Παρασκευή, 27 Φεβρουαρίου 2015

McGill Symphony Orchestra: Alexis Hauser, artistic director

Kyoko Hashimoto, piano
Estelle Lemire, ondes Martenot
Messiaen: Turangalîla Symphonie
A co-production of MNM and the Schulich School of Music, presented as a part of festival Montréal/Nouvelles Musiques 
The Turangalîla-Symphonie is part of a trilogy inspired by the Tristan and Isolde legend. It was Messiaen’s first large orchestral piece and notable for inclusion of prominent solo parts for piano and ondes Martenot, an early electronic instrument known for its otherworldly sound,  with a soundscape wholly Messiaen’s own.
Maison Symphonique de Montreal 1600 St Urbain St, Montreal, QC, CA
$25 / $15 / $10

Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2015

Georgios Galanis, maestro

Georgios Galanis was born in 1987 in Partas, Greece. From a very young age he expressed his interest about music. That was the reason that soon after he attended the musical high school, from where he graduated in the year 2005. Parallely he studied violin and harmony at Patras conservatory. In the age of 18, he enters the Athens state University and the Athens conservatory, where he studies Musicology and Violin and counterpoint respectively. 2 years later he receives his degree in violin with honours. First violin in Athens Youth Symphony Orchestra (AYSO), lieder of the second violins in Greek-Turkish youth orchestra and first violin in the chamber orchestra of Athens university, are just some of his activities in the field of music while still a student. In the age of 20 he conducts for the first time the orchestra of Athens University, thus getting favorable critics. In the year 2010 and right after his graduation, he attended master classes of orchestral conducting in Berlin under the instruction of “Fred Buttkewitz”. In october 2011 Galanis was accepted for the bachelor’s program at the conducting class of Prague music academy. In april 2013 he made his Czech debut, conducting the Pardubice chamber philharmonic as its guest conductor. In september 2013, he attended masterclass with Athens symphony orchestra under the instruction of maestro Mihalis Economou and was voted as the orchestra’s favourite among 40 young talented musicians, thus conducting also the seminary’s closing concert. For the next season Galanis is engaged to prepare a contemporary opera at the theatre of Liberec in north Czech republic, the premier of which will be on 19. December 2014. Currently, Georgios Galanis is studying orchestral conducting at the academy of performing arts in Prague with professors Tomas Koutnik and Hynek Farkac. 
 Youtube: Georgios Galanis

Tel: 0042 (0) 774 649 861
       0030 6934573118

Email: g.galanis@windowslive.com

British Museum and the State Hermitage Museum celebrate 250th Enlightenment anniversary with the loan of a Parthenon sculpture

The sculpture of the Greek river god Ilissos at the State Hermitage Museum in St. Petersburg on Friday.
The sculpture of the Greek river god Ilissos at the State Hermitage Museum in St. Petersburg. GETTY IMAGES


6 December 2014 – 18 January 2015
The Roman Yard, the New Hermitage, The State Hermitage Museum, St Petersburg
The Trustees of the British Museum are delighted to announce their decision to lend the marble sculpture of the river god Ilissos, a reclining male figure from the West pediment of the Parthenon, to the State Hermitage Museum, St Petersburg. This follows a request from the Hermitage to mark the 250th anniversary of its foundation. The sculpture will go on public display there tomorrow, Saturday 6 December 2014, until 18 January 2015 when the figure will then be displayed in the British Museum’s major spring exhibition which will explore the body in ancient Greek art.
The Hermitage in St Petersburg is one of the world's great museums, founded in 1764 by Catherine the Great to enable Russia to participate in the European Enlightenment. 2014 marks its 250th anniversary. This notable year in the Hermitage’s history is a cause for celebration and provides the context to this significant loan.
The British Museum is the most generous lending museum in the world, and this loan is part of on-going exchanges between museums in Britain and Russia. Last year the Hermitage lent 40 pictures from Sir Robert Walpole’s art collection to Houghton Hall in Norfolk; the British Museum’s exhibitions, Ice Age art and Vikings included 53 loans from 5 Russian lenders; and above all Tate Modern’s Malevich exhibition included loans from 14 Russian institutions. As part of the anniversary celebrations the Hermitage will be staging an exhibition on Francis Bacon which will include works lent by Tate, the Sainsbury Centre for Visual Arts and Aberdeen Art Gallery.
This is the first time one of the British Museum’s Parthenon sculptures, which represents about a third of the original decoration of the temple, has been requested for loan. The sculptures were presented to the Trustees by Parliament in 1816 and were a major event in the Museum’s early development as a museum of world civilisations. Since then they have been freely available to many millions of visitors and have never left the Museum other than for wartime evacuation for safe keeping.
This figure of a river god has great visual presence and considerable narrative power. A supreme example of an original Greek work, it will join the largely Roman sculptures in the permanent collections in St Petersburg and add a new element to the story they tell. Casts of the Parthenon sculptures have long been familiar to the Russian public, but this loan will for the first time allow visitors in Russia the opportunity to see something entirely new and uniquely significant. This display will echo the original impact of the Parthenon sculptures when they were first displayed in London at the beginning of the 19th century. The effect of that encounter with an original ancient Greek sculpture in a world used to Greek art mediated through Roman copies can hardly be overstated. Since their arrival in London, over 200 years ago, not only have they been seen as beautiful relics of the great age of 5th BC Athens, but also as a symbol of the importance of Athens as the world’s first democracy and of the debt that modern Western cultures owe to the ancient Greeks.
The Ilissos was a river outside Athens that provided, in the Athenian summer, cool walks for the citizens. Plato writes that Socrates walked along the Ilissos with his young companion Phaedrus, debating the moral purpose of humanity and the nature of Truth. Here Socrates developed the modern idea of moral philosophy with its focus on the idea of what is real and true. The Ilissos statue speaks eloquently of the profound humanism of Athens’ artistic legacy.
Here sculpted marble takes on human, living form, while the fluid pose and streaming, water-like drapery evokes the river god, raising himself onto the river’s bank. The figure is one of the finest of those to survive from the Parthenon.
The loan will recognise and celebrate the parallel histories and common aims of two great museums. Both were founded on Enlightenment principles and both are united in working to take such principles forward through the 21st century.
Sir Richard Lambert, Chairman of the Trustees of the British Museum, said, ‘The Trustees of the British Museum hold its collection in trust and believe that the great things of the world should be shared and enjoyed by the people of the world. The duty of the Trustees is to allow citizens in as many countries as possible to share in their common inheritance. The Trustees are delighted that this beautiful object will be enjoyed by the people of Russia.’
Neil MacGregor, Director of the British Museum, said, ‘This sculpture speaks of the world of Socrates and Plato. A great work of art, it embodies the belief in the supreme value of rational debate among free citizens. There can be no better celebration of the Enlightenment ideals which the British Museum and the Hermitage have shared for 250 years.’
Dr Mikhail Piotrovsky, Director of the State Hermitage Museum, said, ‘I am delighted that this important, beautiful and significant sculpture has been lent in celebration of our two museums’ shared values and will be seen alongside the permanent classical sculptures of the Hermitage.’

Defining beauty: the body in ancient Greek art at the British Museum

This spring the British Museum will stage a major exhibition on the human body in ancient Greek art, sponsored by Julius Baer.

26 March – 5 July 2015 Sainsbury Exhibitions Gallery

This exhibition will explore the Greek experience and its preoccupation with the human form. To the ancient Greeks the body was a thing of beauty and a bearer of meaning. The remarkable works of art in the exhibition range from the abstract simplicity of prehistoric figurines to breathtaking realism in the age of Alexander the Great. Giving form to thought, these works continued to inspire artists for hundreds of years and, over time, shaped the way we think of ourselves.
The exhibition will feature around 150 objects, including some of the most beautiful Greek sculpture to have survived from antiquity. In addition to iconic white marble statues, the exhibition will include exquisite works in terracotta, beautiful bronzes and fascinating vases that demonstrate the quality and inventiveness of ancient Greek craftsmen. Outstanding objects from the British Museum, one of the most important collections of Greek art in the world, will be shown alongside extraordinary loans from other world-class collections.
Ancient Greek sculpture was both art and experience. The exhibition will present sculpture as an encounter between viewer and the object. The first such encounter will be a newly discovered original bronze sculpture of a nude athlete, scraping his body with a metal tool after exercise and before bathing. Raised off the seabed near Lošinj, Croatia in 1999, this rare survival of an ancient bronze statue will be shown for the first time in Britain after years of conservation.
For the first time, six Parthenon sculptures will be taken out of the permanent Parthenon gallery and will be installed in the temporary exhibition in order to contribute to a different narrative from their usual context. As a supreme example of the work of the sculptor Phidias, the river god Ilissos will be shown in dialogue with the work of two of the sculptor’s contemporaries; the Townley Discobolus, a Roman copy of the lost original by Myron, and Georg Römer’s reconstruction of the Doryphoros by Polykleitos. The three great sculptors of the age, Myron, Polykleitos and Phidias, were said to have been trained in the workshop of a single master and each motivated by a strong impulse to outdo the other. In addition to the figure of Ilissos, other examples of sculpture from the Parthenon temple will be shown in different sections of the exhibition including a metope, two blocks from the frieze, one figure from the West Pediment and one figure from the East Pediment group.
The exhibition will also explore the revival of the Greek body in the modern era following its destruction and disappearance at the end of pagan antiquity. Prior to the arrival of the Parthenon sculptures in London in the early 1800s, Greek art was viewed through Roman copies of lost Greek originals, such as the Belvedere Torso, which will be lent by the Vatican Museum. This seated hero, perhaps Herakles, was regarded by Michelangelo as the finest fragment of classical sculpture that could be seen in his day. It will be shown alongside his drawing of Adam for the Sistine Chapel ceiling. These masterpieces will be displayed in a unique combination with a reclining nude figure from the East pediment of the Parthenon. Thus the school of Michelangelo will be brought together with the school of Phidias for the first time.
The exhibition will explore how, in Greek art, the body acts as a pictorial language for articulating the human condition. It can represent every aspect of mortal and divine experience, in fulfilment of Protagoras’s statement “Man is the measure of all things”. This exhibition will be the first in a series to focus on important areas of the Museum’s famous permanent collection to guide future thinking about the display of one of the most important collections of sculpture in the world, allowing for a greater dialogue between the sculptures of different cultures.
Neil MacGregor, Director of the British Museum said, “This exhibition will be a celebration of the beauty and ideals of ancient Greek art. Some of the most beautiful works in the world will be brought together for the first time in a narrative exploring the highest achievements of ancient Greek artists and philosophers, exploring what it is to be human. I am hugely grateful to Julius Baer for their generous support of the exhibition”.
Adam Horowitz, Head of Julius Baer International Limited, United Kingdom, said: “Julius Baer, the international reference in pure private banking, with a large footprint in the UK, is renowned not only for its long tradition in wealth management but also for its engagement with arts and culture over many decades. Both areas rely on partnerships, which are founded on trust and sharing a common goal. We are very proud to sponsor a major exhibition at the British Museum for the third consecutive time. Defining beauty: the body in ancient Greek art will provide exciting and vivid insights into the human body as it was expressed in ancient Greek art and thought.”
26 March – 5 July 2015
Sainsbury Exhibitions Gallery (Room 30),
British Museum
Great Russell Street, London WC1B 3DG
Defining beauty: the body in ancient Greek art
Tickets on sale from 8 January 2015
Booking strongly recommended
£16.50, children under 16 free
Group rates available
Booking fees apply online and by phone
+44 (0)20 7323 8181
Opening times 
Monday–Thursday 10.00–17.30 
Friday 10.00–20.30 
Saturday–Sunday 09.00–17.30 
Last entry 80 minutes before closing time.
The beautifully illustrated exhibition catalogue Defining beauty: the body in ancient Greek art, edited by Ian Jenkins will be published in March 2015 by British Museum Press. Hardback £30.

Greece to Honor Acclaimed Canadian Opera Singer Teresa Stratas

ΟΥΙΛΙΑΜ ΛΑΝΤΕΪ συνέντευξη στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη

ΟΥΙΛΙΑΜ ΛΑΝΤΕΪ συνέντευξη στον Ελπιδοφόρο ΙντζέμπεληΟ Ουίλιαμ Λάντεϊ (γενν. 1963, Βοστόνη) είναι βραβευμένος συγγραφέας αστυνομικής λογοτεχνίας. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Γέιλ και στη Νομική Σχολή του Κολεγίου της Βοστόνης. Προτού στραφεί στη συγγραφή, εργάστηκε έξι χρόνια ως βοηθός εισαγγελέα. Από τις Εκδόσεις Διόπτρα κυκλοφορούν τα μυθιστορήματά του Υπόθεση Jacob και Διπλή παγίδα, το οποίο αποτέλεσε την αφορμή για τη σημερινή μας συνέντευξη.
Πώς ξεκίνησε η ιδέα για τη συγγραφή της Διπλής παγίδας;
Δεν νομίζω ότι οποιοδήποτε μυθιστόρημα έχει μια μοναδική πηγή, τουλάχιστον όχι ένα μυθιστόρημα με κάποια πολυπλοκότητα. Η Διπλή παγίδα είχε πολλές πηγές έμπνευσης, στις οποίες περιλαμβάνεται μια σειρά ποινικών υποθέσεων που συνέβησαν στη Βοστόνη και γύρω από αυτή στη δεκαετία του 1990. Αλλά περισσότερο απ' οτιδήποτε άλλο, η έμπνευση ήταν να συνδέσω τον κόσμο που έβλεπα στη δουλειά μου ως βοηθός εισαγγελέα στο δικαστήριο –τον κόσμο του εγκλήματος και της βίας– με τον συνηθισμένο κόσμο όπου οι περισσότεροι άνθρωποι κατοικούν, όπου το έγκλημα είναι μια ασυνήθιστη, μοναδική εμπειρία. Πάντα μου έκανε εντύπωση ότι στην πόλη μου, και σε κάθε πόλη, η πραγματική φυσική απόσταση μεταξύ των περιοχών που μαστίζονται από το έγκλημα και των σικ περιοχών χωρίς έγκλημα είναι συχνά μόλις λίγα χιλιόμετρα, αλλά θα μπορούσαν κάλλιστα να είναι διαφορετικοί πλανήτες, γιατί τόσο λίγο αλληλεπιδρούν.
Ο τίτλος [στο πρωτότυπο, Mission Flats] είναι συμβολικός;
Ο τίτλος δεν έχει κάποια ιδιαίτερη σημασία, αν και λειτουργεί ως νύξη για κάποια γειτονιά στη Βοστόνη, ειδικά το Mission Hill. Κατά την επιλογή των ονομάτων, συμπεριλαμβανομένων των ονομάτων φανταστικών τοποθεσιών –κάτι που ισχύει για το Mission Flats, μια φανταστική γειτονιά της Βοστόνης– συχνά επιλέγεις κάτι που είναι υποβλητικό, που χτυπά τον σωστό τόνο στο μυαλό του αναγνώστη ακριβώς με τον τρόπο που ακούγεται. Σε ένα αμερικανικό ακροατήριο, ελπίζω ότι το Mission Flats είναι ένα υποβλητικό όνομα κατ' αυτόν τον τρόπο.
Η δουλειά του καλλιτέχνη είναι να ακολουθήσει το δικό του όραμα και να δημιουργήσει το καλύτερο δυνατό έργο. Το πώς αντιδρά το κοινό, τι λένε οι κριτικοί γι’ αυτό – όλα αυτά είναι πέρα από τον έλεγχό του και, ειλικρινά, δεν θα πρέπει να τον αφορούν.
Διαβάζοντας το μυθιστόρημα, ο αναγνώστης έρχεται ως επί το πλείστον αντιμέτωπος με τη διαφθορά. Αυτή τη διαφθορά μπορεί να την περιορίσει η Αστυνομία;
Μπορεί και ήδη το κάνει. Η συντριπτική πλειοψηφία των αστυνομικών δεν είναι διεφθαρμένοι σε αυτή τη χώρα, ούτως ή άλλως. Φυσικά, το ερώτημα του ποιος αστυνομεύει την αστυνομία είναι δύσκολο. Αλλά νομίζω ότι είναι λάθος απλά να υποθέσουμε ότι όλοι οι αστυνομικοί είναι διεφθαρμένοι πάντα και παντού. Υπάρχουν πολλοί διεφθαρμένοι αστυνομικοί στο Mission Flats, φυσικά, και αυτοί υπάρχουν παντού. Αλλά η διαφθορά της αστυνομίας δεν είναι αναπόφευκτη, ούτε και ανεξέλεγκτη.
Ο Μπεν Τρούμαν προσπαθεί να ανακαλύψει ποιος δολοφόνησε τον εισαγγελέα. Και ενώ ψάχνει στοιχεία, του στήνουν μια πλεκτάνη. Τι είναι αυτό που του δίνει την ελπίδα ότι στο τέλος θα αποκαλύψει την αλήθεια;
Νομίζω ότι όλοι οι αστυνομικοί ντετέκτιβ πιστεύουν ότι θα είναι σε θέση να αποκαλύψουν την αλήθεια. Η δουλειά αυτή απαιτεί αυτό το είδος της αυτοπεποίθησης. Το πρόβλημα είναι ότι στον πραγματικό κόσμο –έξω από τον τακτοποιημένο, σεναριακό κόσμο των μυθιστορημάτων μυστηρίου– ποτέ δεν είναι αρκετά σαφές εάν έχει αποκαλυφθεί η πλήρης αλήθεια. Όλα τα γεγονότα τείνουν να φαίνονται λίγο ασαφή και δύσκολο να γίνουν αντιληπτά. Το επάγγελμα αυτό από τη φύση του απαιτεί μια μικρή ανοχή στην αβεβαιότητα.
Ο Μπράξτον κάπου με μπερδεύει. Μπορείτε να προσδιορίσετε τον χαρακτήρα και τις πράξεις του;
Ο Μπράξτον είναι ένας πολύ, πολύ έξυπνος άνθρωπος, που λειτουργεί με ένα διαφορετικό σύνολο κανόνων. Για τους περισσότερους από εμάς, οι αστυνομικοί είναι σύμμαχοι. Αυτοί είναι οι «καλοί» και οι εγκληματίες είναι οι κακοί. Για τον Μπράξτον, η ζωή στον δρόμο είναι πιο περίπλοκη. Η αστυνομία είναι μια συμμορία που πρέπει να αντιμετωπίσει, μεταξύ πολλών άλλων. Ο κόσμος του είναι πολύ περίπλοκος και γεμάτος κινδύνους. Αν κοιτάξετε τις ενέργειές του με αυτόν τον τρόπο, θ' αντιληφθείτε ότι δεν είναι απλώς ένας κακοποιός. Είναι θέμα οπτικής. Υπάρχει ένα παλιό ρητό μεταξύ των συγγραφέων: «Ο κακός είναι ο ήρωας της δικής του ιστορίας».
Ο Μπεν Τρούμαν κρύβει κάποια μυστικά. Οι περισσότεροι από εμάς δεν κρύβουμε κάτι που δεν θέλουμε να θυμόμαστε; Αυτά τα μυστικά έχουν καμία σχέση με τις τύψεις που αναδύονται στην επιφάνεια;
Ναι, φυσικά. Οι ιστορίες μυστήριου και οι αστυνομικές ιστορίες έχουν πλήρως να κάνουν με μυστικά. Έχουν να κάνουν με την αποκάλυψη –αργή και με ενδιαφέροντες τρόπους– των μυστικών που κρύβουν άλλοι άνθρωποι. Γι' αυτό και είναι τόσο συναρπαστικές για τους αναγνώστες. Είμαστε όλοι ένα μυστήριο ο ένας για τον άλλο. Κανείς από εμάς δεν καταλαβαίνει ποτέ τον άλλο εντελώς, ακόμα και τα άτομα που βρίσκονται κοντά μας. Έτσι, προσπαθούμε να ξεδιαλύνουμε τι συμβαίνει μέσα στο κεφάλι ενός άλλου ατόμου. Οι ιστορίες μυστηρίου παίζουν το ίδιο παιχνίδι, αλλά για μεγαλύτερα ρίσκα και σε πιο ενδιαφέροντα σκηνικά.
Η πλοκή του βιβλίου έχει και ένα εκπληκτικό φινάλε. Αλήθεια, η εμπειρία σας ως βοηθός εισαγγελέα σάς βοήθησε στη συγγραφή του μυθιστορήματος;
Ναι, σίγουρα. Προσπάθησα να ενσωματώσω όσο το δυνατόν περισσότερα στοιχεία, ωστόσο έπρεπε να φτάσω στο τρίτο βιβλίο μου, την Υπόθεση Jacob, για να συσχετίσω άμεσα την εμπειρία μου ως εισαγγελέας με τη συγγραφή. Στη Διπλή παγίδα νομίζω ότι ακόμη σκεπτόμουνα πώς θα χρησιμοποιήσω όλο αυτό το υλικό που μου είχε δώσει η δουλειά μου.
Διπλή παγίδα Ουίλιαμ Λάντεϊ Διόπτρα
Διπλή παγίδα
Ουίλιαμ Λάντεϊ
μετάφραση: Γιώργος Μπαρουξής
502 σελ.
Τιμή € 17,40
Πώς υποδέχτηκε το αναγνωστικό κοινό της χώρας σας τη Διπλή παγίδα;
Πολύ καλά. Οι κριτικές ήταν όλες πολύ καλές. Κέρδισε ένα βραβείο (το Creasey Dagger, για το καλύτερο ντεμπούτο σε μυθιστόρημα αστυνομικής λογοτεχνίας). Αλλά ως συγγραφέας προσπαθώ να μη δίνω προσοχή στο πώς υποδέχεται τα βιβλία μου το κοινό. Η δουλειά του καλλιτέχνη είναι να ακολουθήσει το δικό του όραμα και να δημιουργήσει το καλύτερο δυνατό έργο. Το πώς αντιδρά το κοινό, τι λένε οι κριτικοί γι' αυτό – όλα αυτά είναι πέρα από τον έλεγχό του και, ειλικρινά, δεν θα πρέπει να τον αφορούν.
Έχετε επισκεφτεί ποτέ την Ελλάδα;
Όχι, αλλά θα ήθελα πολύ να έρθω κάποια μέρα. Στο μυαλό μου, είναι ένα από τα πιο όμορφα και πλούσια πολιτιστικά μέρη πάνω στη γη.
Τι άλλο θα θέλατε να πείτε στους αναγνώστες που θα διαβάσουν τη συνέντευξή σας;
Θα ήθελα να τους ευχαριστήσω απλώς και μόνο για την προσοχή που έδωσαν στα βιβλία μου. Κανένα ακροατήριο δεν ανήκει δικαιωματικά σε κάποιον συγγραφέα. Είναι προνόμιο το να είσαι συγγραφέας, ένα προνόμιο που δίνεται σε πολύ λίγους, και εγώ ποτέ δεν ξεχνώ πόσο τυχερός είμαι που κάνω αυτή τη δουλειά. κείμενο: Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης


Από μικρή μού άρεσαν οι ιστορίες. Οι ιστορίες των άλλων, οι ιστορίες των βιβλίων που διάβαζα, οι ιστορίες που ονειρευόμουν, μπλέκονταν με την καθημερινότητα.
Μεγαλώνοντας ανακάλυπτα ότι παρόλο που στόχος μπορεί να είναι να ξεπερνάμε τα όριά μας, οι ίδιοι βάζουμε δεσμά στη ζωή μας, μικρά σύνορα που δεν μπορέσαμε να ξεπεράσουμε, τα όχι που είπαμε, τα σ' αγαπώ που δεν είπαμε κι ύστερα αμφιβολίες –κι αν ήταν αλλιώς, πώς θα ήμουν τώρα– και στο τέλος πάντα αυτή η γλυκιά νοσταλγία για όλα αυτά που ζήσαμε και, πιο πολύ, για όλα αυτά που δεν ζήσαμε και πάντα θα τα κουβαλάμε σαν αόρατη καμπούρα στην πλάτη μας. Αυτή τη φορά, το «Μια φορά κι έναν καιρό» έφερε την πρώτη μου ιστορία για ενήλικες.
Εκεί και πάντα αλλού... Μικρές καθημερινές στιγμές, ρουτίνα, ανάσες, ένα ταξίδι, μια υπόσχεση, μια βόλτα, ερωτηματικά κι αγωνία να μην έχεις την ίδια τύχη μ' αυτούς που έφυγαν χωρίς να παλέψουν, χωρίς να καταλάβουν αν άξιζε η ζωή που έζησαν. Η Δώρα, μια γυναίκα λίγο μετά τα σαράντα, ανακαλύπτει ότι η ζωή που βολεύτηκε πολλά χρόνια δεν τη χωράει πια. Ασκήσεις θάρρους, ακόμα μια προσπάθεια να το πάρει αλλιώς, μήπως κάτι της ξέφυγε. Δεν είναι εύκολο να παραδεχτεί ότι τόσα χρόνια άλλα ζούσε κι άλλα ήθελε. Μια πικρή γεύση στο στόμα, τα πρώτα σημάδια δυσανεξίας στη συνήθεια κι αδυναμία να ονειρευτεί κάτι καινούργιο με τον άνθρωπο που μοιράστηκε τόσα χρόνια, κάτι απλό σαν εκδρομή. Αναζητείται απολεσθείς παράδεισος. Σ' αυτό το σημείο βρίσκεται η Δώρα, η ηρωίδα του βιβλίου Εκεί και πάντα αλλού. Εκεί που ζει κι αλλού που ονειρεύεται να είναι.
Η μεγάλη Ιστορία συχνά γράφεται ερήμην των μικρών ιστοριών. Αυτές οι μικρές ιστορίες μ’ ενδιέφεραν, φυτεμένες η καθεμιά σε εντελώς διαφορετικό ιστορικό πλαίσιο, αλλά που με κάποιον τρόπο λειτουργούν σαν συγκοινωνούντα δοχεία, όπως άλλωστε και οι μνήμες των ανθρώπων. Ο καθένας είναι το αποτέλεσμα συνάντησης πολλών ιστοριών.
Η Δώρα και η Σαπφώ. Τις χωρίζει μισός αιώνας. Δυο γυναίκες σε δυο εντελώς διαφορετικές περιόδους της Ελλάδας. Οι δυο ιστορίες βιώνονται η καθεμία στον δικό της χρόνο, αλλά η μια αποκαλύπτει με κάποιον τρόπο κρυφές πτυχές της ζωής της άλλης.
Η Δώρα ζει με τον Γρηγόρη πολλά χρόνια. Ένα σύγχρονο ζευγάρι που βιώνει τις δυσκολίες της καθημερινότητας και, από την άλλη, ύστερα από τόσα χρόνια κοινής ζωής ανακαλύπτουν ότι όλα μπορεί να μην ήταν όπως ήθελαν. Στο νοσοκομείο όπου εργάζεται η Δώρα θα γνωρίσει μια ηλικιωμένη γυναίκα, τη Σαπφώ, και θα συνδεθεί μαζί της. Όταν εκείνη πεθάνει, θα της αφήσει το ημερολόγιό της. Ακολουθώντας η Δώρα τα ίχνη της Σαπφώς, θα εξημερώσει και τις δικές της σκιές και θα τολμήσει να δει τη ζωή της στις αληθινές της διαστάσεις.
Εκεί και πάντα αλλού Μαρία Παπαγιάννη Πατάκης
Εκεί και πάντα αλλού
Μαρία Παπαγιάννη
312 σελ.
Τιμή € 14,70
Κάθε ιστορία υπάρχει μέσα στη δραματική της συγκυρία. Στις σελίδες της Δώρας, η καθημερινότητα της κρίσης υπάρχει σαν φόντο χωρίς να γίνεται ανάλυση ή θέμα συζήτησης. Στο ημερολόγιο της Σαπφώς, η δραματική συγκυρία είναι πιο έντονη και αυτή καθοδηγεί και την εξέλιξη της ιστορίας. Η μεγάλη Ιστορία συχνά γράφεται ερήμην των μικρών ιστοριών. Αυτές οι μικρές ιστορίες μ' ενδιέφεραν, φυτεμένες η καθεμιά σε εντελώς διαφορετικό ιστορικό πλαίσιο, αλλά που με κάποιον τρόπο λειτουργούν σαν συγκοινωνούντα δοχεία, όπως άλλωστε και οι μνήμες των ανθρώπων. Ο καθένας είναι το αποτέλεσμα συνάντησης πολλών ιστοριών. Η Δώρα μπορεί να μην έχει ζήσει την ιστορία των χρόνων της Σαπφώς, με μια έννοια όμως την κουβαλάει. Η Σαπφώ δεν τόλμησε ποτέ να ξεπεράσει τα όρια, να πολεμήσει γι' αυτά που ήθελε και λαχταρούσε. Νιώθοντας ότι ο χρόνος τελειώνει, γράφει την ιστορία της ελπίζοντας πως όσα έζησε κι όσα δεν έζησε μπορούν να μπολιάσουν μια καινούργια ζωή. Ο έρωτας που δεν έζησε μπορεί να γίνει αφορμή για να το τολμήσει κάποιος άλλος. Κάπως έτσι κληρονομεί η Δώρα την ιστορία μνήμης της Σαπφώς και μαζί τη λαχτάρα «αν ξεκινούσα πάλι από την αρχή, τι θα έκανα».
Επειδή προέρχομαι από τον χώρο της παιδικής λογοτεχνίας και του παραμυθιού, θα έλεγα ότι αυτό το ταξίδι αυτογνωσίας ως το αληθινό σπίτι είναι το ιδανικό ζητούμενο για κάθε παραμυθά. Να ενώσει τον χρόνο και τον χώρο, το αλλού με το εδώ. Στο τέλος, να μπορεί να πει, πάμε σπίτι, και να το εννοεί. Και σπίτι είναι εκείνο το σημείο όπου ο καθένας ζει αρμονικά με τον εαυτό του, τους προσωπικούς του δαίμονες και τους γύρω του. Νομίζω ότι ώσπου να βρεις αυτό το σπίτι, η αναζήτηση δεν τελειώνει. κείμενο: Μαρία Παπαγιάννη

Τετάρτη, 25 Φεβρουαρίου 2015

“Passage to the Future: Art from a New Generation in Japan”

Εικαστική Έκθεση στη Θεσσαλονίκη 
Η Πρεσβεία της Ιαπωνίας στην Ελλάδα σε συνεργασία με το Japan Foundation και το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, οργανώνει την έκθεση “Passage to the Future: Art from a New Generation in Japan” από τις 20 Φεβρουαρίου έως και τις 12 Απριλίου 2015

Έντεκα νέοι Ιάπωνες καλλιτέχνες, που από τη δεκαετία του ’90 βρίσκονται στο επίκεντρο της προσοχής, προσφέρουν μία πληθώρα από εντυπωσιακές οπτικές εμπειρίες μέσα από 42 εκθέματα που περιλαμβάνουν πίνακες, γλυπτά, φωτογραφίες και video, installations κ.α. Η τιμή εισόδου της έκθεσης είναι 4€.
Το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης λειτουργεί από Πέμπτη έως Σάββατο(ώρες: 10:00 ~ 18:00) και την Κυριακή (ώρες: 11:00 ~ 15:00), με τιμή εισόδου 4€

Η εκδήλωση για τα εγκαίνια της έκθεσης θα γίνει στις 20 Φεβρουαρίου στο Μακεδονικό Μουσείο, με καλεσμένο τον κ. Tetsuo Shimizu, καθηγητή του Tokyo Zōkei University, και περιλαμβάνει: 
 • 13:00 Ομιλία-παρουσίαση της έκθεσης και των έργων
 • 19:00 Διάλεξη πάνω στη σύγχρονη ιαπωνική τέχνη και την έκθεση 
 ❖ Όλες οι ομιλίες θα γίνουν στα ιαπωνικά με ελληνική διερμηνεία. 
 ❖ Σε όλες τις ομιλίες η είσοδος είναι ελεύθερη.   

 Χώρος: Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (Εγνατίας 154, Θεσσαλονίκη, εντός HELEXPO) 
 Ώρες λειτουργίας:
  • Πέμπτη, 10:00 ~ 22:00
  • Παρασκευή και Σάββατο, 10:00 ~ 18:00
  • Κυριακή, 11:00 ~ 15:00 
Είσαστε όλοι καλεσμένοι στο αφιέρωμα για τη σύγχρονη ιαπωνική τέχνη.

Μακεδονικό Μουσείο: www.mmca.org.gr, Tηλ. 2310 240002
Πρεσβεία της Ιαπωνίας στην Αθήνα: Tηλ. 210 670 9900

© Miyuki Yokomizo "Please wash away" 2004

ΛΕΝΑ ΠΛΑΤΩΝΟΣ - Ρυθμός Stage Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου

Η Λένα Πλάτωνος στο Ρυθμός Stage
Μαζί της ο Παντελής Θεοχαρίδης
Guest: Δήμητρα Γαλάνη
Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου

Η ιέρεια της ηλεκτρονικής μουσικής στην Ελλάδα, η μοναδική Λένα Πλάτωνος, παρουσιάζει στο "Ρυθμός Stage" για πρώτη φορά, την Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου, επί σκηνής τον ''Ιερό Πόνο'', τον ολοκαίνουργιο κύκλο τραγουδιών της σε ποίηση Γιώργου Χρονά. Ερμηνεύει ο Παντελής Θεοχαρίδης, ιδανικός, νέος ερμηνευτής των τραγουδιών της.
 Μεγάλη guest της Πλάτωνος η Δήμητρα Γαλάνη, με την οποία η συνθέτρια συνεργάστηκε στο παρελθόν σε συναυλίες και στη δισκογραφία. 
 Τη συναυλία θα ανοίξει ο διακεκριμένος πιανίστας και συνθέτης Σπύρος Μάνεσης, όπου θα παρουσιάσει ''9 πορτραίτα της Λένας'', δηλαδή 9 αντίστοιχες τζαζ προσεγγίσεις του σε συνθέσεις της Πλάτωνος.
Ενορχηστρώσεις: Λένα Πλάτωνος - Στέργιος Τσιρλιάγκος
Πιάνο: Λένα Πλάτωνος - Σπύρος Μάνεσης
Πλήκτρα - programming: Στέργιος Τσιρλιάγκος
Καλλιτεχνική επιμέλεια προγράμματος: Αντώνης Μποσκοΐτης

Ώρα έναρξης: 22.30
Είσοδος για το bar :12 € (με μπύρα ή κρασί , +3€ το ποτό),
Μπουκάλι κρασί 60 €/2 άτομα,
Φιάλη ποτού κομπλέ 120 €/4 άτομα.


Organ recital with Erland Hildén at St Pauls Anglican Church

Organ recital
The swedish organist Erland Hildén give a organ recital in Athens at St Pauls Anglican Church. Free entrance!!!

O Σουηδός Οργανοπαίκτης Erland Hildén δίνει ρεσιτάλ Εκκλησιαστικού Οργάνου στην Αθήνα.

Διαβάστε και στα ελληνικά πιο κάτω………..

Programme: Bach Prelude and fugue e minor BWV 548, Sweelinck: Mein junges Leben hat ein end, Hildén: B-A-C-H mass for organ, Erik Satie: Gymnopedie nr 1, Steigleder: Toccata, Hildén: Magic Path.

The organ is a small but nice sounding Hill organ from the year 1900.

Erland Hildén is employed since 1998 as organist and choir master in Örgryte parish Göteborg, This church have two amazing good organs, one 4 manual Barockorgan (Schnitger) and a 3 manual Willis organ from 1871.
Before 1998 Erland work from 1991 as assistant organist at Karlstad Cathedral, Sweden.

Music studies in Arvika (university exam as music teacher), Stockholm (university exam as church musican), Göteborg (Universitey exam as Choir pedagogue), and Piteå (Univerity exam Master as Concert organist.

Main teacher was professor Hans-Ola Ericson. He has also been in masterclasses by teachers like: Harald Vogel, Hans Fagius, Kevin Boyer, Jon Laukvik and Bernard Haas.

Erland gives organ recitals on regular basis around Sweden and several European countries. Has perfomed both in swedish radio and television. Three solo CD on record. He also conducts every year the big church oratorias like Bachs Johannespassion, Brahms Requiem, Mozart Requiem etc. As composer he have written more than 60 opus, and you could find him also published at Doblinger publisher Austria. This spring you can listen to Erland give organ recitals in Rome, Athens, Glasgow, Edinburgh and Gothenburg.

Αγγλικανική Εκκλησία του Αγίου Παύλου
Φιλελλήνων 27, Σύνταγμα.
- Bach Πρελούδιο και φούγκα e minor BWV 548,
- Sweelinck: Mein junges Leben hat ein end,
- Hildén: B-A-C-H mass for organ,
- Erik Satie: Gymnopedie nr 1,
- Steigleder: Toccata,
- Hildén: Magic Path
Είσοδος Ελεύθερη.

Το εκκλησιαστικό όργανο του Αγίου Παύλου στη Φιλελλήνων είναι ένα μικρό αλλά εύηχο Hill όργανο από το 1900.

Ο Erland Hildén είναι οργανοπαίκτης και διευθυντής χορωδίας στην Örgryte, εκκλησία του Γκέτεμποργκ, από το 1998. Αυτή η εκλησία έχει δύο εκπληκτικά όργανα, ένα Barockorgan (Schnitger) με 4 manual (σειρές πλήκτρων) και ένα Willis όργανο με 3 manual του 1871.
Πριν το 1998 ο Erland εργάστηκε ως βοηθός Εκκλησιαστικός οργανοπαίκτης στον καθεδρικό Ναό της Κάρλσταντ Σουηδίας.

Οι μουσικές σπουδές του: στην Αρβίκα Σουηδίας (Διδασκαλία της μουσικής), στην Στοκχόλμη (Εκκλησιαστικός Μουσικός), στο Γκέτεμποργκ (Παιδαγωγός Χορωδίας) και στο Πύθειο Σουηδίας (Master Εκκλησιαστικού Οργανοπαίκτη Κονσέρτων).

Ο βασικός του δάσκαλος είναι ο φημισμένος Hans-Ola Ericson.
Έχει ακόμα υπάρξει μεταπτυχιακός μαθητής σημαντικών δασκάλων όπως ο like: ο Harald Vogel, ο Hans Fagius, ο Kevin Boyer, ο Jon Laukvik και ο Bernard Haas.

Ο Erland δίνει ρεσιτάλ εκκλησιαστικού οργάνου σε μόνιμη βάση στη Σουηδία και σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Συναυλίες και κονσέρτα του έχουν μεταδοθεί από το σουηδικό ραδιόφωνο αλλά και τη σουηδική τηλεόραση. Έχει τρία solo CD ηχογραφημένα.

Κάθε χρόνο διευθύνει μεγάλα εκκλησιαστικά Ορατόρια όπως το «Το πάθος του Ιωάννη» του Μπαχ, το «Ρέκβιεμ» του Brahms, το «Ρέκβιεμ» του Μότσαρτ κ.λ.π.

Ως συνθέτης ο Erland έχει συνθέσει πάνω από 60 έργα και μπορείτε να βρείτε εκδόσεις των έργων του στο Doblinger publisher της Αυστρίας.

Αυτή την Άνοιξη μπορείτε να παρακολουθήσετε τα ρεσιτάλ του Erland στη Ρώμη, την Αθήνα, τη Γλασκόβη, το Εδιμβούργο και το Γκέτεμποργκ.
Στις περισσότερες ευρωπαϊκές πόλεις, βόρειες και νότιες, οι εκκλησίες διαθέτουν εκκλησιαστικό όργανο, ιστορικό ή καινούργιο, εντυπωσιακό ἠ ταπεινό και, εκτός από τη λειτουργική του χρήση, οι οργανίστες συνήθως δίνουν και συναυλίες όπου αξιοποιούν τις σχεδόν απεριόριστες δυνατότητες του μουσικού οργάνου που παίζεται με τα… τέσσερα. Στην Ελλάδα δεν έχουμε αντίστοιχη παράδοση, έχουν όμως οι καθολικοί και διαμαρτυρόμενοι της Αθήνας. Την Κυριακή, στην Αγγλικανική Εκκλησία του Αγίου Παύλου, ο Σουηδός οργανίστας Erland Hildén θα ερμηνεύσει έργα Bach, Sweelinck, Satie, Steigleder και δικά του. debop.gr
Mην αργήσετε, η εκκλησία δεν χωράει πολύ κόσμο. Δημήτριος Κιουσόπουλος
Αγγλικανική Εκκλησία Αγίου Παύλου, Φιλελλήνων 27 & Σιμωνίδου, Σύνταγμα

Juliette Gréco: Merci

Juliette Gréco: Merci
Η Juliette Gréco, η μεγάλη επαναστάτρια της γαλλικής μουσικής έκφρασης, ξεκινάει την αποχαιρετιστήρια περιοδεία της με τον τίτλο «Merci» με πρώτο σταθμό της, την Αθήνα. Θα ακολουθήσουν η Φρανκφούρτη, το Τελ Αβιβ και άλλες χώρες σε όλο τον κόσμο, όπου θα ευχαριστήσει τους θαυμαστές της για την αγάπη και τον θαυμασμό τους.
Ευγενής, πρέσβειρα της μποέμ κουλτούρας, την τραγούδησε με την αισθησιακή φωνή της για να ταυτιστεί -δίκαια- με το κίνημα των υπαρξιστών και αναδείχθηκε τελικά η ιέρεια – σύμβολο της μεταπολεμικής γαλλικής τέχνης και διανόησης.
Σύντροφος του Miles Davis, σύζυγος του Μισέλ Πικολί, αγαπημένη του Σαρτρ, φίλη του Μπόρις Βιαν και του Ζαν Κοκτώ. Ο Σαρτρ είπε κάποτε πως «η Gréco είχε εκατομμύρια ποιήματα στη φωνή της». Αυτά θα μας τραγουδήσει.
Μία, μοναδική συνάντηση μαζί της θα σας ταξιδέψει στις όχθες του Σηκουάνα και στα καφέ του Σεν Ζερμέν ντε Πρε. Εκεί θα πει adieu και merci! Μην τη χάσετε!
Παλλάς, Βουκουρεστίου 5, (City Link)
ΑΠΟ 18€

Σοφία Αλεξίου debop.gr