώρους. Γιατί για εμάς αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας δεν σημαίνει το ξεπούλημα όσο-όσο, αλλά αναβάθμιση και αξιοποίησή της με διαρκή έσοδα για το δημόσιο και συνεργασίες με τον ιδιωτικό τομέα, όπου αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αμοιβαία επωφελείς συνέργειες.
Τέλος, υιοθετούμε ένα πλήρες στρατηγικό πλάνο για την ταχύτερη και αποτελεσματικότερη λειτουργία των δικαστηρίων, όπου συστήσαμε Γενική Γραμματεία Κατά της Διαφθοράς.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Νέα Δημοκρατία, απ’ όσα άκουσα από τον Αρχηγό της, τον κ. Μητσοτάκη, δυστυχώς αποτυγχάνει να συγχρονιστεί με τις ιστορικές αλλαγές που έχει ανάγκη ο τόπος και για άλλη μια φορά δεν έχει να προτείνει καμιά ουσιαστική πρόταση, καμιά θετική πρόταση. Αντιπολιτευτικές κορόνες ακούσαμε πολλές. Αντιπροτάσεις, όμως, για το πώς αλλιώς μπορούσε να φύγει ο τόπος από την κρίση δεν ακούσαμε, αλλά ούτε θετικές προτάσεις ακούσαμε.
Βεβαίως, ξέρετε κάτι; Οι αντιπολιτευτικές κορόνες, ιδίως όταν ακούγονται από εσάς, είναι εξαιρετικά τετριμμένες, γιατί δεν μπορεί να ξεχάσει ο λαός μας που ήσασταν και τι κάνατε μέχρι προχθές. Και πώς να σας πάρει σοβαρά ως κόμμα διαμαρτυρίας, όταν διαμαρτύρεστε ενάντια σ’ αυτά που εσείς δημιουργήσατε;
Θέλω να σας θυμίσω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, αλλά και του ΠΑΣΟΚ, ότι κυβερνούσατε για σαράντα χρόνια σ’ αυτόν τον τόπο. Χρεωκοπήσατε τη χώρα, λεηλατήσατε τον δημόσιο πλούτο, καταστρέψατε την κοινωνική συνοχή και τώρα έρχεστε και μας κουνάτε και το δάκτυλο; Μας λέτε ψεύτες, μας λέτε άχρηστους που δεν καταφέραμε σε ενάμιση χρόνο να συμμαζέψουμε όσα εσείς διαλύσατε μέσα σε σαράντα χρόνια!
Και μας λέτε μάλιστα ότι χρεώσαμε τη χώρα με τη διαπραγμάτευση. Ποιος, αλήθεια, χρέωσε τη χώρα; Αναγκαστήκαμε να πάρουμε χαμηλότοκο δάνειο, για να αποπληρώσουμε τα χρέη που εσείς μας κληρονομήσατε. Μέσα σε πέντε χρόνια, τα χρόνια της καταστροφικής πενταετίας, πήγατε το δημόσιο χρέος από το 124% στο 180%. Εμείς χρεώσαμε τη χώρα;
Καταστρέψατε τα ασφαλιστικά ταμεία με το PSI, τις τράπεζες, τους μικρομολογιούχους. Φεσώσατε μέχρι και τα δισέγγονά μας και έχετε το θράσος να δηλώνετε ότι εμείς χρεώσαμε τη χώρα!
Και ενόσω κυβερνούσατε και υλοποιούσατε αυτήν την πρωτοφανή κοινωνική καταστροφή, είχατε τότε το θράσος να λέτε ότι δεν είναι πρόβλημα το χρέος της χώρας, ότι το χρέος είναι βιώσιμο. Τώρα, που εμείς για πρώτη φορά παίρνουμε ουσιαστική απομείωση για το χρέος 45 δισεκατομμυρίων ευρώ, χωρίς επιπλέον βάρη, έρχεστε και μας λέτε: Σιγά και τι πετύχατε; Σιγά το δύσκολο!
Ευκολάκι ήταν αυτό, αυτονόητο! Μα, αν ήταν τόσο αυτονόητο, γιατί εσείς τόσα χρόνια ούτε το πετύχατε ούτε καν το διεκδικήσατε;
Ξέρετε, όμως, δεν είναι μόνο θράσος, είναι και μιζέρια. Δεν τολμάτε να αναγνωρίσετε ακόμη και κάποιες αυτονόητες επιτυχίες, όπως για παράδειγμα το «κλείδωμα» του επιτοκίου που μετατρέπεται σε σταθερό σε μια αβέβαιη περίοδο που έχουμε μπροστά μας για την παγκόσμια οικονομία.
Δεν μας πειράζει, όμως, που εσείς δεν το αναγνωρίζετε. Μας αρκεί που αναγνωρίζεται διεθνώς και έτσι δίνεται ένα ισχυρό σήμα στη διεθνή επενδυτική κοινότητα και στις αγορές για την προοπτική αυτοδύναμου δανεισμού της χώρας.
Όμως, το ίδιο θράσος επιδεικνύετε και σε ό,τι αφορά το ζήτημα των πρωτογενών πλεονασμάτων. Σας έπιασε μεγάλος πόνος, είδα, για τα πρωτογενή πλεονάσματα και σήμερα έρχεστε εδώ και μας κάνετε κριτική για τη συμφωνία του καλοκαιριού του 2015. Σήμερα σας πειράζει το πρωτογενές πλεόνασμα 0,5% που έλεγε αυτή η συμφωνία για το 2016, το 1,75% για το 2017 και μας λέτε για προϋπολογισμό λιτότητας και υπερφορολόγησης, ενώ όλοι γνωρίζουν και εσείς πολύ καλά ότι εάν εφαρμοζόταν η δική σας σωτήρια συμφωνία, θα είχαμε στόχο πρωτογενούς πλεονάσματος 4,5% για το 2017.
Τι θα είχαμε; Προϋπολογισμό ευημερίας; Το 4,5% είναι τουλάχιστον 8 δισεκατομμύρια ευρώ, κύριε Μητσοτάκη. Από πού θα τα βρίσκατε αυτά; Θα τα κόβατε από τα δέντρα!
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι πράγματι υποκριτικό από τη Νέα Δημοκρατία να γίνεται αναφορά στο θέμα των πρωτογενών πλεονασμάτων. Και θέλω να επαναλάβω αυτό το οποίο είπε πριν ο Υπουργός Οικονομικών. Η πρώτη συμφωνία προέβλεπε πρωτογενή πλεονάσματα πάνω από 5%. Η δεύτερη συμφωνία πάνω από 4%. Συγκεκριμένα, προέβλεπε 4,5% για τη χρονιά που έρχεται, το 2017 και πάνω από 4% για πολύ-πολύ μεγάλη χρονική περίοδο.
Θέλω πράγματι να αναρωτηθώ: Λέτε διαρκώς ότι οι εκλογές του 2015 ήταν αυτές που έκοψαν την πορεία της χώρας προς την ανάπτυξη του 3,5%. Πώς μπορεί να συμβαδίσει ανάπτυξη 3,5% με στόχο πρωτογενούς πλεονάσματος 4,5%; Όπως δεν υπήρχε «success story» το 2014, όταν αποφασίσατε να ρίξετε στα βράχια…
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ρωτώ τα αυτονόητα και πράττουμε τα αυτονόητα, που επί πέντε χρόνια που κυβερνούσαν, αυτά τα αυτονόητα δεν μπορούσαν ούτε να τα πράξουν ούτε να τα διερωτηθούν. Και τώρα τους ενοχλεί, που ακούν τα αυτονόητα.
Το θέμα, λοιπόν, είναι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι ο ελληνικός λαός έχει μνήμη και δεν μπορεί να δεχθεί τα κροκοδείλια δάκρυα περί υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων, όταν εσείς είχατε συμφωνήσει και υπογράψει πλεονάσματα 6%, 5% και 4% για μακρά χρονική περίοδο.
Πρόθεσή μας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι η δεύτερη αξιολόγηση να κλείσει όσο το δυνατόν γρηγορότερα, ώστε να προετοιμάσουμε τη σταδιακή μας έξοδο στις αγορές, ήδη από την αρχή του 2017.
Προσερχόμαστε στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης με σαφείς θέσεις και χωρίς τακτικισμούς. Η Ελλάδα θα ολοκληρώσει τη συμφωνία εγκαίρως και στο ακέραιο, αλλά δεν θα εφαρμόσει επιπρόσθετα της συμφωνίας μέτρα λιτότητας και δεν θα αποδεχθεί παρεμβάσεις στην αγορά εργασίας, που τη θέτουν εκτός ευρωπαϊκού κεκτημένου.
Οι Ευρωπαίοι εταίροι νομίζω ότι οφείλουν να τοποθετηθούν ξεκάθαρα σ’ αυτό το κοινωνικό ζήτημα, στο θέμα των εργασιακών σχέσεων.
Για την Κυβέρνησή μας, το ζήτημα αυτό είναι καθαρό. Δεν μπορεί να γίνει στην Ελλάδα αποδεκτό πλαίσιο εργασιακών σχέσεων, έξω από το μοντέλο του ευρωπαϊκού κεκτημένου.
Γνωρίζω ότι σ’ αυτή μας τη θέση η πλειοψηφία των εταίρων μας, αλλά, θα έλεγα, και οι ευρωπαϊκοί θεσμοί είναι μαζί μας, γιατί οι ευρωπαϊκοί θεσμοί δεσμεύονται από το ευρωπαϊκό κεκτημένο.
Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, βέβαια, είναι γνωστό ότι δεν συγκινείται και πολύ απ’ αυτό το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Δεν θα όφειλε άλλωστε. Η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι θεσμοί της, όμως, είναι αυτοί που οφείλουν να βάλουν τα σαφή όρια. Και είμαι βέβαιος ότι θα το πράξουν.
Από εκεί και πέρα, νομίζω ότι θα πρέπει και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο να αποκτήσει το θάρρος της γνώμης του. Να πει ξεκάθαρα αν θέλει να μείνει ή θέλει να φύγει από την Ευρώπη.
Το ίδιο, όμως, οφείλει πριν από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο να κάνει και η Νέα Δημοκρατία. Θα μας πείτε επιτέλους την άποψή σας;
Στην ομιλία του ο κ. Μητσοτάκης, εκτός από εκλογές, βεβαίως, που το λέει διαρκώς εδώ και ένα χρόνο, είπε ότι η Νέα Δημοκρατία –μάλιστα, θυμήθηκε και τον Καζαντζάκη για να το πει αυτό, δεν μπορούσε να το πει μόνος του, με δικά του λόγια, θυμήθηκε τα λόγια του Καζαντζάκη- είναι η παράταξη της ευθύνης. Και θέλω πράγματι να αναρωτηθώ, εφόσον είναι η παράταξη της ευθύνης, θα συνεχίσετε για πολύ να κρύβεστε πίσω από τις θέσεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου; Η δική σας η άποψη ποια είναι; Ποια είναι η άποψή σας;
Βγείτε με παρρησία και με ευθύνη απέναντι στον ελληνικό λαό -είναι κρίσιμες οι στιγμές- και πείτε την άποψή σας. Το ερώτημα, που σας θέτουμε, είναι ερώτημα σαφές. Θα συνταχθείτε στην προσπάθειά μας για ενεργοποίηση των συλλογικών διαπραγματεύσεων; Ή θα ταυτιστείτε για άλλη μια φορά με τις πιο σκληρές, αντεργατικές απόψεις, που έχουν ακουστεί στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης;
Θα ήθελα να πω και κάτι ακόμα σε αυτό το θέμα. Είπατε σε παλαιότερες δηλώσεις σας, κύριε Μητσοτάκη, ότι πρόκειται για αριστερές ιδεοληψίες.
Η υπεράσπιση του ευρωπαϊκού κεκτημένου, κύριε Μητσοτάκη, δεν είναι αριστερές ιδεοληψίες. Άλλωστε, θα ήθελα να σας θυμίσω ότι γι’ αυτό το θέμα το καλοκαίρι του 2015 είχα υπογράψει κοινή δήλωση με τον πρόεδρο Γιούνκερ για την επιστροφή και στη χώρα μας των συλλογικών διαπραγματεύσεων, που οι δικές σας κυβερνήσεις συναίνεσαν να καταργηθούν. Και φυσικά, ο Πρόεδρος Γιούνκερ δεν φαντάζομαι να θεωρείτε ότι διακατέχεται από αριστερές ιδεοληψίες. Ανήκει στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, όχι στη δική μας πολιτική οικογένεια.
Θα ήθελα, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να επισημάνω ότι έχουμε πια εμπειρία από διαπραγματεύσεις γι’ αυτό και δεν ανησυχούμε.
Βρισκόμαστε πράγματι μπροστά σε παράλογες απαιτήσεις, όπως ακριβώς συνέβη και τον περασμένο Μάιο. Αλλά θέλω να σας θυμίσω ότι τον περασμένο Μάιο, παρά το γεγονός ότι και τότε κρυφτήκατε πίσω από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, παρά το γεγονός ότι και τότε δεν υποστηρίξατε την προσπάθεια της Κυβέρνησης να μην επιβληθούν επιπρόσθετα μέτρα 4 δισεκατομμυρίων ευρώ, προχωρήσαμε χωρίς να επιβληθούν. Το ίδιο πιστεύουμε ότι θα συμβεί και τώρα, γιατί γνωρίζουμε και εμείς και οι εταίροι μας, κυρίως, ότι το ελληνικό ζήτημα έχει πια ωριμάσει και μπορεί να λήξει σύντομα, αν όλες οι πλευρές επιδείξουν μια ελάχιστη βούληση καλής θέλησης. Και πιστεύω ότι αυτό είναι πια μονόδρομος, ιδιαίτερα αν αναλογιστεί κανείς το νέο και ιδιαίτερα ασταθές ευρωπαϊκό, αλλά και παγκόσμιο περιβάλλον που διαμορφώνεται.
Επιτρέψτε μου, κύριε Πρόεδρε, να αναφερθώ πολύ σύντομα σε αυτό το περιβάλλον, το ασταθές, γιατί η Ελλάδα πράγματι βρίσκεται για πρώτη φορά στο κατώφλι της ανάκαμψης, αλλά ταυτόχρονα βρίσκεται και μπροστά σε πολύ σοβαρές προκλήσεις, οι οποίες οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε με ψυχραιμία και αποφασιστικότητα.
Τα τελευταία δυο χρόνια καταφέραμε από το μαύρο πρόβατο, τον παρία της Ευρώπης, η Ελλάδα να γίνει μια υπολογίσιμη και σημαντική χώρα, οχυρό σταθερότητας σε μια ευρύτερα αποσταθεροποιημένη περιοχή, αλλά εγώ θα πρόσθετα και κάτι ακόμα: Καταφέραμε να γίνουμε και φάρος πανανθρώπινων αξιών: της δημοκρατίας, της αλληλεγγύης, της υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Και ξέρετε, αυτό δεν έγινε τυχαία. Αυτό έγινε τόσο με τη στάση αρχών που επιδείξαμε στη διαχείριση μιας πανευρωπαϊκής και παγκόσμιας κρίσης, όπως αυτή του προσφυγικού, όσο και με την ενεργητική και πολυδιάστατη εξωτερική μας πολιτική, που καταφέραμε να ξανακάνουμε την πατρίδα μας, την Ελλάδα, πρωταγωνιστή και όχι ουραγό στην ευαίσθητη περιοχή μας.
Αυτό, άλλωστε, αποδεικνύει το γεγονός ότι ποτέ άλλοτε σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα δεν έσπευσαν στην πατρίδα μας τόσοι πολλοί και τόσο σημαντικοί ηγέτες. Και έσπευσαν για να ενισχύσουν τον ρόλο και την παρουσία της Ελλάδας ως δύναμη ειρήνης και σταθερότητας, αλλά και ως δύναμη υπεράσπισης αξιών, από τους ηγέτες του Νότου, που ήρθαν εδώ στην Αθήνα για να στείλουν το μήνυμα για την ανάγκη τερματισμού της λιτότητας, έως τον Πάπα Φραγκίσκο, που ήρθε για να εξάρει τη στάση των Ελλήνων απέναντι στους πρόσφυγες και από τον Πρόεδρο Πούτιν ως τον Πρόεδρο Ομπάμα, που επιβεβαίωσαν τον κρίσιμο γεωπολιτικό ρόλο της Ελλάδας, αλλά και τον μοναδικό, θα έλεγα, τόπο όπου μεγάλες αξίες γεννήθηκαν και παραμένουν ζωντανές στην καθημερινή πάλη του λαού μας.
Τις επόμενες μέρες, όμως –και επιτρέψτε μου να αναφερθώ σε αυτό, δεν αφορά τα οικονομικά πράγματα, αφορά όμως κρίσιμες διαπραγματεύσεις που έχουμε μπροστά μας, αυτή τη φορά όχι για την οικονομία, αλλά για το κρίσιμο θέμα που ταλανίζει τον τόπο εδώ και σαράντα δύο χρόνια, το Κυπριακό ζήτημα- έχουμε μπροστά μας την εντατικοποίηση της τελικής φάσης των συνομιλιών για το Κυπριακό.
Θέλω με την ευκαιρία να τονίσω για άλλη μια φορά τη συμπαράστασή μου στον Πρόεδρο Αναστασιάδη, με τον οποίο έχουμε μια εξαιρετική συνεργασία, αλλά και τη συμπαράστασή μου, την ενθάρρυνσή μου μάλλον και στον ηγέτη της τουρκοκυπριακής κοινότητας, τον Μουσταφά Ακιντζί. Γιατί πιστεύω ότι για πρώτη φορά έχουμε μια θετική συγκυρία, να έχουμε δύο ηγέτες που θέλουν επίλυση του προβλήματος. Και αυτό πρέπει να το καταλάβουν καλά και οι γείτονές μας στην Τουρκία.
Οι διαρκείς δηλώσεις αμφισβήτησης των διεθνών Συνθηκών και της διεθνούς νομιμότητας δεν βοηθάνε καθόλου στη δημιουργία ενός θετικού κλίματος για την επίλυση του Κυπριακού προβλήματος. Άποψή μου είναι ότι δεν βοηθάνε καθόλου και την ίδια την Τουρκία.
Η Ελλάδα δεν είναι μια μικρή χώρα που θα φοβηθεί, αλλά ούτε και θα αντιδράσει σπασμωδικά σε παρόμοιες προκλήσεις. Η Ελλάδα και η Κύπρος, μην το ξεχνάμε αυτό, είναι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα σύνορα της Ελλάδας με την Τουρκία, είναι ταυτόχρονα τα σύνορα της Ευρώπης με την Τουρκία. Επιμένουμε, λοιπόν, να υποστηρίζουμε τη θετική ατζέντα και στις ευρωτουρκικές αλλά και στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Θα έλεγα, μάλιστα, ότι είμαστε από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές της θετικής ατζέντας, όταν σχεδόν σε όλη την Ευρώπη διαμορφώνεται δυστυχώς ένα αρνητικό κλίμα. Τείνουμε διαρκώς το χέρι της φιλίας και της συνεργασίας, αλλά ταυτόχρονα δεν πρόκειται να κάνουμε πίσω σε θέματα αρχών που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο.
Το Κυπριακό δεν είναι ελληνοτουρκική διαφορά. Είναι διεθνές πρόβλημα που εδώ και σαράντα δύο έτη προκύπτει από την παράνομη εισβολή και κατοχή του βόρειου τμήματος της Νήσου.
Αν, λοιπόν, θέλουμε βιώσιμη λύση, αυτή δεν μπορεί να προβλέπει τη συνέχεια ενός αναχρονιστικού πλαισίου εγγυήσεων, αλλά ούτε και την παρουσία και μάλιστα τη μόνιμη παρουσία των στρατευμάτων στο Νησί. Αντιθέτως, πρέπει να προβλέπει την αποχώρησή τους. Αυτή τη θέση, θα έλεγα, και σας καλώ να τη συμφωνήσουμε. Διότι, εντάξει, είστε υπέρ της ευθύνης, αλλά το να λέει κανείς διαρκώς «η Κύπρος αποφασίζει η Ελλάδα συμπαρίσταται» είναι ένα κλισέ, όλοι το ξέρουμε αυτό να το λέμε. Στην κρίσιμη στιγμή, όμως, πρέπει να πούμε άποψη, γνώμη, να πούμε αν είμαστε υπέρ της λύσης, να πούμε τι θα κάνουμε για να τη διασφαλίσουμε και κυρίως να δούμε μαζί, θα έλεγα, και να επικροτήσουμε ως εθνική γραμμή τη θέση μας και τη στάση μας στις κρίσιμες εντατικές συνομιλίες και να καλέσουμε τους γείτονές μας…
[Διακόπτεται από θόρυβο στην αίθουσα] Δυστυχώς, φαίνεται ότι δεν έχετε την ικανότητα ακόμα και στα κρίσιμα αυτά θέματα να έχετε μια νηφαλιότητα και μια ψυχραιμία.
Θα σας καλούσα, λοιπόν – κι αυτή η πρόσκληση απευθύνεται προφανώς, στο κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, αλλά και σε όλα τα κόμματα – να έχουμε τη δυνατότητα το επόμενο διάστημα να διαμορφώσουμε την εθνική μας θέση για το κρίσιμο αυτό θέμα και να καλέσουμε τους γείτονές μας να αναλογιστούν την ιστορική αλλαγή που θα επιφέρει στις σχέσεις μας – αλλά και στο αύριο των επόμενων γενεών, στους χώρες μας, στους λαούς μας, στην περιοχή μας – μια δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού προβλήματος. Να καλέσουμε τους γείτονες να χαμηλώσουν τους τόνους και να κάτσουν στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης, με λογική και σύνεση. Και λογική και σύνεση σημαίνει ότι η κατοχή στην Κύπρο δεν μπορεί να συνεχιστεί και μόνο έτσι θα βρεθεί η χρυσή τομή για μια δίκαιη και βιώσιμη λύση.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το 2017 πιστεύω ότι θα είναι ένα έτος ορόσημο για την ελληνική οικονομία. Με το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης θα έχει άλλωστε ολοκληρωθεί το μεγαλύτερο μέρος του προγράμματος. Η χώρα θα είναι έτοιμη, έχοντας ανακτήσει την αυτονομία της, να προχωρήσει με πιο αισιόδοξα βήματα στην επόμενη μέρα, με ένα νέο αξιακό παραγωγικό πρότυπο, αφήνοντας πίσω βλαπτικές νοοτροπίες του παρελθόντος, διαμορφώνοντας προϋποθέσεις για μια ισχυρή και βιώσιμη οικονομία, ικανή να ανταποκριθεί στις προκλήσεις παγκόσμιας οικονομίας. Μια οικονομία που θα κατανέμει δίκαια το παραγωγικό προϊόν της χώρας, με ισχυρό δείκτη για τους κοινωνικά πιο αδύναμους.
Πιστεύω ότι αυτό είναι μια εθνική επιταγή, που πρέπει να την υπηρετήσουμε μέχρι τέλους. Και πιστεύω ότι αυτό συμμερίζεται -κριτικά, με πικρίες, απογοητεύσεις, αλλά το συμμερίζεται- η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού που μας παρακολουθεί. Και είμαι βέβαιος ότι μπορούμε στο τέλος αυτής της κρίσιμης και δύσκολης πορείας να ικανοποιήσουμε, να καταφέρουμε να δικαιώσουμε τους πόθους αλλά και τις θυσίες αυτής της μεγάλης πλειοψηφίας, μιας πλειοψηφίας για την οποία αγωνιζόμαστε και θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε.
Το 2017 θα είναι ένα έτος ορόσημο για την έξοδο της χώρας από την κρίση. Και αυτός ο Προϋπολογισμός είναι ο πρώτος Προϋπολογισμός αισιοδοξίας, ανάπτυξης και ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας.
Σας καλώ, λοιπόν, με ανοιχτή την καρδιά να τον υπερψηφίσετε και να προχωρήσουμε μαζί στην επόμενη μέρα. Αλέξης Τσίπρας
[ΣΥΡΙΖΑ Βικτώρια] 
[ΣΥΡΙΖΑ Ν.Ε. Α' ΑΘΗΝΑΣ]

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου