Σάββατο, 25 Μαρτίου 2017

Φεστιβάλ ντοκυμαντέρ και ανοιχτή εκδήλωση για τους Whistleblowers

Σάββατο και Κυριακή, 1 & 2 Απριλίου 2017,  ώρα 6.00 μμ
Κινηματογράφος ΤΡΙΑΝΟΝ
Κοδριγκτώνος 21 και Πατησίων 101 (ΜΕΤΡΟ Βικτώρια)
 
είσοδος ελεύθερη
 
~
Κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ θα προβληθούν οι ταινίες:
 
A leak in Paradise” του David Leloup
με θέμα τη ζωή του πληροφοριοδότη
Rudolf Elmer
από τη στιγμή που αποφάσισε να αποκαλύψει τα μυστικά της
 ελβετικής τράπεζας Julius Bär.
 
Η προβολή θα γίνει παρουσία του Rudolf Elmer, ο οποίος στη συνέχεια θα απαντήσει σε ερωτήσεις του κοινού.
 
“Citizenfour» της Laura Poitras
“Whistleblowers, the modern heroes” του Στέλιου Κούλογλου
“A Good American” του Friedrich Moser
 
~
 
Την πρώτη μέρα του φεστιβάλ, Σάββατο 1η Απριλίου και ώρα 7.30 μμ θα πραγματοποιηθεί στον ίδιο χώρο ανοιχτή εκδήλωση-συζήτηση με θέμα:
 
 
Η προστασία των whistleblowers, όπλο κατά της διαφθοράς και η σημασία της
για την αντιμετώπιση της φοροαποφυγής των πολυεθνικών
 
Θα μιλήσουν
 
Χριστόφορος Βερναρδάκης, υπουργός Επικρατείας
Ρούντολφ Έλμερ (Rudolf Elmer), whistleblower (Swiss BankJulius Bär )
 
Στέλιος Κούλογλου, ευρωβουλευτής GUE/NGL, μέλος της εξεταστικής
επιτροπής για τη φοροαποφυγή & φοροδιαφυγή του Ε.Κ.
 
Βιρζινί Ροζιέρ (Virginie Rozière), ευρωβουλευτής S&D, μέλος της εξεταστικής
επιτροπής για τη φοροαποφυγή & φοροδιαφυγή του Ε.Κ.
 
(θα υπάρχει ταυτόχρονη διερμηνεία)
 
Η φοροαποφυγή των μεγάλων πολυεθνικών εταιριών, καθώς και οι σκανδαλώδης πρακτικές συγκεκριμένων χωρών και τραπεζών έχουν ως αποτέλεσμα τη διαρκώς διευρυνόμενη ανισοκατανομή του πλούτου. Την ίδια στιγμή που ο πλούτος υπέρ-συγκεντρώνεται σε όλο και λιγότερα πρόσωπα, διαρκώς αυξανόμενος, η λιτότητα πλήττει τους πλέον αδύναμους, των οποίων οι φοροδοτικές υποχρεώσεις παραμένουν σταθερές ή αυξανόμενες. Είναι προφανές ότι δεν μπορεί να υπάρξει στοιχειώδης κοινωνική δικαιοσύνη, ούτε σοβαρή βελτίωση των δημόσιων οικονομικών στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες,  αν συνεχιστεί η φοροδιαφυγή και φοροαποφυγή των μεγάλων επιχειρήσεων, καθώς και των πλουσιότερων πολιτών τους οι οποίοι επιπλέον φορολογούνται με χαμηλούς συντελεστές.
Ακόμα και εντός της ΕΕ συγκεκριμένα κράτη λειτουργούν ως φορολογικοί παράδεισοι στερώντας από τους εταίρους τους τεράστιας κλίμακας φορολογικά έσοδα και τη δυνατότητα να φορολογήσουν τους πιο πλούσιους πολίτες τους. Είναι ενδεικτικό ότι μόνο για την ΕΕ το ετήσιο κόστος φοροδιαφυγής και φοροαποφυγής ανέρχεται σε 1 τρισ. ευρώ το χρόνο. Πρόσφατα τεράστια οικονομικά σκάνδαλα, όπως τα Panama papers και πριν από αυτά τα Lux leaks, επανέφεραν τη συζήτηση στο προσκήνιο. Οι παραπάνω πρακτικές καλύπτονται και ενισχύονται από μία ηθικά αντεστραμμένη εχεμύθεια που τις καθιστά εφικτές και είναι χρήσιμο να θυμόμαστε ότι τίποτα δεν θα είχε γίνει γνωστό αν κάποιοι ιδιαίτερα γενναίοι άνθρωποι, γνωστοί ως whistleblowers (πληροφοριοδότες δημόσιου συμφέροντος), δεν έβρισκαν το θάρρος να δώσουν τα σχετικά στοιχεία στη δημοσιότητα με τεράστιο κόστος για τους ίδιους και τους οικείους τους. 
Για την αντιμετώπιση του προβλήματος, η στάση των κυβερνήσεων είναι καθοριστική. Ένα πολύ σημαντικό θέμα είναι το να υποχρεωθούν οι πολυεθνικές εταιρείες να δημοσιεύουν τις οικονομικές τους δραστηριότητες ανά χώρα μαζί με το φόρο που πλήρωσαν σε αυτές, παράλληλα με την υιοθέτηση νομοθεσίας για την προστασία των whistleblowers. Παντού οι πληροφοριοδότες αντιμετωπίζουν τεράστια προβλήματα, από τον Τζούλιους Ασάνζ και τον Έντουαρτ Σνόουντεν, έως τους οικονομικούς πληροφοριοδότες (όσους δηλαδή αποκαλύπτουν μέσω διαρροών και καταδικάζουν οικονομικά εγκλήματα). Αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να τιμώνται και να επιβραβεύονται στη βάση του κατάλληλου θεσμικού πλαισίου τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε εθνικό επίπεδο, αντί να καταστρέφεται η ζωή τους, να στέλνονται σε δίκες και να απειλούνται με φυλακές.
Το φεστιβάλ ταινιών αποσκοπεί στην ενημέρωση του κοινού ως προς τα παραπάνω, ενώ η εκδήλωση θέτει ως στόχο την ανταλλαγή απόψεων σχετικά με τους τρόπους με τους οποίους, τόσο η Ελλάδα όσο και η ΕΕ, θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν τη νομική προστασία των πληροφοριοδοτών. Πιστεύουμε ότι αυτή η συζήτηση μπορεί να αποβεί ιδιαίτερα επωφελής και χρήσιμη, στα πλαίσια της προετοιμασίας νομοσχεδίου με αντικείμενο την προστασία των whistleblowers από το Υπουργείο Δικαιοσύνης και τη Γενική Γραμματεία Καταπολέμησης της Διαφθοράς.                                                                                                   
 
 ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΝΙΚΟΣ ΠΟΥΛΑΝΤΖΑΣ   Κεραμεικού 46, 10436  ΑΘΗΝΑ 
                                       • ΤΗΛ.: (0030) 210 3217745  FAX: 210 5225131
  e-mail: info@poulantzas.gr


 [ΣΥΡΙΖΑ Βικτώρια] 
[ΣΥΡΙΖΑ Ν.Ε. Α' ΑΘΗΝΑΣ] 

Η Περιφερειάρχης Αττικής Ρένα Δούρου στο Φεστιβάλ Φιλοσοφίας Magna Grecia (FFMG)- «Η φιλοσοφία ως αντίδοτο στη βαρβαρότητα»

Χαιρετισμό απηύθυνε η Περιφερειάρχης Αττικής, Ρένα Δούρου στη συνέντευξη Τύπου κατά την παρουσίαση του Φεστιβάλ Φιλοσοφίας στη Μεγάλη Ελλάδα (Festival della Filosofia in Magna Grecia), στο Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο Αθηνών. Είναι η τρίτη χρονιά που διεξάγεται στη χώρα μας το Φεστιβάλ Φιλοσοφίας (20 - 26 Μαρτίου), με τη συμμετοχή 700 Ιταλών μαθητών και των καθηγητών τους. Στόχος του Φεστιβάλ είναι η μύηση των εφήβων στη φιλοσοφία μέσα από βιωματικές δράσεις. «Η φιλοσοφία, οι αξίες του Αριστοτέλη, του Πλάτωνα και του Σωκράτη δεν είναι ‘περιττή πολυτέλεια’. Είναι αναγκαία προϋπόθεση για την αντιμετώπιση της κρίσης Δημοκρατίας, της κρίσης Ηθικής, που βιώνουμε σήμερα. Είναι τα συστατικά στοιχεία για κοινωνίες πολιτών και όχι απλά καταναλωτών. Είναι η σανίδα σωτηρίας για το σήμερα και το αύριο. Είναι το χρέος μας απέναντι κυρίως στους νέους ανθρώπους», τόνισε μεταξύ άλλων η Περιφερειάρχης.
Ακολουθούν σημεία από την παρέμβαση της Περιφερειάρχη:
• Αν δεν υπήρχε το Φεστιβάλ Φιλοσοφίας Magna Grecia, θα έπρεπε να το εφεύρουμε. Και μάλιστα επειγόντως, ειδικά σήμερα που βάλλονται οι αρχές της Δημοκρατίας, της Ελευθερίας, της Δικαιοσύνης, της Ισότητας, της Αλληλεγγύης, της Ανοχής, είτε πρόκειται για το μεταναστευτικό / προσφυγικό φαινόμενο είτε για το μέλλον των ευρωπαϊκών κοινωνιών.
• Γιατί επείγει σήμερα να υψώσουμε τα τείχη της Φιλοσοφίας και της Γνώσης απέναντι στα τείχη της άγνοιας, της αδιαλλαξίας και των κάθε είδους φονταμενταλισμών. Φονταμενταλισμών που απεχθάνονται τη διδασκαλία της Φιλοσοφίας. Του αντίδοτου στη βαρβαρότητα. Της έκφρασης του ανθρωπισμού.
• Και είναι πολύ επίκαιρη η απάντηση του Αριστοτέλη, όπως τη μετέφερε στην ομιλία του, εδώ στην Αθήνα, πριν από δύο χρόνια ο καθηγητής, Nuccio Ordine, στην ερώτηση ‘σε τι χρησιμεύει η φιλοσοφία;’. Έλεγε λοιπόν ο Αριστοτέλης στο έργο του «Μετά τα φυσικά» και μας θύμισε πρόσφατα ο Ordine, ότι η φιλοσοφία ‘δεν χρησιμεύει’ διότι δεν ‘κάνει εκδούλευση’, διότι δεν είναι στην υπηρεσία κανενός, διότι είναι μια επιστήμη αυθύπαρκτη που διδάσκει το δρόμο προς την ελευθερία: ακριβώς όπως ένας ελεύθερος άνθρωπος ‘υπάρχει για τον εαυτό του και όχι για κάποιον άλλον’.
• Αυτόν ακριβώς το δρόμο της ελευθερίας, το δρόμο των ελεύθερων ανθρώπων, το δρόμο της γνώσης αλλά και της αυτογνωσίας, θα περπατήσουν και φέτος οι Ιταλοί μαθητές, στην Αττική, στην Επίδαυρο, στους Δελφούς.
• Η Περιφέρεια Αττικής στηρίζει την προσπάθεια αυτή, όπως στηρίζει κάθε προσπάθεια που αναδεικνύει τον Πολιτισμό, τη Γνώση ως συστατικά στοιχεία μιας συλλογικής πρότασης για το κοινό μας αύριο
.http://bit.ly/2nVGSnp


Παρασκευή, 24 Μαρτίου 2017

3ο Ενημερωτικό Δελτίο - Ινστιτούτο Νίκος Πουλαντζάς - Περίοδος Β












Γιώργης Γερόλυμπος: Ορθογραφίες

Παρουσίαση του εντυπωσιακού φωτογραφικού λευκώματος του Γιώργη Γερόλυμπου, που καταγράφει τη δημιουργία του ΚΠΙΣΝ του αρχιτέκτονα Renzo Piano. Tο βιβλίο προσφέρει μια μοναδική ερμηνεία των εργασιών που έλαβαν χώρα όλα αυτά τα χρόνια και μας παρουσιάζει τη γιγάντια προσπάθεια που έγινε για να μετατραπεί το όραμα σε πραγματικότητα. Επίσης, το μεγάλο του μέγεθος προσκαλεί τους αναγνώστες να εξερευνήσουν αναλυτικά τις συναρπαστικές φωτογραφίες του Γιώργη Γερόλυμπου. Τα κείμενα είναι γραμμένα από αναγνωρισμένους αρχιτέκτονες και κριτικούς τέχνης και αναλύουν τη σημασία του Κέντρου και τον ρόλο του στον μετασχηματισμό της φυσικής και πολιτιστικής τοπογραφίας της Αθήνας.

Ομιλητές: Philip Blackwell, Ιδρυτής του Ultimate Library, Μεγάλη Βρετανία / Τάκης Θεοδωρόπουλος, Συγγραφέας, δημοσιογράφος / Κατερίνα Κοσκινά, Διευθύντρια Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης / Ηλίας Κωνσταντόπουλος, Αρχιτέκτονας, Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών

Πέμπτη 30/3 | 19.30

ΦΑΡΟΣ

//

This is the presentation of the stunning photographic essay by Yiorgis Yerolymbos, which traces the construction of the SNFCC complex designed by the architect Renzo Piano. Offering a unique account of the project’s development over time, the book captures the enormous effort to turn the vision into reality. The large format invites readers to immerse themselves in Yerolymbos’ compelling photography, and texts by acclaimed architects and critics hail the importance of the Center and its role in transforming the physical and cultural topography of Athens.

Speakers: Philip Blackwell, Founder, Ultimate Library, U.K.; Takis Theodoropoulos, Writer, Journalist; Katerina Koskina, Director, National Museum of Contemporary Art; Ilias Konstantopoulos, Architect, Professor, University of Patras

Thursday 30/3 | 19.30

LIGHTHOUSE


https://www.facebook.com/events/1568243703215582/

Ο Θανάσης Βαλτινός καλεσμένος του Δημήτρη Κοσμόπουλου

ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΛΟΓΟΥ & ΤΕΧΝΗΣ /Β΄ ΚΥΚΛΟΣ 2017
Τετάρτη 29 Μαρτίου 2017, 7:00μμ
Ο Δημήτρης Κοσμόπουλος συναντά τον Ακαδημαϊκό Θανάση Βαλτινό. Στο χώρο Βιβλίου και πολιτισμού Εν Πλω, από το φθινόπωρο του 2015 λειτουργεί με ιδιαίτερη επιτυχία ένας κύκλος συζητήσεων με πνευματικούς δημιουργούς(ποιητές, πεζογράφους, μουσικούς και ζωγράφους), οι οποίοι παρουσιάζουν στο αναγνωστικό κοινό το έργο τους και την αντανάκλασή του στην καθημερινότητά μας.
Τη σειρά των συναντήσεων επιμελείται και παρουσιάζει
ο ποιητής, δοκιμιογράφος και διευθυντής του περιοδικού Νέα Ευθύνη, Δημήτρης Κοσμόπουλος.
Την Τετάρτη 29 Μαρτίου 2017 και ώρα 7:00 το απόγευμα
ο Δημήτρης Κοσμόπουλος συναντά έναν από τους κορυφαίους εν ζωή Ελληνες συγγραφείς, τον Θανάση Βαλτινό.
Eίσοδος ελεύθερη
πληροφορίες 211 11 98 900-1 ή στο info@enploeditions.gr
ΕΝ ΠΛΩ, Χαριλάου Τρικούπη 6-10, Εμπορικό κέντρο Atrium
ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΑΛΤΙΝΟΣ
Γεννήθηκε στο Καστρί Κυνουρίας. Σπούδασε κινηματογράφο στην Αθήνα. Έχει γράψει διηγήματα, μυθιστορήματα και σενάρια για τον κινηματογράφο.
Έχει μεταφράσει αρχαίες τραγωδίες για το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν: Τρωάδες, Μήδεια, Ορέστεια.
Τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες: αγγλικά γαλλικά, γερμανικά, ισπανικά, καταλανικά, ιταλικά, σουηδικά, ολλανδικά, βουλγαρικά, τουρκικά.
Πρόεδρος της Εταιρείας Συγγραφέων επί πολλές θητείες.
•Το 1984 τιμήθηκε με το βραβείο σεναρίου του Φεστιβάλ Κανών (σε συνεργασία με τον Θ. Αγγελόπουλο και τον Tonino Guerra).
•Το 1990 με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος
•Το 2001 με το Διεθνές βραβείο Καβάφη
•Το 2002 με το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών Πέτρος Χάρης
•Το 2003 του απενεμήθει ο Χρυσός Σταυρός του Τάγματος της Τιμής της Ελληνικής Δημοκρατίας
•To 2012 του απενεμήθει το Μεγάλο Κρατικό Βραβείο Γραμμάτων για το σύνολο του έργου του
Αφιερώματα στο έργο του έχουν κάνει τα περιοδικά Λέξη, Πόρφυρας, Νέα Εστία κ.ά.
Από τις εκδόσεις Αιγαίον της Κύπρου κυκλοφορεί ο τόμος «Βαλτινός. Κριτικά κείμενα».
Είναι μέλος της Akademia Scientiarum et Artium Europaea.
Κατά καιρούς έχει ζήσει στις Η.Π.Α. και την Γερμανία προσκαλεσμένος διαφόρων πνευματικών ιδρυμάτων.
Το 2008 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Βιβλιογραφία:
Η κάθοδος των εννιά, Συναξάρι του Αντρέα Κορδοπάτη (Βιβλίο πρώτο: Αμερική, Βιβλίο δεύτερο: Βαλκανικοί -’22), Τρία Ελληνικά μονόπρακτα, Μπλε βαθύ σχεδόν μαύρο, Στοιχεία για τη δεκαετία του '60, Θα βρείτε τα οστά μου υπό βροχήν, Φτερά μπεκάτσας, Ορθοκωστά, Ημερολόγιο 1836-2011, Σχισμή φωτός (με φωτογραφίες του Jean François Bonhommes), Εθισμός στη νικοτίνη, Άνθη της Αβύσσου, Κρασί και νύμφες, Ο τελευταίος Βαρλάμης, Ανάπλους. Επείγουσα ανάγκη ελέου.
Φωτογραφία:
ΒΕΝΘΕΣΥΚΙΜΗ ΣΟΥΚΟΥΛΗ

Πέμπτη, 23 Μαρτίου 2017

Ρέα Γαλανάκη: συνέντευξη στη Χαριτίνη Μαλισσόβα

Τα εργαστήρια δημιουργικής γραφής που διοργανώνει και φέτος ο IANOS είναι η αφορμή της συζήτησής μας με τη Ρέα Γαλανάκη. Η αγαπημένη και πολυβραβευμένη συγγραφέας που διδάσκει για δεύτερη χρονιά τα μυστικά της συγγραφής αποκαλύπτει στιγμές της δικής της συγγραφικής πορείας, ενώ καταθέτει τις απόψεις της για την πορεία του μυθιστορήματος στη χώρα μας αλλά και στοιχεία για το βιβλίο που ετοιμάζει.
Η Ρέα Γαλανάκη γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στην Αθήνα. Έχει εκδώσει μυθιστορήματα, διηγήματα, ποιήματα και δοκίμια. Ανήκει στα ιδρυτικά μέλη της Εταιρείας Συγγραφέων (το 1981). Έχει τιμηθεί δύο φορές με το Κρατικό Βραβείο (το 1999 για το μυθιστόρημα Ελένη ή ο Κανένας και το 2005 για τη συλλογή διηγημάτων Ένα σχεδόν γαλάζιο χέρι). Επίσης, έχει τιμηθεί με το Βραβείο Πεζογραφίας «Κώστα και Ελένης Ουράνη» της Ακαδημίας Αθηνών (το 2003 για το μυθιστόρημα Ο αιώνας των λαβυρίνθων), με το Βραβείο «Νίκος Καζαντζάκης» του Δήμου Ηρακλείου Κρήτης το 1987 και με το «Βραβείο Αναγνωστών» του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου το 2006 για το μυθιστορηματικό χρονικό Αμίλητα, βαθιά νερά. Το μυθιστόρημά της Ο βίος του Ισμαήλ Φερίκ πασά είναι το πρώτο ελληνικό βιβλίο που εντάχθηκε από την UNESCO στην «UNESCO Collection of Representative Works» (1994), ενώ το Ελένη ή ο Κανέναςδιεκδίκησε το Ευρωπαϊκό Βραβείο «Αριστείον» μπαίνοντας στην τελική τριάδα των υποψήφιων έργων (1999). Έργα της έχουν μεταφραστεί σε δεκαπέντε γλώσσες: αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ισπανικά, ιταλικά, ολλανδικά, τσεχικά, βουλγαρικά, σουηδικά, λιθουανικά, τουρκικά, αραβικά, κινεζικά, εβραϊκά και αλβανικά.
Επαναλαμβάνονται και φέτος τα εργαστήρια δημιουργικής γραφής από τον Ιανό. Τι ακριβώς προσφέρουν τα συγκεκριμένα σεμινάρια και σε ποιους απευθύνονται, κυρία Γαλανάκη;
Τα εργαστήρια δημιουργικής γραφής είναι μια σύγχρονη μορφή εκπαίδευσης που απευθύνεται σε ενήλικες. Τους προσφέρει τη δυνατότητα να καλλιεργήσουν την επιθυμία τους να γράψουν, αλλά και να προσδιορίσει καλύτερα ο καθένας με ποιο τρόπο θα προσεγγίσει το θέμα του. Μεγάλη, επίσης, σημασία έχει και η ενίσχυση της αυτοπεποίθησης, ανάλογα με την προσωπικότητα και τα ενδιαφέροντα του καθενός. Σ’ αυτή τη μορφή εκπαίδευσης, οι ενήλικες έχουν τη δυνατότητα να διαλέξουν οι ίδιοι τον δάσκαλό τους, σε αντίθεση με άλλες μορφές εκπαίδευσης.
Τα εργαστήρια απευθύνονται σε ανθρώπους διαφορετικής ηλικίας, μόρφωσης, επαγγέλματος και οικονομικής εμβέλειας, γεγονός που κάνει εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και ζωντανή την όλη διαδικασία, δημιουργεί μάλιστα και ανθρώπινες σχέσεις. Κατά κάποιο τρόπο, υπάρχει μια «μικροκοινωνία» στο μάθημα. Μαθητές από προηγούμενα εργαστήρια συνεχίζουν να συναντιούνται και να συζητούν αναμεταξύ τους για τα κείμενα που γράφουν. Μερικοί μαθητές έχουν ήδη εκδώσει λογοτεχνικά βιβλία και θέλουν να προχωρήσουν ένα βήμα παραπέρα με τις γνώσεις που θα τους προσφέρει το εργαστήριο, οι περισσότεροι θέλουν να αφηγηθούν μια συγκεκριμένη ιστορία και αναζητούν τον τρόπο, κάποιοι έρχονται για να μορφωθούν και να γίνουν καλύτεροι αναγνώστες.
Το καλό μυθιστόρημα είναι σε άνθιση σήμερα, παρόλο που κοντά του ανθεί και η παραλογοτεχνία, αλλά μαζί βαδίζουνε στην πιο εμπορική για το βιβλίο εποχή μας, μαζί βαδίζαν πάντοτε. Δεν πειράζει, φτάνει να μπορούμε να τα ξεχωρίσουμε την ήρα από το στάρι.
Τι είναι αυτό που έχει στρέψει τα τελευταία χρόνια ανθρώπους κάθε ηλικίας 
στη δημιουργική γραφή;
Ίσως έχει γίνει πια συνειδητό ότι τα εργαστήρια είναι μια έγκυρη μορφή εκπαίδευσης ενηλίκων, που σχετίζεται πάντως με την εγκυρότητα των συντελεστών. Ίσως έχει πάψει να ντρέπεται ο κόσμος, προπαντός οι άντρες, για την αγάπη τους προς τη λογοτεχνία και την επιθυμία τους να γράψουν. Ίσως τα πράγματα δείχνουν πιο εύκολα σήμερα στον εκδοτικό χώρο, χωρίς να είναι πάντα. Κι εγώ η ίδια απορώ πώς, μέσα στη συνεχιζόμενη κρίση, πολλοί, ακόμη και άνεργοι, έρχονται για να καλλιεργήσουν αυτό που αγαπούν, αλλά σκέφτομαι ότι αυτό μπορεί να είναι και μια πολύ σωστή αντίδραση στο ζοφερό κλίμα που μας περιβάλλει.
Το μυθιστόρημα είναι το λογοτεχνικό είδος το οποίο διδάσκετε εσείς. Με ποιο τρόπο μεταφέρετε τις γνώσεις σας;
Έχω δώσει στο μάθημά μου τον τίτλο «Κλειδιά κι αντικλείδια». Το πρώτο προκειμένου να κατανοήσουν οι μαθητές την τεχνική, τα τεχνάσματα δηλαδή με τα οποία «κλειδώνει» ο συγγραφέας την αφήγησή του σε ένα μεγάλο κείμενο, το δεύτερο προκειμένου να μάθουν πώς να αποκρυπτογραφούν αυτά τα καλά κρυμμένα μυστικά της συγγραφής και να μπορούν να χειριστούν οι ίδιοι ό,τι τους ταιριάζει. Αυτό θα τους βοηθήσει να τολμήσουν να γράψουν ή να προχωρήσουν σε ένα ανολοκλήρωτο έργο τους. Το λιγότερο, ίσως, μα ο –πιστεύω– εξίσου σημαντικό, είναι να γίνουν πολύ καλύτεροι αναγνώστες τελειώνοντας το εργαστήριο.
Με αυτή την οπτική, αναπτύσσω με τον απλούστερο δυνατό τρόπο διάφορα θεωρητικά ζητήματα, και ζητώ –χωρίς όμως να είναι υποχρεωτικό– γραπτές ασκήσεις από τους μαθητές, οι οποίες και συζητιούνται από όλους μας μέσα στο εργαστήριο. Δεν θέλω όμως να επεκταθώ σε περισσότερα.
Επιμένω, φυσικά, στην πολύ μεγάλη σημασία που έχει η καλή λογοτεχνία στη ζωή του καθενός μας, όχι μόνο από την άποψη της γλωσσικής καλλιέργειας αλλά και για τη συγκρότηση του ίδιου του εαυτού μας.
 Ρέα Γαλανάκη: συνέντευξη στη Χαριτίνη Μαλισσόβα
Η γενιά σας έχει να επιδείξει αξιόλογους μυθιστοριογράφους. Πώς βλέπετε την πορεία του μυθιστορήματος, και γενικότερα της μεγάλης φόρμας, σήμερα;
Όσο μπορώ να παρακολουθώ τα πράγματα, θα έλεγα ότι και το μυθιστόρημα (η μεγάλη φόρμα) και το διήγημα (η μικρή φόρμα) συνεχίζουν να έχουν αξιόλογους συγγραφείς στην Ελλάδα, και αλλού. Κατά τη γνώμη μου η μικρή φόρμα δεν ανθίζει ανεξάρτητα από τη μεγάλη, ούτε και η μεγάλη χωρίς τη μικρή. Είναι άρρηκτα δεμένες σε μια κοινή πορεία, αφού για πεζογραφία πρόκειται και στις δυο περιπτώσεις. Απορώ μάλιστα με κάποιους αβασάνιστους, επιπόλαιους αφορισμούς, που ακούστηκαν τελευταία, ότι δήθεν δεν υπάρχει μόνο μυθιστόρημα στην Ελλάδα σήμερα, αλλά μόνο διήγημα. Ύπουλοι, και με πονηρό σκοπό, μου φαίνονται αυτοί οι αφορισμοί.
Υπάρχουν αξιόλογοι συνεχιστές;
Αξιολογότατοι συνεχιστές υπάρχουν στο μυθιστόρημα, που ανήκουν στις νεότερες γενιές. Δεν θα πω εδώ ονόματα. Ας κοιτάξει όποιος θέλει στα βιβλιοπωλεία, ας διαβάσει κάποιους έγκυρους κριτικούς, ας ακούσει τις φωνές που εμπιστεύεται. Το καλό μυθιστόρημα είναι σε άνθιση σήμερα, παρόλο που κοντά του ανθεί και η παραλογοτεχνία, αλλά μαζί βαδίζουνε στην πιο εμπορική για το βιβλίο εποχή μας, μαζί βαδίζαν πάντοτε. Δεν πειράζει, φτάνει να μπορούμε να τα ξεχωρίσουμε την ήρα από το στάρι, και να μην αγοράζουμε βιβλία μόνο με βάση τα «ευπώλητα» κάποιων, πονηρών επίσης, καταλόγων στις εφημερίδες. Το ίδιο συμβαίνει και με το διήγημα.
Χάρισμα, έμπνευση, τεχνική, εμπειρία, σκληρή δουλειά. Τι ποσοστό από τα πιο πάνω χρειάζεται σε κάθε συγγραφέα για να επιτύχει;
Μακάρι να ήξερα τη συνταγή… σε όσα αναφέρετε, θα πρόσθετα μόνο την πίστη: πίστη στο βάρος της λογοτεχνίας, στο νόημα που δίνει στη ζωή του καθενός μας.
Η συγγραφική σας πορεία έχει επιβραβευθεί από την αγάπη του αναγνωστικού κοινού αλλά και των κριτικών. Τι σημαίνει αυτή η αναγνώριση για εσάς;
Σημαίνει ότι στις πιο μαύρες ώρες της ζωής μου ακουμπώ πάνω τους για να συνεχίσω, ιδίως στην αγάπη των αναγνωστών για τα βιβλία μου, όπως την εισπράττω με πολλούς τρόπους. Κατόπιν τα ξεχνώ όλα για να θέσω από την αρχή το στοίχημα ενός καινούριου έργου. Άλλωστε, μη γενικεύετε, υπάρχουν και κριτικοί που κινούνται εντελώς σε άλλο μήκος κύματος από μένα, με αποτέλεσμα να έχω πάντα και λίγες αρνητικές κριτικές. Σημειώνω ότι δεν είναι τούτο το χειρότερο, στον χώρο της κριτικής (και των βραβείων) μερικές φορές συμβαίνουν αθλιότητες, που προφανώς δεν βγαίνουν προς τα έξω για να μη χαλάσει η δήθεν «αντικειμενικότητα» της κρίσης.
Τι κινητοποιεί μια καταξιωμένη συγγραφέα να «δώσει τα φώτα της» στη νέα γενιά;
Μου έκανε δυο τρεις φορές πρόταση ο Ιανός, τελικά δέχτηκα. Όλοι μας έχουμε και οικονομικές δυσκολίες τα τελευταία χρόνια. Δεν περίμενα, ωστόσο, ότι θα μου άρεσε τόσο πολύ η διδασκαλία και η επαφή με τους μαθητές μου σ’ αυτά τα σεμινάρια.
Και δεν θα συμφωνούσα, επίσης, με την έκφραση «δίνω τα φώτα» μου. Απλώς προσπαθώ να κάνω τη δουλειά μου καλά.
Τι κινητοποίησε εσάς (στα πρώτα σας βήματα) για να ασχοληθείτε με τη συγγραφή;
Έγραφα ποιηματάκια σχεδόν μαθαίνοντας γραφή και ανάγνωση, δηλαδή από τις πρώτες τάξεις του δημοτικού. Με «οδηγούσε» πάντα η καλή λογοτεχνία, κι ευτύχησα να έχω μερικούς εξαιρετικούς καθηγητές στη Μέση Εκπαίδευση, όχι όμως στο Πανεπιστήμιο κατά τη διάρκεια της Χούντας. Κάποτε κατέστρεψα όλα τα νεανικά γραπτά μου, και μετά από λίγο ξανάρχισα να γράφω.
Σιγά σιγά το γράψιμο, ιδιαίτερα το μυθιστόρημα, έγινε ο τρόπος μου να υπάρχω ανάμεσα στους άλλους, να επικοινωνώ με τον κόσμο σαν ένα αναπόσπαστο κομμάτι του συνόλου, να ενώνομαι με τους άλλους μέσα από κοινούς προβληματισμούς, μέσα από το πείσμα να συνεχίσω, μέσα από την προσωπική μου ευαισθησία, και μέσα από πολύ, μα πάρα πολύ διάβασμα. Συγκεντρώθηκα σε αυτό, δεν δούλεψα αλλού παρά το πτυχίο μου. Πρέπει να πω ότι γι’ αυτό είχα τη μεγάλη υποστήριξη του άντρα μου Ηλία Κούβελα που, και μετά από μια πολύ επώδυνη ζωή, ενίσχυσε την επιθυμία μου να αφοσιωθώ (στην ηλικία των τριάντα πλέον) αποκλειστικά στο γράψιμο, παρά την κάθε τύπου ανασφάλεια που είχα στην αρχή. Δεν γράφω συνέχεια, δεν αισθάνομαι μηχανή παραγωγής προϊόντων προς κατανάλωση. Περνούν μεγάλα διαστήματα από το ένα μυθιστόρημα στο άλλο, κατά κάποιο τρόπο από το φως στο σκοτάδι και το αντίστροφο. Δεν λειτουργώ αλλιώς, άλλωστε είμαι ένας άνθρωπος με όλες τις φροντίδες της καθημερινής ζωής, που τρώνε ώρες και ώρες. Δεν πειράζει όμως, νομίζω πως είναι σωστό να μην ξεκόβεται όποιος γράφει από την καθημερινή ζωή, ακόμη κι από τη χειρονακτική δουλειά.
Τι ανάλογο των εργαστηρίων δημιουργικής γραφής ακολουθήσατε εσείς;
Τίποτα απολύτως. Είχα μερικούς εξαιρετικούς φιλολόγους. Διάβαζα, διάβαζα, διάβαζα μόνη μου κι επιλεκτικά, που δεν είναι πάντα το καλύτερο. Επίσης είχα κατά καιρούς την εύνοια της τύχης να γνωρίσω και να συνδεθώ με σπουδαίους ανθρώπους, ανθρώπους που διεύρυναν τους ορίζοντες της σκέψης και της ευαισθησία μου, που με άγγιξαν και με μάγεψαν. Η ίδια η λογοτεχνία μου φέρει τα σημάδια τους, παραμένοντας ωστόσο κάτι πολύ πιο βαθύ και προσωπικό, κάτι δικό μου.
Το καλό μυθιστόρημα είναι σε άνθιση σήμερα, παρόλο που κοντά του ανθεί και η παραλογοτεχνία, αλλά μαζί βαδίζουνε στην πιο εμπορική για το βιβλίο εποχή μας, μαζί βαδίζαν πάντοτε. Δεν πειράζει, φτάνει να μπορούμε να τα ξεχωρίσουμε την ήρα από το στάρι.Δεν γράφω συνέχεια, δεν αισθάνομαι μηχανή παραγωγής προϊόντων προς κατανάλωση. Περνούν μεγάλα διαστήματα από το ένα μυθιστόρημα στο άλλο, κατά κάποιο τρόπο από το φως στο σκοτάδι και το αντίστροφο. Δεν λειτουργώ αλλιώς, άλλωστε είμαι ένας άνθρωπος με όλες τις φροντίδες της καθημερινής ζωής.
Ποιοι λογοτέχνες κινητοποίησαν τη δική σας πένα;
Πολλοί, πάρα πολλοί. Και συνεχίζω να διδάσκομαι από μεγάλους συγγραφείς, δηλαδή να διαβάζω με μεγάλο σεβασμό και όση παρατηρητικότητα διαθέτω τα βιβλία τους.
Τα διαδικτυακά σεμινάρια πόσο αποτελεσματικά κρίνετε ότι είναι;
Προσωπικά με ενδιαφέρει η ολοζώντανη, η πολύ δημιουργική σχέση δάσκαλου και μαθητή, καθώς επίσης και οι σχέσεις που αναπτύσσονται μέσα στην τάξη ανάμεσα σε όλους στις τριάντα ώρες που κρατά η αναμεταξύ μας επικοινωνία. Δεν μπορώ να μιλήσω για κάτι που αγνοώ, δηλαδή για τα διαδικτυακά μαθήματα. Σκέφτομαι μόνο ότι κι αυτά ενδεχομένως είναι το ίδιο αποτελεσματικά, ή μη αποτελεσματικά, όσο και τα «διά ζώσης», τα ζωντανά μαθήματα. Σημασία έχουν και για τα δυο οι συντελεστές.
Η Άκρα ταπείνωση είναι το τελευταίο σας βιβλίο, το οποίο αγαπήθηκε από τους αναγνώστες σας. Ποιο είναι το πιο ταπεινωτικό που συμβαίνει στη χώρα μας σήμερα;
Άλλο για τον καθένα, αλλά και μια δημόσια αίσθηση ταπείνωσης. Όμως η λέξη αντιστέκεται, δεν θέλει να την εξειδικεύσω. Σέβομαι την αντίστασή της.
Ετοιμάζετε κάποιο καινούργιο μυθιστόρημα;
Το φθινόπωρο, όταν θα έχω απαλλαγεί, ελπίζω, από διάφορους μπελάδες που έχω αυτή την εποχή, θα βγάλω δυο νουβέλες σε ένα βιβλίο. Ήταν να γίνει αυτό τον καιρό η έκδοση, μα το ανέβαλα για να είμαι πιο ήσυχη και να χαρώ την έκδοση του καινούριου μου βιβλίου, γιατί τα βιβλία είναι σαν τα παιδιά που γεννιούνται. Ο τίτλος είναι Δυο γυναίκες, δυο θεές. Τα υπόλοιπα εκεί κάπου στον Οκτώβριο, υποθέτω.
Βιβλίο & Τέχνες | diastixo.gr

Κατηγορία: ΕΛΛΗΝΕΣ
κείμενο: Χαριτίνη Μαλισσόβα

Ο Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης σε α΄ πρόσωπο

Πολλές φορές έχουμε κάτι στο μυαλό μας και από εκεί θέλουμε να ξεκινήσουμε να γράψουμε. Προσωπικά τις ιδέες μου τις καταγράφω και αρχίζω να μαζεύω υλικό για το θέμα που επιλέγω. Όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή τότε ανοίγω την οθόνη του υπολογιστή και με το πρώτο πάτημα στα πλήκτρα όλα είναι σαν να τα έχω σχεδιάσει. Ακολουθώ ένα πρόχειρο σχεδίασμα που το έχω γράψει με το μολύβι, σε ένα τετράδιο. Εκεί έχω γράψει χαρακτήρες, πόλεις, περιστατικά σε μια σύνοψη που με βοηθούν ως αρχή. Ένα περιστατικό, ένα γεγονός, μια σκηνή που επικρατεί στη φαντασία μου είναι ικανά για να κάνω το πρώτο ξεκίνημα. Έπειτα, αρχίζει το παιχνίδι της γραφής.
Επειδή ζω στην Άρτα εδώ και δεκαπέντε χρόνια, υπάρχουν μερικά πράγματα που με γοητεύουν από την ιστορία της πόλης. Είναι τα βυζαντινά μνημεία, μια σύνδεση του παρελθόντος με το παρόν. Οι εκκλησίες, με πιο σπουδαίες την Παναγία της Παρηγορήτισσας και την Αγία Θεοδώρα. Η εκκλησία της Αγίας Θεοδώρας δεν είναι επιβλητική όπως η Παρηγορήτισσα, αλλά είναι άκρως ενδιαφέρουσα για τη δική μου ματιά. Από την πρώτη φορά που επισκέφτηκα την Άρτα το έτος 1987, με γοήτευσε.
Η πρώην βασίλισσα Θεοδώρα μόνασε εδώ και συνδέθηκε με την ιστορία του τόπου. Η Άρτα έχει ανακηρύξει την Αγία Θεοδώρα Πολιούχο της πόλης. Την ημέρα της γιορτής της Αγίας Θεοδώρας όλα είναι κλειστά και πραγματοποιείται η λιτανεία της εικόνας της αγίας. Η όλη λιτανεία είναι επιβλητική. Αυτό το γεγονός αποτέλεσε την αρχική ιδέα της συγγραφής του βιβλίου. Ο ήρωας του βιβλίου μου, ο παπα-Βαγγέλης, εφημέριος του ναού στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, αγωνίζεται για να διαφωτίσει τον λαό και να στηρίξει τους φτωχούς κατοίκους της πόλης. Εκείνη την εποχή η τουρκική κατοχή έριχνε βαριά ακόμη τη σκιά της. Η Άρτα απελευθερώθηκε το 1881 μέχρι το ιστορικό γεφύρι. Ο υπόλοιπος νομός έμεινε στους Τούρκους. Αυτό δημιούργησε αρκετά προβλήματα στην πόλη.
images/images/Photoshooting/2017/elp-intzempelis.jpg
Μέσα από τα μάτια του αφανή ήρωα της αρτινής κοινωνίας, του παπα-Βαγγέλη, αφηγούμαι την ιστορία δυο παράνομων εραστών, του Πάνου και της Λένας, που το φλογισμένο πάθος τους θα έχει τραγικό τέλος. Και όλα αυτά κάτω από τη σκιά των εκλογών, της μεγάλης πολιτικής αλλαγής που έρχεται και μιας εξέγερσης που σιγοβράζει... Αυτό είναι το ένα σκέλος του μυθιστορήματος, γιατί το άλλο είναι το παρόν. Ακροβατώ ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν. Στο σήμερα συναντώ τον Δημήτρη, έναν μάχιμο δημοσιογράφο από την Αθήνα, που κάνει ένα ολιγοήμερο ταξίδι στην Άρτα για ένα ρεπορτάζ και θα έρθει αντιμέτωπος με τα συγκρουόμενα συμφέροντα της τοπικής κοινωνίας, αλλά και με έναν μοιραίο έρωτα που θα γνωρίσει στο πρόσωπο της Ανθής. Το κοινό στοιχείο είναι ο ποταμός Άραχθος. Τα νερά του ποταμού είναι ευεργετικά και άλλες φορές επικίνδυνα.
Παλαιότερα , πριν από εκατό χρόνια, ο Άραχθος πλημμύριζε και παράσερνε τα πάντα, σήμερα τι γίνεται; Ερωτήματα που θέλουν απαντήσεις, τις οποίες ανακαλύπτει ο αναγνώστης μέσα στις σελίδες του μυθιστορήματος. Με ποιο τρόπο; Από δυο παράλληλες ιστορίες, σε δύο διαφορετικές εποχές, όπου δύο ζευγάρια βιώνουν έναν έρωτα πρωτόγνωρο, στον ίδιο, όμως, τόπο, την Ήπειρο. Ανάμεσα στις δυο ιστορίες υπάρχει ένας συνδετικός κρίκος. Γιατί το παρόν συνδέεται με το παρελθόν. Και όταν φανεί η αλήθεια, τότε αποκαλύπτονται όλα. Τότε τα παρασύρει το ρεύμα του ποταμού που είναι ορμητικό και, όπως ξέρουμε, δεν γυρίζει πίσω.
Όταν ολοκλήρωσα τη συγγραφή το άφησα για μήνες στην άκρη. Μετά από έξι μήνες το ξαναείδα και άρχισα τις διορθώσεις. Μέσα σε δυο χρόνια έκανα τις διορθώσεις και τις παρεμβάσεις που επιθυμούσα. Έπειτα το έδωσα στον εκδότη μου για να το διαβάσει και να μου πει τη γνώμη του. Με συμβούλεψε και, το κυριότερο, μου πρότεινε να ξαναδώ μερικά σημεία όπου είχε κάποιες απορίες. Έπειτα από αυτή τη συζήτηση και το λύσιμο των αποριών, το βιβλίο πήρε τον δρόμο προς την έκδοση. Νέες τυπογραφικές διορθώσεις, νέες αναγνώσεις. Και να που τώρα το βλέπω και το κρατώ στα χέρια μου. Νιώθω όμορφα, γιατί θέλω να το πιάσουν με την ίδια αγάπη και οι αναγνώστες και να το διαβάσουν με αγάπη. Το βιβλίο έχει αρχίσει ήδη το ταξίδι του. Και σίγουρα έχει να κάνει έναν δύσκολο δρόμο. 
Η λιτανεία
Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης
Στοχαστής
108 σελ.
ISBN 978-960-303-235-9
Τιμή: €10,60
Βιβλίο & Τέχνες | diastixo.gr
Κατηγορία: ΣΕ Α' ΠΡΟΣΩΠΟ
κείμενο: Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης