Παρασκευή, 13 Οκτωβρίου 2017

7o Micro μ Festival

Το MICRO μ στις 14 Οκτωβρίου 2017 
Όταν η Ελλάδα εξάγει πολιτισμό

Το Σάββατο 14 Οκτωβρίου δεκαπέντε πόλεις θα έχουν την ευκαιρία να εκμηδενίσουν για λίγο τα χιλιόμετρα και τις διαφορές τους για να απολαύσουν μαζί φρέσκο ελληνικό “μικρό” κινηματογράφο. 

Το διεθνές φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους φέτος στην έβδομη πλέον χρονιά του, προβάλλει δεκαπέντε ταινίες μικρού μήκους την ίδια ημέρα και ώρα σε έντεκα πόλεις της ελληνικής επικράτειας και τέσσερις του εξωτερικού προς αναζήτηση της «αγαπημένης» ταινίας του κοινού. 

Συνταγή επιτυχίας κ πόλο έλξης του φεστιβάλ αποτελούν σαφώς οι απευθείας συνδέσεις κι η ταυτόχρονη ψηφοφορία του κοινού, οι οποίες εκτός από το να προσφέρουν ψυχαγωγία, στήνουν ζωντανά έναν άμεσο κινηματογραφικό διάλογο μεταξύ του ετερόκλητου κοινού του.

Το Micro μ επιπλέον της αιγίδας του υπουργείου Πολιτισμού, υπό την οποία τελείται για δεύτερη συνεχή χρονιά και της στήριξης από το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, φέτος εγκαινιάζει δυο ακόμη σημαντικές συνεργασίες: η μία είναι με το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, όπου και θα φιλοξενηθεί η εκδήλωση της Αθήνας και η δεύτερη με το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού, που θεσμικά στηρίζει τη διάδοση του ελληνικού πολιτισμού στο εξωτερικό και θα φιλοξενήσει το Micro μ σε ορισμένα παραρτήματά του.

Οι διοργανωτές, πιστοί στο στόχο τους να προσφέρουν στην τέχνη, επιστρέφουν στους δημιουργούς την αγάπη του κοινού για τον κινηματογράφο μετατρέποντας την, σε έμπρακτη στήριξη. Τα βραβεία αφορούν τις επόμενες ταινίες των νικητών κι είναι προσφορά των εταιριών RGB studios και BLK συνολικής αξίας 2,500 ευρώ.


Σάββατο 14 Οκτωβρίου
19:00 (Ώρα Ελλάδος)
Γενική Είσοδος 7 € / Προπώληση 6€ viva.gr

ΧΩΡΟΙ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ

1. Αθήνα--Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης--Πειραιώς 206, Ταύρος
2. Θεσσαλονίκη--Cine Βακούρα-- Ι. Μιχαήλ 8, Θεσσαλονίκη
3. Ρόδος--Κινηματογράφος Παλλάς--Δημοκρατίας 13, Ρόδος
4. Χανιά--Studio OXO NOU--Αγ. Κυριακής 29
5. Ηράκλειο-- Θεατρικός Σταθμός Ηρακλείου--Εφέσου 20-24
6. Ξάνθη--Λαογραφικό Μουσείο Φ.Ε.Ξ.--Αντίκα 7
7. Πάτρα--Κινηματογράφος Πάνθεον--Λ. Γούναρη 34
8. Τρίπολη--Cine Ville--28ης Οκτωβρίου 56&Δημητρακοπούλου 30
9. Σαντορίνη-- Οινοποιείο Μπουτάρη--Μεγαλοχώρι, Σαντορίνη
10. Ιωάννινα--Καμπέρειο Πνευματικό Κέντρο--Παπαδόπουλου 11
11. Βόλος--Κτήριο Μεταξουργείου--Νικομήδειας 2, Νέα Ιωνία
12. Βερολίνο--Institut français -S. Boris Vian--Kurfürstendamm 211
13. Παρίσι--Centre Culturel Irlandais, 5, rue des Irlandais, Paris
14. Οδησσός--Παράρτημα Ε.Ι.Π.--Krasny pereoulok 20
15. Αλεξάνδρεια--Jessuit Cultural Center--298 Port Said Street
___________________________________________________
MμF7: The First «Live» International Film Network is Greek
MICRO μ 7 on Screen on October 14, 2017

On Saturday October 14, fifteen cities will have the opportunity to “bridge” their physical distance and enjoy watching some of the «fresher» Greek short films.
On its seventh anniversary, the Micro μ short film festival, will screen fifteen short films at the same day and time at eleven Greek and four foreign cities looking for the audiences’ favourite film.
No doubt that the main source of attraction and success secret behind the international festivals‘ popularity are the live connections between the participating cities as well as the simultaneous voting of the audience immediately after the screenings. This, apart from offering entertainment, is definitely creating an appealing imaginary cultural dialogue between the festival ’s variant audience.
Micro μ festival 7, organised under the auspices of the Greek Ministry of Culture for for a second time and also supported by the Greek Film Centre, this year lays the foundations of two additional important collaborations. The first is with the «Michael Cacoyannis» Foundation that will host the Athens event on the 14th of October and the other is with the Hellenic Foundation of Culture, which supports the spreading of Greek Culture abroad and will host Micro μ at its annexes in Alexandria, Berlin and Odessa on the same day.
The Micro μ team, preserving their aim to promote art, return the festival’s audiences’ love back to the film creators converting it into practical support. The festival’s prizes refer to services and equipment, worth 3,000 euros for the winners next productions, offered by RGB studios, BLK and VideoPress.
Date: Saturday, October 14, 2017
Time: 19:00 Greek Time Zone (UTC + 02:00)
Tickets: 7 € / early purchase 6€ viva.gr

1.Athens, Michael Cacoyannis Foundation, 206 Pireos str, Tavros
2.Thessaloniki, Cine Vakoura, 8, I.Michail str.
3.Rhodes, Pallas Cinema, 13, Dimokratias str.
4.Chania, Studio OXO NOU 29, Ag. Kyriakis str
5.Heraklion, Heraklion Theater Station, 20-24, Efesou str
6.Xanthi, Folk Μuseum, 7, Antika str.
7.Patras, Pantheon Cinema, 34, L. Gounari str
8.Tripoli, Cine Ville, 56 October 28 str & 30 Dimitrakopoulou str
9.Santorini, Boutari Winery, Megalochori
10.Ioannina, Kamperio Theater, 11, Pappadopoulou
11.Volos , Metaxourgio, 2, Nikomidias str, N.Ionia
12.Berlin, Institut français -Salle Boris Vian, Kurfürstendamm 211
13.Paris, Centre Culturel Irlandais, 5, rue des Irlandais, Paris
14.Odessa, H.F.C Annex, Krasny pereoulok 20
15.Alexandria, Jessuit Cultural Center, 298, Port Said Street


https://www.facebook.com/events/178788816011165/

Annual Spiritual Clergy Retreat of our Holy Metropolis

The Annual Spiritual Clergy Retreat of the Greek Orthodox Metropolis of Toronto (Canada) took place from October 2 — 5, 2017, in Kingston, Ontario. The retreat was organized by Fr. P. Avgeropoulos, President of the Presbyters Council. There was an excellent program, which was flawlessly executed. Warmest congratulations to Fr. P. Avgeropoulos and the Executive of the Presbyters Council.

Speakers and Presentations

“Whoever confesses Me before men, him will I also confess before My Father who is in Heaven” (Matthew 10:32) — Fr. Α. Allain.

Every Community as a microcosm of our Holy Metropolis — Metropolitan Sotirios.

The Priest as liturgist and catechist: Teaching the Divine Liturgy and liturgical uniformity — Fr. Ν. Mostratos.

Confession of Faith and Youth — Fr. C. Chatzis.

Clergy Relations with the Holy Metropolis — Fr. T. Prattas.

Clergy Financial Security: Winning Approaches and Strategies — Fr. P. Rougas.

Every day began with Matins at the Travelodge Hotel LaSalle, owned by the Karkoulis brothers, and concluded with Paraklesis. On Tuesday, October 3rd, however, the Divine Liturgy was celebrated at Koimisis Greek Orthodox Church in Kingston, where Metropolitan Sotirios celebrated the Divine Liturgy with forty-one (41) priests, who participated in the Spiritual Retreat. The Divine Liturgy was celebrated with exemplary order and Byzantine majesty. It truly ascended all who attended to the Heavens; pious faithful from the Community of Kingston also participated in the Divine Liturgy.

Following the Divine Liturgy, the Community of Kingston served a magnificent dinner to all of the clergy and parishioners who attended the Divine Liturgy. We thank the Community of Kingston, the Parish Priest, Fr. Matthew Penney, and the Community President, D. Sennis. As is traditional each year, church hymns and Greek songs were sung under the direction of Fr. O. Drossos.

The speakers presented excellently on their topics. The discussion which followed each topic, under the spiritual guidance of Metropolitan Sotirios, was conducted in an exemplary manner. Without a doubt, this Clergy Retreat was the best and the most spiritual.

At the start and end of this Spiritual Clergy Retreat, Metropolitan Sotirios offered directives and spiritual advice. Everyone was pleased, glorifying God. Metropolitan Sotirios expressed the gratitude of the Church to all our priests, especially those who work in our parishes across the vast expanse of Canada. He asked all to pray for him and the Church, as he confirmed that he prays at the chapel of the Life-Giving Font in his apartment every morning and evening for all.

Ετήσια Πνευματική Σύναξη Ιερέων Καναδά

Έγινε στο Kingston, Ontario, από 2 μέχρι 5 Οκτωβρίου, η ετήσια Πνευματική Σύναξη των Ιερέων του Καναδά. Το γενικό πρόσταγμα του προγράμματος, το είχε ο π. Π. Αυγερόπουλος, πρόεδρος του Συνδέσμου των Ιερέων. Το πρόγραμμα ήταν άριστο και πραγματοποιήθηκε με κάθε ακρίβεια. Θερμά συγχαρητήρια εκφράζονται στον π. Π. Αυγερόπουλο και το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου Ιερέων.

Ομιλίες και εισηγητές

«“Πᾶς οὖν ὅστις ὁµολογήσει ἐν ἐµοὶ ἔµπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁµολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔµπροσθεν τοῦ πατρός µου τοῦ ἐν οὐρανοῖς·» (Ματθ. ι΄32) — π. Α. Allain.

Κάθε Kοινότητα μικρογραφία της Ιεράς Μητρόπολης — Μητροπολίτης Σωτήριος.

Ο ιερέας ως λειτουργός και ως κατηχητής: διδάσκοντας τη θ. Λειτουργία και τη λειτουργική ομοιομορφία — π. Ν. Μοστράτος.

Ομολογία πίστεως και νέοι — π. Κ. Χατζής.

Σχέσεις κληρικών και Ιεράς Μητρόπολης — π. Τ. Πράττας.

Χρηματοοικονομική ασφάλεια των κληρικών: προσεγγίσεις και στρατηγικές — π. Π. Ρούγας.
Η κάθε μέρα άρχιζε, στο ξενοδοχείο Travelodge Hotel LaSalle, των αδελφών Καρκούλη, με Όρθρο το πρωί και το βράδυ ετελείωνε με Παράκληση, αλλά την Τρίτη 3/10/17 έγινε Θεία Λειτουργία στον Ι. Ν. Κοίμησης της Θεοτόκου Kingston, όπου προέστη ο Μητροπολίτης Σωτήριος και συνελειτούργησαν οι σαρανταένα (41) ιερείς, που έλαβαν μέρος στη Πνευματική Σύναξη. Η Θεία Λειτουργία έγινε με υποδειγματική τάξη και βυζαντινή μεγαλοπρέπεια. Πράγματι ανέβαζε στους ουρανούς. Στην Θεία Λειτουργία συμμετείχαν οι ευλαβείς χριστιανοί της Κοινότητος του Kingston.

Μετά την Θεία Λειτουργία, η Κοινότης του Kingston παρέθεσε θαυμάσιο δείπνο για τους ιερείς, αλλά και για όλους που εκκλησιάστηκαν. Ευχαριστούμε την Κοινότητα Kingston, τον Ιερατικώς Προϊστάμενο, π. Ματθαίο Penney και τον πρόεδρο κ. Δ. Σενή. Όπως κάθε χρόνο, οι ιερείς μετά το δείπνο έψαλλαν εκκλησιαστικούς ύμνους και εθνοχριστιανικά τραγούδια, υπό την διεύθυνση του π. Ο. Δρόσσου.

Οι εισηγητές παρουσίασαν τα θέματα άριστα και η συζήτηση υπό την πνευματική καθοδήγηση του Μητροπολίτη Σωτηρίου, έγινε κατά υποδειγματικό τρόπο. Χωρίς καμία αμφιβολία η πνευματική αυτή Σύναξη των Ιερέων Καναδά, ήταν η καλύτερη και η πνευματικότερη.

Στην αρχή και στο τέλος της Πνευματικής αυτής Σύναξης, ο Μητροπολίτης Σωτήριος έδωκε κατευθυντήριες γραμμές και πνευματικές συμβουλές. Όλοι έμειναν ικανοποιημένοι και εδοξολόγησαν τον Θεό. Ο Μητροπολίτης Σωτήριος εξέφρασε την ευγνωμοσύνη και την ευαρέσκεια της Εκκλησίας μας προς όλους τους ιερείς μας και ιδιαίτερα για το έργο το οποίο επιτελούν στις Κοινότητές μας ανά τον αχανή Καναδά. Παρεκάλεσε, όλοι να προσεύχονται για τον ίδιο και την Εκκλησία μας, καθώς και εκείνος διεβεβαίωσε ότι κάθε πρωί και κάθε βράδυ στο εκκλησάκι της Ζωοδόχου Πηγής στο διαμέρισμά του, προσεύχεται για όλους.

Πέμπτη, 12 Οκτωβρίου 2017

Η Κέλλυ Μαλαμάτου σε α΄πρόσωπο

Ήταν περίπου πριν επτά χρόνια όταν έπεσε στη γη ο πρώτος σπόρος της ιστορίας του πρώτου μου παιδικού βιβλίου,Όταν ένα δεινοσαυράκι συνάντησε ένα κρεμμυδάκι. Ήταν μια μέρα που η ερώτησή μου προς την τριών χρονών περίπου τότε βαφτισιμιά μου για το τι δώρο να της πάρω συνάντησε την αφοπλιστική απάντηση «Έναν δεινόσαυρο κι ένα κρεμμύδι»! Αυτό που ζήτησε με εντυπωσίασε, κυρίως αναρωτήθηκα πώς κατάφερε να συνδυάσει στην παιδική της φαντασία δύο φαινομενικά αταίριαστα πλάσματα και να τα ζητήσει βέβαια και ως δώρο... Έτσι, κάποια στιγμή μετά από χρόνια απορίας ή κυοφορίας, αποφάσισα να γράψω μια ιστορία για έναν δεινόσαυρο κι ένα κρεμμύδι, μια ιστορία μέσα στην οποία φανταζόμουν τους δύο ήρωες να συνδέονται και να συνυπάρχουν αρμονικά. Το «δώρο» βέβαια για τη μικρή ήρθε πολύ αργότερα, όταν το 2016 εκδόθηκε το βιβλίο από τις εκδόσεις Gema με την όμορφη εικονογράφηση της Γιούρι Κουμάντα.
Το σημαντικό, όπως άλλωστε συχνά στη ζωή, είναι η συνάντηση, η συνάντηση των δύο ηρώων, η οποία έχει μια θετική επίδραση πάνω τους. Και οι δύο έχουν κάποια σχέση με το κλάμα, και οι δύο έχουν μία πλευρά εξαιτίας της οποίας νιώθουν αδύναμοι και κάπως μόνοι.
Αυτή ήταν λοιπόν η αφορμή που δόθηκε από την εξωτερική πραγματικότητα για να γράψω το βιβλίο. Η αφορμή από την εσωτερική πραγματικότητα, γιατί πάντοτε χρειάζεται αυτή στη γραφή, ήταν ότι μέσα μου με απασχολούσαν αρκετά κάποια θέματα όπως το συναίσθημα της θλίψης, η δύναμη και η αδυναμία, η ενσυναίσθηση, η αυτοεκτίμηση, η αποδοχή του εαυτού και η διαφορετικότητα. Αυτή η εσωτερική αναζήτηση μπορεί να πήγαζε από τα προσωπικά μου βιώματα και την ενασχόλησή μου με την ψυχολογία, αλλά ενισχύθηκε από την παρατήρηση ότι αυτά τα ζητήματα διαδραματίζουν έναν σημαντικό ρόλο στη ζωή, μας δυσκολεύουν, κι έτσι σκεφτόμουν πως αν κάποιος ήθελε να βοηθήσει τα παιδιά σχετικά, καλό θα ήταν να το κάνει από τη μικρή τους ηλικία και φυσικά μέσα από δρόμους που ανοίγει η φαντασία, το χιούμορ, το παραμύθι. Έτσι ξεκίνησα το γράψιμο...
Οι ήρωες της ιστορίας μού κράτησαν παρέα για έναν περίπου χρόνο, όσον καιρό δηλαδή έγραφα και σκεφτόμουν γι’ αυτή. Το δεινοσαυράκι είναι ένας μεγάλος και δυνατός δεινόσαυρος όπως τον ξέρουμε, έχει όμως ένα επιπλέον χαρακτηριστικό, το ότι κλαίει συχνά και αυτό βέβαια δεν πολυαρέσει στον περίγυρό του... Ουσιαστικά πρόκειται για ένα πλάσμα που δυσκολεύεται να διαχειριστεί τη λύπη, την αδυναμία που συνδέεται με αυτή, τη ματαίωση. Το κρεμμυδάκι, από την άλλη, ως κρεμμύδι προκαλεί το κλάμα, τα δάκρυα στους άλλους, όμως το ίδιο, παρόλο που νιώθει αδύναμο λόγω του μκρού μεγέθους και της μη ελκυστικής μυρωδιάς του, αντέχει τη λύπη και τα κλάματα και είναι αυτό που καθησυχάζει τον δεινόσαυρο και τον βοηθά να τα διαχειριστεί. Γύρω από αυτόν τον άξονα αναπτύσσεται μια ιστορία σχέσης και μεταμόρφωσης. Το σημαντικό, όπως άλλωστε συχνά στη ζωή, είναι η συνάντηση, η συνάντηση των δύο ηρώων, η οποία έχει μια θετική επίδραση πάνω τους. Και οι δύο έχουν κάποια σχέση με το κλάμα, και οι δύο έχουν μία πλευρά εξαιτίας της οποίας νιώθουν αδύναμοι και κάπως μόνοι. Στην πορεία της ιστορίας αλλάζουν θέση, μπαίνει ο ένας στη θέση του άλλου, γίνονται κρεμμυδόσαυρος και δεινοκρεμμύδι, βιώνουν τα πράγματα αλλιώς και αυτή η εμπειρία, μαζί με τη σχέση που αναπτύσσουν μεταξύ τους, τους δυναμώνει και τους μεταμορφώνει.
Για μένα τουλάχιστον, ποίηση και παιδική λογοτεχνία μπορούν να εναλλάσσονται, σχεδόν όπως το φθινόπωρο διαδέχεται το καλοκαίρι.
Κάποιες στιγμές, γράφοντας, δεν σας κρύβω πως ταραζόμουν κι εγώ από τα κλάματα του δεινόσαυρου και άλλες από την αδυναμία του κρεμμυδιού, ενώ ταυτιζόμουν πότε με τον έναν, πότε με τον άλλο. Δεν έλειψαν όμως τα χαμόγελα και η διασκέδαση καθώς προσπαθούσα να γράψω με ρίμα, με χιούμορ και καθώς φανταζόμουν τον σεφ τον Μελιτζανέφ που συμπαθούσε το κρεμμύδι γιατί του νοστίμιζε το φαΐ ή τη μεταμόρφωση των ηρώων σε κρεμμυδόσαυρο και δεινοκρεμμύδι.
Αν αναρωτηθεί τώρα κανείς πώς από την ποίηση μεταπήδησα στην παιδική λογοτεχνία, θα έλεγα πως και τα δύο συγγραφικά πεδία έχουν κοινή αφετηρία κι αυτή δεν είναι άλλη από την παιδική ηλικία, διαπραγματεύονται όμως το ίδιο ή άλλο υλικό με αρκετά διαφορετικό κώδικα. Φαίνεται όμως πως, για μένα τουλάχιστον, ποίηση και παιδική λογοτεχνία μπορούν να εναλλάσσονται, σχεδόν όπως το φθινόπωρο διαδέχεται το καλοκαίρι... 
kremidΌταν ένα δεινοσαυράκι συνάντησε ένα κρεμμυδάκι
Κέλλυ Μαλαμάτου
Εικονογράφηση: Γιούρι Κουμάντα
Gema
48 σελ.
ISBN 978-960-6893-32-2
Τιμή: €10,00
Βιβλίο & Τέχνες | diastixo.gr

Δημήτρης Σωτάκης: συνέντευξη στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη

Ο Δημήτρης Σωτάκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1973. Έχει εκδώσει οχτώ μυθιστορήματα και μια συλλογή διηγημάτων. Το βιβλίο του Το θαύμα της αναπνοής (2009) κατέκτησε το Βραβείο Athens Prize for Literature και ήταν υποψήφιο για το Ευρωπαϊκό Αριστείο Λογοτεχνίας, καθώς και για το Βραβείο Jean Monnet στη Γαλλία. Βιβλία του κυκλοφορούν στα γαλλικά, σερβικά, τουρκικά, ολλανδικά, ιταλικά και κινεζικά. Για περισσότερες πληροφορίες: www.dimitrissotakis.gr.
Από πότε ξεκινήσατε να γράφετε διηγήματα και μυθιστορήματα;
Επισήμως το πρώτο μου βιβλίο εκδόθηκε το 1997, όμως θεωρώ ότι η αρχή της λογοτεχνικής μου πορείας έγινε το 2002 με το μυθιστόρημα Η πράσινη πόρτα που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Από εκεί ξεκίνησαν όλα.
Τι είναι αυτό που σας κάνει να γράφετε και να εμπνέεστε;
Θα έλεγα η ζωή του σύγχρονου ανθρώπου, ο τρόπος που επιλέγει –συνειδητά ή ασυνείδητα– να διαχειριστεί την καθημερινότητά του και όσα θυσιάζει προκειμένου να κατακτήσει μια νέα ζωή, ηδονική και πρωτόγνωρη, μια ζωή που δεν θα εμφανιστεί τελικά ποτέ μπροστά του.
Ποια είναι η ζωή μετά από ένα μεγάλο ναυάγιο; Μπορούμε να ζήσουμε με τις πληγές μας να μην έχουν ακόμα επουλωθεί; Συνεχίζουμε τη ζωή μας όπως ακριβώς την ξέραμε; Ναι, θα έλεγα ότι μπορεί να σωθεί κανείς από ένα ναυάγιο, όμως υπάρχουν δύο δρόμοι, ο ένας είναι η παντοτινή θλίψη και ο άλλος η ευγνωμοσύνη που η ζωή συνεχίζεται.
Ποιος ήταν ο λόγος που γράψατε το μυθιστόρημα Η ιστορία ενός σούπερ μάρκετ;
Το εν λόγω μυθιστόρημα ολοκληρώνει, κατά κάποιο τρόπο, μια σειρά βιβλίων μου τα οποία χαρακτηρίζονται από την ίδια προβληματική, το κυνήγι της ευτυχίας, ένα ιδανικό μέλλον, τη μεταμόρφωσή μας σε έναν καινούριο άνθρωπο. Πιστεύω ότι Η ιστορία ενός σούπερ μάρκετ κλείνει μέσα της όλα τα στοιχεία των μυθιστορημάτων μου που προηγήθηκαν, ίσως με μια αλλοιωμένη εκδοχή, πρόκειται για ένα βιβλίο με έντονη ειρωνεία και μάλλον περισσότερο χιούμορ από τα υπόλοιπα βιβλία μου.
Ταξιδεύοντας με ένα σαπιοκάραβο για να διεκπεραιώσει μια ανούσια δημοσιογραφική αποστολή, ο κεντρικός ήρωας επιβιώνει όταν το πλοίο βουλιάζει στα ταραγμένα νερά του Ειρηνικού. Στην πραγματικότητα μπορεί να σωθεί κάποιος από ένα μεγάλο ναυάγιο;
Το να σωθεί κανείς από ένα ναυάγιο, μιλώντας μεταφορικά, είναι τόσο θέμα προδιάθεσης όσο και επιβίωσης. Υπάρχουν πολλές παράμετροι σε αυτή τη συνθήκη. Ποια είναι η ζωή μετά από ένα μεγάλο ναυάγιο; Μπορούμε να ζήσουμε με τις πληγές μας να μην έχουν ακόμα επουλωθεί; Συνεχίζουμε τη ζωή μας όπως ακριβώς την ξέραμε; Ναι, θα έλεγα ότι μπορεί να σωθεί κανείς από ένα ναυάγιο, όμως υπάρχουν δύο δρόμοι, ο ένας είναι η παντοτινή θλίψη και ο άλλος η ευγνωμοσύνη που η ζωή συνεχίζεται.
Ο ήρωας μοιάζει σαν να θέλει να ξεφύγει από τη μίζερη ζωή που ζούσε μέχρι εκείνη τη στιγμή και να κυνηγήσει το μεγαλόπνοο όνειρό του. Μπορούμε να πετύχουμε τα σχέδιά μας παρά τις οικονομικές δυσκολίες της κοινωνίας;
Θα πω απλά ότι μπορούμε, όμως οι δυσκολίες δεν είναι αποκλειστικά οικονομικές. Έχω την εντύπωση ότι η ψυχολογική μας δυσφορία είναι το στοιχείο που μας κάνει να καταρρέουμε τα τελευταία χρόνια που διανύουμε. Συνεχώς ζούμε κάτω από την ψυχολογική πίεση να αποδεικνύουμε πράγματα σε εμάς τους ίδιους και στους άλλους, τα τελευταία χρόνια οι παγκόσμιες συνθήκες δεν είναι άλλωστε και τόσο ευνοϊκές ώστε να αναζητήσει κανείς τη γαλήνη που χρειάζεται.
Ο Ροβήρος θέλει να ανοίξει σούπερ μάρκετ. Γιατί ο άνθρωπος από τροφοσυλλέκτης έγινε δέσμιος του σούπερ μάρκετ;
Δεν θα έλεγα ότι έγινε ακριβώς δέσμιος του σούπερ μάρκετ. Περισσότερο έγινε δέσμιος μιας λαχτάρας για μια παράλληλη ζωή, μια ζωή που υφίσταται μόνο στο πλαίσιο ενός ονείρου και όχι στην πραγματικότητα. Πίστεψε στο αδύνατο, στη μετάλλαξή του σε έναν άνθρωπο που απλώς του μοιάζει, που είναι αναγνωρίσιμος, μπορεί να τον διακρίνει στον καθρέφτη, όμως δεν είναι ο ίδιος, αλλά μια παραφορά του, μια αλλοιωμένη εκδοχή του εαυτού του.
Ο ήρωάς σας θέλει να εκπληρώσει το όνειρό του. Εσείς έχετε πραγματοποιήσει όνειρά σας;
Όχι πολλά. Ένα δύο ίσως ναι, αλλά πάλι, και αυτά μπορεί να είναι αρκετά, δεν ξέρω. Το όνειρο είναι ένα νεφέλωμα, μια θολή εικόνα της πραγματικότητας, γεννά ηδονή, περισσότερο διανοητική, είναι στ’ αλήθεια απαραίτητο, αλλά συνήθως μάταιο. Από την άλλη, δεν ξέρω ποια θα ήταν η τύχη της ανθρωπότητας χωρίς τα όνειρα.
Η οικονομική κρίση επηρέασε το αναγνωστικό κοινό. Συνεχίζει να διαβάζει ο μέσος αναγνώστης;
Για να πούμε την αλήθεια, δεν είμαι σίγουρος αν διάβαζε ποτέ. Οι Έλληνες δεν διαβάζουν κι αυτό δεν είναι καμιά φοβερή αποκάλυψη, το ξέρουμε όλοι. Ωστόσο, εν μέσω μιας κρίσης, πιστεύω ότι επιβιώνουν τα καλά βιβλία, αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ. Οι άνθρωποι που διάβαζαν, μιας και για αυτούς η ανάγνωση είναι μια ανάγκη, δεν επηρεάζονται από την κρίση. Υπό αυτή την έννοια, συνεχίζει να διαβάζει.
Το όνειρο είναι ένα νεφέλωμα, μια θολή εικόνα της πραγματικότητας, γεννά ηδονή, περισσότερο διανοητική, είναι στ’ αλήθεια απαραίτητο, αλλά συνήθως μάταιο. Από την άλλη, δεν ξέρω ποια θα ήταν η τύχη της ανθρωπότητας χωρίς τα όνειρα.
Είναι η γραφή μια μορφή τέχνης που θα μπορέσει να δημιουργήσει πυρήνες αντίστασης για να ξυπνήσει ο αναγνώστης και να αντιμετωπίσει τα προβλήματα με άλλη ματιά;
Στο παρελθόν έχει γίνει κι αυτό πολλές φορές. Ίσως οι Τέχνες, γενικά μιλώντας, ήταν πιο απαραίτητες για τον πλανήτη μερικές δεκαετίες πίσω. Ένα βιβλίο μπορούσε να γίνει σύμβολο, σημείο αναφοράς, αφετηρία για δράση, για αφύπνιση. Πάντως και σήμερα γράφονται σημαντικά βιβλία, αυτό δεν θα σταματήσει ποτέ και ναι, πιστεύω ότι ένα βιβλίο μπορεί να αλλάξει τη ζωή ενός ανθρώπου, τουλάχιστον σε προσωπικό –αρχικά– επίπεδο.
Σήμερα βλέπουμε πολλούς νέους συγγραφείς να εκδίδουν μυθιστορήματα και ποιήματα. Όλες αυτές οι εκδόσεις βοηθούν να αναδειχτούν νέοι συγγραφείς και να ακουστούν νέες ιδέες;
Σαφώς. Δεν ξέρω τι ακριβώς σημαίνει «νέες ιδέες», όμως η έκδοση λογοτεχνικών κειμένων είναι ένα σημαντικό και ασφαλώς θετικό γεγονός. Εκτιμώ τη λογοτεχνική κοινότητα και κάθε φορά που ανακαλύπτω έναν νέο καλό συγγραφέα, γεμίζω με χαρά. Η λογοτεχνία για μένα είναι μια απόλαυση, μια ανεξήγητη χαρά, δεν καίγομαι τόσο για νέες ιδέες, όσο για ενδιαφέρουσες ιστορίες, πνευματώδη μυαλά, ωραία γλώσσα, ζωντανά κείμενα, μα κι όλα αυτά, μήπως, δεν είναι ιδέες;
Τι άλλο γράφετε την περίοδο αυτή; Και με τι άλλο ασχολείστε;
Μόλις επέστρεψα από την Κίνα, όπου παρουσίασα Το θαύμα της αναπνοής, το μυθιστόρημά μου που ήδη έχει μεταφραστεί σε δέκα χώρες. Στο Πεκίνο ήμουν προσκεκλημένος από το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού, ήταν πραγματικά μια καταπληκτική εμπειρία. Επίσης πρόσφατα ολοκλήρωσα ένα καινούριο μυθιστόρημα το οποίο θα κυκλοφορήσει τον Νοέμβριο.
Ασχολείστε με το διαδίκτυο; Ποια είναι η γνώμη σας για τα ηλεκτρονικά περιοδικά;
Μου αρέσουν. Χρειαζόμαστε λογοτεχνικά έντυπα, είτε σε ηλεκτρονική είτε σε φυσική μορφή, πρέπει να τα υποστηρίζουμε όσο μπορούμε. Σαφώς κάποια μου αρέσουν περισσότερο και άλλα λιγότερο, όμως νομίζω ότι οι άνθρωποι της λογοτεχνίας οφείλουμε να υποστηρίζουμε τις προσπάθειες όσων αγαπούν το βιβλίο. Είναι μάταιο και μικροπρεπές να υπάρχουν μερικοί που βλέπουν με κακό μάτι οτιδήποτε νέο πάει να γεννηθεί στο λογοτεχνικό τοπίο, είτε αυτό είναι έντυπο είτε νέες φωνές που ψάχνουν χώρο να εκφραστούν.
Τι θα απευθύνατε στους αναγνώστες μας;
Στέλνω τους χαιρετισμούς μου σε όλους, εύχομαι η αγάπη τους για τη λογοτεχνία να λειτουργήσει πολλαπλασιαστικά και να δημιουργήσει νέους αναγνώστες, αυτό θα ήταν το μεγαλύτερο δώρο. 
supermarketΗ ιστορία ενός σούπερ μάρκετ
Δημήτρης Σωτάκης
Κέδρος
208 σελ.
ISBN 978-960-04-4649-4
Τιμή: €11,00
Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης, συγγραφέας.
Βιβλίο & Τέχνες | diastixo.gr

Τάσος Γουδέλης: συνέντευξη στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη

Ο Τάσος Γουδέλης γεννήθηκε το 1949 στην Αθήνα. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Από το 1982 συνεργάζεται με τον ποιητή Κώστα Μαυρουδή στην έκδοση του λογοτεχνικού περιοδικού Το Δέντρο. Έχει γράψει τις συλλογές διηγημάτων Αρπακτικά, 1990, Πρωινή επίσκεψη, 1993, Σκιές γυναικών, 1996, Ο ύπνος του Άλφρεντ, 1999, Η γυναίκα που μιλά, 2002 (Κρατικό Βραβείο Διηγήματος & Βραβείο Διηγήματος του περιοδικού Διαβάζω), το μυθιστόρημα Οικογενειακές ιστορίες, 2006, Η παρουσία, 2010, Το ωραίο ατύχημα, 2013, και τις εξής μελέτες για σκηνοθέτες του κινηματογράφου: Όρσον Ουέλς, 1985, Πάολο και Βιτόριο Ταβιάνι, 1986, και Τζων Χιούστον, 1988. Άρθρα του για τον κινηματογράφο και τη λογοτεχνία έχουν δημοσιευθεί σε περιοδικά, ειδικές εκδόσεις και εφημερίδες. Από το 1998 έως το 2009 συνεργάστηκε με το ένθετο «Βιβλιοθήκη» της εφημερίδας Ελευθεροτυπία,δημοσιεύοντας κυρίως κριτικές ξένης λογοτεχνίας. Από το 1997 έως το 2007 δίδαξε ιστορία του κινηματογράφου στην Ανωτέρα Σχολή Δραματικής Τέχνης του Εθνικού Θεάτρου. Έχει διδάξει σενάριο σε διάφορες κινηματογραφικές σχολές και στο Πάντειο Πανεπιστήμιο (Τμήμα Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης). Το 2007 σκηνοθέτησε τη μικρού μήκους ταινία Ο δολοφόνος της λεωφόρου (15΄), μαζί με τον γιο του Βασίλη Γουδέλη, βασισμένη σε διήγημά του από τη συλλογή Αρπακτικά. Ακολούθησε, το 2008, η μικρού μήκους ταινία Η συνάντηση (14΄), βασισμένη και πάλι σε δικά του διηγήματα, η οποία απέσπασε τιμητική διάκριση στο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, για «την πρωτότυπη και σύγχρονη κινηματογράφηση και τη νέα ματιά στην κινηματογραφική γλώσσα». Το 2010 και το 2011 σκηνοθέτησε τις μικρού μήκους ταινίες Ευαγγελισμός και Το διπλανό τραπέζι (σε συνεργασία με τον Βασίλη Γουδέλη), οι οποίες στηρίχθηκαν και αυτές σε δικά του διηγήματα.
Θεωρώ την καλλιέργεια της μικρής φόρμας μεγαλύτερο στοίχημα από εκείνη της εκτεταμένης. Δεν μου αρέσει να πλατειάζω, όπως συμβαίνει στην καθημερινή ομιλία συνήθως. Προτιμώ να επικεντρώνομαι στο «δέντρο» (στο διήγημα), ας χάνω, δήθεν, το «δάσος» (το μυθιστόρημα), το οποίο έτσι κι αλλιώς το αγνοούμε, ούτε θα το μάθουμε ποτέ. Ας λέει τα αντίθετα το γνωμικό.
Ποια είναι τα πρώτα σας διαβάσματα;
Ο θείος μου Γιάννης Γουδέλης είχε δημιουργήσει μεταπολεμικά τον μεγάλο εκδοτικό «Δίφρο» και ο πατέρας μου ήταν φιλαναγνώστης με φιλοδοξίες συγγραφέα. Βιβλία ευρείας γκάμας περίσσευαν στο σπίτι. Από νωρίς ανακάτεψα την κλασική με την εύπεπτη λογοτεχνία. Πάντως η σοβαρή λογοτεχνία υπερτερούσε στα διαβάσματά μου, αν και όπως καταλαβαίνετε δεν ήμουν σε θέση να διεισδύσω στον Τολστόι ή στον Τόμας Μαν.
Από πότε ξεκινήσατε να γράφετε;
Έχοντας στο μυαλό μου αυτό που έχει πει ο Μπόρχες για τη μεγαλύτερη εκτίμηση που έτρεφε στην ανάγνωση από ό,τι στη γραφή, πρώτα διάβασα πολύ και μετά έγραψα. Δεν υπήρξα, θέλω να πω, «παιδί θαύμα» της λογοτεχνίας….
Πριν από λίγους μήνες εκδόθηκε η συλλογή διηγημάτων Απόσταση αναπνοής. Ποιος ήταν ο λόγος που τη γράψατε;
Δεν ξέρω.
Ο τίτλος που διαλέξατε είναι συμβολικός ή προσδιορίζει κάτι άλλο;
Είναι κυριολεκτικός καθότι στεγάζει το ομότιτλο διήγημα της συλλογής, το οποίο μιλά για το αναπότρεπτο, το μοιραίο, την πιο κοντινή απειλή για τον καθένα μας.
Γιατί προτιμάτε να γράφετε διηγήματα;
Το έχω ξαναπεί: γιατί θεωρώ την καλλιέργεια της μικρής φόρμας μεγαλύτερο στοίχημα από εκείνη της εκτεταμένης. Δεν μου αρέσει να πλατειάζω, όπως συμβαίνει στην καθημερινή ομιλία συνήθως. Προτιμώ να επικεντρώνομαι στο «δέντρο» (στο διήγημα), ας χάνω, δήθεν, το «δάσος» (το μυθιστόρημα), το οποίο έτσι κι αλλιώς το αγνοούμε, ούτε θα το μάθουμε ποτέ. Ας λέει τα αντίθετα το γνωμικό.
Σε ένα από τα διηγήματά σας αναφέρεστε στον κινηματογράφο «Σινεάκ». Γιατί το παρελθόν και οι μνήμες μάς σημαδεύουν;
Ο χρόνος, για εντελώς συμβατικούς λόγους, έχει διαιρεθεί. Στην πραγματικότητα είναι ενιαίος, παρότι η εξωτερική μας φθορά όσο μεγαλώνουμε δείχνει το αντίθετο. Θα έλεγα, μάλιστα, ότι αυτή η φθορά είναι που κάνει πιο πειστική τη θεωρία του ενιαίου, γιατί ενισχύει αυτή τη συνείδηση, λόγω της ανάγκης μας για επιστροφή στο παρωχημένο.
Οι εικόνες ήσαν ανέκαθεν συνυφασμένες με τη σκέψη μου. Εδώ που τα λέμε, όλοι σκεπτόμαστε με βάση τις εικόνες, καίτοι κάποιοι το ξεχνούν[…]Πιστεύω ότι η λογοτεχνία χωρίζεται σε λογοτεχνία προ κινηματογράφου (π.κ.) και μετά κινηματογράφου (μ.κ.).
Μου άρεσε η αναφορά σας στον συγγραφέα Στέφαν Τσβάιχ και στη γραμματέα του Λόττε Άλτμαν. Η ζωή του Τσβάιχ, οι ιδέες του και τα έργα του είχαν μεγάλη απήχηση στην Ευρώπη. Γιατί όμως απογοητεύτηκε από τη ζωή του;
Θα πω τα γνωστά: Ο εβραϊκής καταγωγής ουμανιστής Στέφαν Τσβάιχ είχε και αυτός πιστέψει, όπως και άλλοι σπουδαίοι συμπατριώτες του, στον μεγάλο ιστορικό, με πνευματικούς όρους, ρόλο που θα μπορούσε να διαδραματίσει η Γερμανία μέσα στον χρόνο. Τον διέψευσε ο ναζισμός. Αυτοεξόριστος στη Βραζιλία και απογοητευμένος, αυτοκτόνησε με τη δεύτερη γυναίκα του σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο. Στο κείμενό μου προσπαθώ να συλλάβω, πριν απ’ όλα, πιο προσωπικές πτυχές του δράματος ενός τόσο σημαντικού αυτόχειρα.
Αλήθεια, η εμπειρία βοηθά στο πλάσιμο των χαρακτήρων κατά τη γραφή;
Φυσικά, εάν εννοείτε ως «εμπειρία» κάθε τι που βοηθά συνειρμικά, ως εξωτερικός παράγοντας βιωμένος από τον συγγραφέα, τη δημιουργική του εργασία. «Εμπειρία» μπορεί να είναι οτιδήποτε: ακόμα και ένα διάβασμα, που έρχεται να εμπλακεί με το δημιουργούμενο.
Έχετε μεγάλη αγάπη για τον κινηματογράφο. Από πού ξεκίνησε και τι σημαίνει για εσάς ο κινηματογράφος και οι ταινίες;
Οι εικόνες ήσαν ανέκαθεν συνυφασμένες με τη σκέψη μου. Εδώ που τα λέμε, όλοι σκεπτόμαστε με βάση τις εικόνες, καίτοι κάποιοι το ξεχνούν. Το έλεγε και ο Αλμπέρ Καμί στα «Σημειωματάριά» του: «Σκεπτόμαστε μόνο με εικόνες». Από μικρός έβλεπα κινηματογράφο, που αγαπούσε πολύ η μητέρα μου. Πιστεύω ότι η λογοτεχνία χωρίζεται σε λογοτεχνία προ κινηματογράφου (π.κ.) και μετά κινηματογράφου (μ.κ.)
Είσαστε συνεκδότης του περιοδικού Το Δέντρο. Τι θυμάστε από την όμορφη διαδρομή του;
Θα ήθελα ολόκληρο βιβλίο για να αφηγηθώ τα σχετικά: τους ανθρώπους που γνώρισα, τις απομυθοποιήσεις και τις ευχάριστες εκπλήξεις, τις αναγνωστικές εμπειρίες από υπέροχα κείμενα, το ταλέντο του Κώστα Μαυρουδή στο στήσιμο του περιοδικού κλπ., κλπ. Εάν μιλήσω περισσότερο θα υποβαθμίσω, φοβάμαι, μια διαδρομή που δεν μπορώ ακόμα να σχηματοποιήσω και να περιορίσω σε λίγες γραμμές.
Σήμερα υπάρχουν και τα ηλεκτρονικά περιοδικά. Ποια είναι η γνώμη σας για αυτά;
Προσφέρουν έργο. Το πρόβλημα, όμως, με την ηλεκτρονική επικοινωνία είναι γενικότερο και το έχω θίξει πολλές φορές. Αφορά στην αρχειοθέτηση και διαφύλαξη όλου αυτού του λόγου που κυκλοφορεί στο συγκεκριμένο μέσο. Μέχρι στιγμής η ηλεκτρονική πραγματικότητα είναι… αμνήμων.
Η οικονομική κρίση επηρέασε και το αναγνωστικό κοινό. Συνεχίζει να διαβάζει ο μέσος αναγνώστης;
Η οικονομική κρίση ασφαλώς επηρέασε κάποιες πλευρές της κυκλοφορίας του έντυπου λόγου. Μειώθηκαν πωλήσεις βιβλίων και περιοδικών. Αλλά το απαιτητικό φιλαναγνωστικό κοινό πάντα βρίσκει τρόπους επαφής με την πηγή. Βέβαια, πρέπει να σκεφτούμε και τις απώλειες που έχει υποστεί ο συνολικός αριθμός του γνωστού κοινού, το οποίο μέχρι πριν από λίγα χρόνια επισκέπτονταν αποκλειστικά τα βιβλιοπωλεία, ενώ σήμερα κομμάτι του είναι πελάτης του ίντερνετ.
Σήμερα βλέπουμε πολλούς νέους συγγραφείς να εκδίδουν μυθιστορήματα και ποιήματα. Ποια είναι η γνώμη σας γι’ αυτή την κατάσταση;
Παλαιότερα οι νέοι ασχολούνταν περισσότερο με την ποίηση και λιγότερο με το μυθιστόρημα. Τις τελευταίες δεκαετίες υπάρχει στροφή και προς την εκτενή αφήγηση, η οποία εν πολλοίς έχει πριμοδοτηθεί και από τη ροζ λογοτεχνία, τη συνέχεια του «Άρλεκιν».
Γενικά: Πάντα διατυπώνονταν εγκλήσεις εναντίον του πληθωρισμού, στον χώρο της ποίησης κυρίως. Δεν είναι φαινόμενο των καιρών. Το ερώτημα, πάντως, παραμένει το ίδιο: τι είδους ποίηση γράφεται;
Ποιο βιβλίο διαβάσατε τελευταία και σας έκανε εντύπωση;
Δεν θα μιλήσω για βιβλία γνωστών μου προσώπων που μου άρεσαν, γιατί θα ήταν άστοχο. Κατά τα άλλα διαβάζω πολλά και διάφορα, πλην όμως δεν έχω σταθμεύσει σε κάποιο ενδιαφέρον.
Ποιο βιβλίο έχετε διαβάσει πολλές φορές;
Κανένα βιβλίο δεν έχω διαβάσει πολλές φορές. Επιστρέφω απλώς σε παλιές σελίδες. 
apostasi anapnoisΑπόσταση αναπνοής
Τάσος Γουδέλης
Πατάκης
230 σελ.
ISBN 978-960-16-7195-6
Τιμή: €10,90

Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης, συγγραφέας.
Βιβλίο & Τέχνες | diastixo.gr

Με εξαιρετικά μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η γιορτή για τα 5 χρόνια του Diastixo.gr

Εκατοντάδες άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών γιόρτασαν την Πέμπτη 28/9 τα πέντε χρόνια λειτουργίας του Diastixo.gr, του μεγαλύτερου ενημερωτικού site για το βιβλίο και τον πολιτισμό. Παρά το φθινοπωρινό κρύο της βραδιάς, ο κόσμος του βιβλίου τίμησε με εντυπωσιακά υψηλή προσέλευση τη γιορτή του site, κατακλύζοντας τον εσωτερικό και τον εξωτερικό χώρο του Polis Art Café (Αίθριο Στοάς Βιβλίου).
Οι πιο σημαντικοί άνθρωποι του βιβλίου ήταν εκεί: πεζογράφοι, ποιητές, εκδότες, μεταφραστές, εικονογράφοι, κριτικοί, δημοσιογράφοι, όπως και πολλοί σημαντικοί άνθρωποι από τον χώρο των τεχνών.
Ενδεικτικά αναφέρουμε:
Οι συγγραφείς:
Τίτος Πατρίκιος, Ρέα Γαλανάκη, Σωτήρης Δημητρίου, Στρατής Χαβιαράς, Δημήτρης Δασκαλόπουλος, Μαρία Στασινοπούλου, Ανδρέας Μήτσου, Αναστάσης Βιστωνίτης, Γιάννης Ξανθούλης, Ηλίας Γκρής, Αντώνης Φωστιέρης, Θανάσης Νιάρχος, Μαρία Σκιαδαρέση, Αγγελική Στρατηγοπούλου, Παυλίνα Παμπούδη, Νίκος Κατσαλίδας, Μιχάλης Μοδινός, Τηλέμαχος Κώτσιας, Κώστας Αρκουδέας, Αλέξανδρος Ασωνίτης, Κώστας Βούλγαρης, Αργυρώ Μαντόγλου, Λίλυ Εξαρχοπούλου, Μανίνα Ζουμπουλάκη, Άρης Σφακιανάκης, Στάθης Κουτσούνης, Γιάννης Μπασκόζος, Μηνάς Βιντιάδης, Δημήτρης Σωτάκης, Βασίλης Κατσικονούρης, Δημήτρης Μαμαλούκας, Μαρία Κούρση, Λουάν Τζούλις, Πάνος Καπώνης, Σωτήρης Σαράκης, Λίλα Κονομάρα, Δημήτρης Λέντζος, Δημήτρης Αλεξίου, Χρήστος Χατζήπαππας, Χριστίνα Οικονομίδου, Μάρτυ Λάμπρου, Γιάννης Σκαραγκάς, Νίκος Αλιφέρης, Βασίλης Ρούβαλης, Σταύρος Σταυρόπουλος, Πάνος Σταθόγιαννης, Πέλα Σουλτάτου, Νίκη Σαλπαδήμου, Ελένη Δικαίου, Σοφία Παράσχου, Μαρία Παπαγιάννη, Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Αργυρώ Πιπίνη, Λίλη Λαμπρέλλη, Φίλια Δενδρινού, Κώστας Στοφόρος, Μαρία Ρουσάκη, Ιωάννα Μπαμπέτα, Γιώργος Παναγιωτάκης, Κατερίνα Κρις, Γιώτα Αλεξάνδρου, Βαγγέλης Μπέκας, Αριστέα Παπαλεξάνδρου, Χρήστος Δεσύλλας, Δημήτρης Βαρβαρήγος, Έφη Βενιανάκη, Μαρία Σαμπατακάκη, Ευτυχία Παναγιώτου, Μαριγώ Αλεξοπούλου, Ευτυχία Γιαννάκη, Κωστής Μακρής, Παύλος Κάγιος, Νίκος-Αδάμ Βουδούρης, Τέσυ Μπάιλα, Ντίνα Σαρακηνού, Αργύρης Παλούκας, Μάρα Χωματίδη, Βικτώρια Μακρή, Θάνος Κονδύλης, Χρυσούλα Αγκυρανοπούλου, Μαριβίτα Γραμματικάκη, Βίκυ Χασάνδρα, Κώστας Μπαλαχούτης, Σέργιος Μαυροκέφαλος, Καίτη Βασιλάκου, Νίκος Τράντας, Χαρά Κοσεγιάν, Ελένη Τζατζιμάκη, Ειρήνη Μαργαρίτη, Λένα Σαμαρά, Χρήστος Αρμάντο Γκέζος, Ζαχαρίας Σώκος, Ισμήνη Μπάρακλη, Άννα Δάρδα-Ιορδανίδου, Ελένη Καστρισίου-Κυριακοπούλου, Θοδωρής Τσαπακίδης, Κέλλυ Μαλαμάτου, Χρήστος Χ. Θεοφιλάτος, Σπύρος Γιαννακόπουλος, Κατερίνα Παπαντωνίου, Ευρυδίκη Νικήτα, Ήρα Παπαποστόλου, Γαβριήλ Αλεξάνδρου, Βάσια Ακαρέπη, Μαρία Χίου, Γιούλη Μιγγείρου, Νιόβη Ιωάννου, Κυριακή Μπεϊόγλου, Ηλίας Σωτηρόπουλος, Γιώτα Ιωαννίδου, Κασσάνδρα Φουντουλάκη, Νίκος Ν. Δενδρινός, Στέλλα Τζίβα, Τζούλια Γκανάσου, Λητώ Πιτυρή
Οι εκδότες:
Gema – Γιωργία Καβάσιλα και Θοδωρής Φασουλάκης
Gutenberg – Αμαλία Σταθάκη και Ζωή Μπέλλα
Historical Quest – Σταύρος Χρονόπουλος
Printa-Ροές – Ανδρέας Καρτάκης
Sestina – Ευαγγελία Κουλιζάκη
Αγγελάκη – Κωνσταντίνος Αγγελάκης 
Αιγόκερως – Γιάννης Σολδάτος
Αιώρα – Άρης Λασκαράτος και Νικολέτα Σαρρή
Αστάρτη – Έφη Βασιλάκου
Γκότση – Άγγελος Γκότσης 
Δίαυλος – Μανόλης Δεληγιαννάκης
Εκάτη – Χρήστος Νικολάκης
Εκκρεμές – Χριστίνα Ζήση
Εν Πλω – Ελένη Δημητριάδου
Εστία – Σωτήρης Μετεβελής
Ζαχαρόπουλος – Λουκάς Ζαχαρόπουλος 
Ίασπις – Στυλιανός Ροδαρέλης
Ιωλκός – Κώστας Κορίδης
Καλειδοσκόπιο – Μαργαρίτα Κωτσίνη
Καλλιγράφος – Άγγελος Αργυρόπουλος
Καστανιώτης – Δημήτρης Ποσάντζης
Κίχλη – Γιώτα Κριτσέλη
Κόκκινη Κλωστή Δεμένη – Κατερίνα Καρατζά
Κριτική – Μάγκυ Μίνογλου
Λέμβος – Δημήτρης Τσουκάτος
Μεταίχμιο – Δέσποινα Δημητριάδου
Μετρονόμος – Θανάσης Συλιβός
Μικρές Εκδόσεις – Σταμάτης Πάρχας 
Μίνωας – Αθηνά Λυρώνη
Παπαδόπουλος – Χριστίνα Παπαδοπούλου και Μαρία Γεροσίδερη
Παρουσία – Βασίλης Χατζηιακώβου 
Πατάκης – Πάολα Ζάγκου
Στερέωμα – Λίζα Σιώλα
Ψυχογιός – Κλειώ Ζαχαριάδου
Ωκεανός – Μαρία Κουκουβίνου
Οι εικονογράφοι: Έφη Λαδά, Πωλίνα Παπανικολάου, Λήδα Βαρβαρούση
Οι κριτικοί: Κατερίνα Σχινά, Κώστας Καλημέρης, Γιάννης Ρουσιάς
Οι καθηγητές πανεπιστημίου: Γιώργος Ανδρειωμένος, Ιφιγένεια Μπουτουροπούλου
Οι μεταφράστριες: Άννα Παπασταύρου, Χριστίνα Μπάμπου Παγγουρέλη, Έμυ Βαϊκούση
Οι βιβλιοθηκονόμοι: Άννα Κώτση, Ελευθερία Κοψιδά, Αγγελική Φουρνάρη
Οι βιβλιοπώλισσες: Μαρία Παπαγεωργίου (Επί λέξει), Όλγα Νικολοπούλου (Πολύεδρο)
Οι συνθέτες: Γιώργος Σταυριανός, Μιχάλης Τερζής, Μιχάλης Κουμπιός, Τάσος Ιωαννίδης, Τατιάνα Ζωγράφου, Γιάννης Οικονομίδης, Λεωνίδας Μαριδάκης, Αναστάσιος Καρποδίνης, Έλενα Κοσμά
Οι τραγουδιστές: Αργυρώ Καπαρού, Κώστας Παρίσσης, Φίλιππος Πλακιάς, Αφροδίτη Φρυδά, Νίκος Καρακαλπάκης, Αλέξανδρος Βαλκανάς
Οι ηθοποιοί: Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος, Ολύνα Ξενοπούλου, Ιωσήφ Ιωσηφίδης, Νίκος Αλεξίου, Βασίλης Βλάχος, Νίκος Σταματόπουλος, Αναστάσιος Μπλάτζιος
Οι σκηνοθέτες: Κωστούλα Τωμαδάκη, Γιώργος Γαλάντης, Λένα Γεωργιάδου
Οι εικαστικοί: Χάρης Ξένος, Σύλβια Αντωνιάδη, Βάσω Αβραμοπούλου, Κέλλυ Αθανασιάδου, Κωστής Καναράκης
Οι δημοσιογράφοι: Δημήτρης Μεϊδάνης (ο οποίος έκανε και τη μουσική επιμέλεια), Πόλυ Κρημνιώτη, Λίτσα Τότσκα, Ευανθία Ξυνού, Έλενα Χατζηιωάννου, Βασιλική Χρυσοστομίδου, Εύη Μαλλιάρου, Λένα Βασιλάκου, Γιάννης Γρηγοράκος, Γεωργία Δρακάκη, Νίκος Παπανικολάου
Οι σύμβουλοι επικοινωνίας: Δέσποινα Τσούμα, Κοραλία Τσαγκαράτου, Αγγελική Βουλουμάνου, Βασίλης Κιμούλης
Κι επίσης:
Η πρόεδρος του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου Βάσω Νίκα, η πρόεδρος της εταιρείας «Διεθνείς Σχέσεις Πολιτισμού» Ζωζώ Λιδωρίκη, η υπεύθυνη Τύπου του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού Νόπη Χατζηγεωργίου, η literary agent Κατερίνα Φράγκου και οι σύμβουλοι του Δημάρχου Αθηναίων και μέλη της οργανωτικής επιτροπής «Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου» Φιόνα Ανδρικοπούλου και Άννα Ρούτση
Και βέβαια ήταν εκεί οι μόνιμοι συνεργάτες του Diastixo.gr:
Μάκης Τσίτας, Γιώργος Φερμελετζής, Αντωνία Γουναροπούλου, Έρικα Αθανασίου, Θανάσης Αντωνίου, Χρήστος Αντωνίου, Γεωργία Γαλανοπούλου, Ανθούλα Δανιήλ, Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης, Θοδωρής Ιντζέμπελης, Ελένη Κατσιώλη, Νένα Κοκκινάκη, Μαρία Κοτοπούλη, Ελένη Λαδιά, Ελένη Λιντζαροπούλου, Αλέξιος Μάινας, Σιδέρης Ντιούδης, Τίνα Πανώριου, Χρίστος Παπαγεωργίου, Τούλα Ρεπαπή, Πέρσα Σούκα, Θεοδώρα Τζίτα, Φίλιππος Φιλίππου, Βερίνα Χωρεάνθη, Ελένη Χωρεάνθη, Μάριον Χωρεάνθη, Στέφανος Χουτρίδης
Χορηγοί της εκδήλωσης:
Το Κατώγι Αβέρωφ, η εταιρεία δημοσίων σχέσεων ArtsPR, η εταιρεία εκτυπώσεων Angelakis digital και οι εκδοτικοί οίκοι Gema, Gutenberg, Printa-Ροές, Αιώρα, Δίαυλος, Βιβλιοπωλείον της Εστίας, Ζαχαρόπουλος, Ιωλκός, Καλειδοσκόπιο, Καλλιγράφος, Καστανιώτης, Κλειδάριθμος, Κυριακίδη, Μεταίχμιο, Παπαδόπουλος, Παρουσία, Πατάκης, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, Σαββάλας, Στερέωμα, Ψυχογιός

Μάκης Τσίτας, Τίτος Πατρίκιος, Αναστάσης Βιστωνίτης
Μάκης Τσίτας, Τίτος Πατρίκιος, Αναστάσης Βιστωνίτης

Με εξαιρετικά μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η γιορτή για τα 5 χρόνια του Diastixo.gr

Ρέα Γαλανάκη, Μάκης Τσίτας, Βάσω Αβραμοπούλου
Ρέα Γαλανάκη, Μάκης Τσίτας, Βάσω Αβραμοπούλου

Μιχάλης Τερζής, Δημήτρης Λέντζος, Κώστας Μπαλαχούτης, Μιχάλης Κουμπιός
Μιχάλης Τερζής, Δημήτρης Λέντζος, Κώστας Μπαλαχούτης, Μιχάλης Κουμπιός

Τατιάνα Ζωγράφου, Γιώργος Φερμελετζής
Τατιάνα Ζωγράφου, Γιώργος Φερμελετζής

Μάκης Τσίτας, Γιώργος Σταυριανός, Μιχάλης Κουμπιός, Τούλα Ρεπαπή
Μάκης Τσίτας, Γιώργος Σταυριανός, Μιχάλης Κουμπιός, Τούλα Ρεπαπή

Με εξαιρετικά μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η γιορτή για τα 5 χρόνια του Diastixo.gr

Ελένη Λιντζαροπούλου, Ελένη Λαδιά, Τούλα Ρεπαπή
Ελένη Λιντζαροπούλου, Ελένη Λαδιά, Τούλα Ρεπαπή

Κέλλυ Αθανασιάδου, Γιώργος Φερμελετζής
Κέλλυ Αθανασιάδου, Γιώργος Φερμελετζής

Κωνσταντίνος Αγγελάκης, Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος Βασίλης Χατζηιακώβου
Κωνσταντίνος Αγγελάκης, Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος Βασίλης Χατζηιακώβου

Μάκης Τσίτας, Γιώργος Φερμελετζής
Μάκης Τσίτας, Γιώργος Φερμελετζής

Ευτυχία Παναγιώτου, Χριστίνα Οικονομίδου, Βασίλης Χατζηιακώβου
Ευτυχία Παναγιώτου, Χριστίνα Οικονομίδου, Βασίλης Χατζηιακώβου

Μάκης Τσίτας
Μάκης Τσίτας

Με εξαιρετικά μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η γιορτή για τα 5 χρόνια του Diastixo.gr

Περισσότερες φωτογραφίες μπορείτε να δείτε εδώ.
Βιβλίο & Τέχνες | diastixo.gr

Τετάρτη, 11 Οκτωβρίου 2017

Αφιερωμα στην Cesaria Evora


Η παράσταση αφιέρωμα στην ζωή και τα τραγούδια της ξυπόλητης ντίβας από το Πράσινο Ακρωτήριο, έρχεται επιτέλους και στην Αθήνα!
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ 
CESARIA EVORA
ΣΑΒΒΑΤΟ 18 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 
GAZI LIVE
Με την CESARIA EVORA ORCHESTRA
SPECIAL GUEST: DULCE PONTES

https://www.viva.gr/tickets/music/gazi-live/afieroma-stin-cezaria-evora/

Συμμετέχουν οι νέες φωνές από το Πράσινο Ακρωτήριο: 
NANCY VIEIRA, LUCIBELA, GRACE EVORA, ELIDA ALMEIDA 
Θα προβληθεί σπάνιο οπτικοακουστικό υλικό (βίντεο και φωτογραφίες) από την καριέρα της και την ζωή της
Μια βραδιά αληθινό ταξίδι ψυχής μας περιμένει στις 18 Νοεμβρίου στο Gazi Live. Η παράσταση αφιέρωμα στην ξυπόλητη ντίβα Σεζάρια Εβόρα έρχεται επιτέλους και στην Αθήνα και με μουσική, τραγούδια και βιντεοπροβολές παρουσιάζει την υπέροχη αλλά και τόσο συγκινητική ζωή της. Με αφορμή την συμπλήρωση 30 χρόνων από την κυκλοφορία του πρώτου της άλμπουμ που είχε τίτλο «Ξυπόλητη Ντίβα», η διάσημη ορχήστρα που έχει το όνομα της, η Cesaria Evora Orchestra, έρχεται από το Πράσινο Ακρωτήριο και φέρνει στις αποσκευές της τα τραγούδια, το συναίσθημα, το Sodade..
Στο αφιέρωμα συμμετέχει η μεγάλη ντίβα των Φάντο (Fado) της Πορτογαλίας Ντούλτσε Πόντες (Dulce Pontes) η οποία είχε συμπράξει πολλές φορές με την Σεζάρια σε μεγάλα φεστιβάλ και συναυλίες ενώ την Σεζάρια Εβόρα Όρκεστρα θα συνοδεύουν και νέες φωνές του Πράσινου Ακρωτηρίου, μεταξύ των οποίων η Νάνσυ Βιέιρα, η εκπληκτική τραγουδίστρια που η ίδια η Σεζάρια είχε χρίσει άξια διάδοχό της.
Συγκινητική στιγμή της παράστασης που περιοδεύει με επιτυχία σε όλη την Ευρώπη, είναι η παρουσία του αγαπημένου ανιψιού της Σεζάρια, του Γκρέις Εβόρα (Grace Evora), ο οποίος δημιούργησε ένα εκπληκτικό οπτικοακουστικό αφιέρωμα με φωτογραφίες και βίντεο από την ζωή της αλλά και τις καλύτερες στιγμές της σπουδαίας καριέρας της. Συμμετέχουν επίσης η Λουσιμπέλα και η Ελίδα Αλμέιντα.

Στις 18 Νοεμβρίου ταξιδεύουμε και πάλι στο Πράσινο Ακρωτήριο και από εκεί στην Πορτογαλία, στην Βραζιλία και την Κούβα. Θα είναι ένα αληθινό ταξίδι ψυχής. Γιατί όπως έλεγε η Σεζάρια: «Η μουσική δεν έχει σύνορα. Η μουσική έχει μόνο μια γλώσσα: το συναίσθημα! Είναι η τόσο απλή αλλά και τόσο σπουδαία ένωση που συμβαίνει ανάμεσα στη μουσική και τους ανθρώπους και οι άνθρωποι αν την ζήσουν έστω και μία φορά, δεν την ξεχνούν ποτέ στη ζωή τους...»

Ποια ήταν όμως η Σεζάρια Εβόρα;
Σε ηλικία επτά ετών έμεινε ορφανή από πατέρα, που ήταν βιολιστής, και η μητέρα της, που εργαζόταν ως μαγείρισσα, αγωνίστηκε μάταια να μεγαλώσει αυτήν και τα έξι αδέλφια της με τα πενιχρά εισοδήματά της. Στα δέκα της, η μικρή Σιζέ, όπως ήταν το χαϊδευτικό της, μπήκε σε καθολικό ορφανοτροφείο. Εκεί ήταν που ήρθε σε πρώτη επαφή με τη μουσική, συμμετέχοντας στη χορωδία του ιδρύματος.
Στα 16 της κι ενώ εργαζόταν ως ράφτρα, συνάντησε ένα ναυτικό, ονόματι Εντουάρντο, ο οποίος τη μύησε στα παραδοσιακά μουσικά στιλ των νησιών του Πράσινου Ακρωτηρίου, κολαντέιρα (σατιρικά τραγούδια κοινωνικής κριτικής) και μόρνα (τραγούδια της λύπης, της μελαγχολίας και της νοσταλγίας). Στη δεκαετία του '60 ξεκίνησε να τραγουδά σε τοπικά μπαρ και ξενοδοχεία, στα οποία σύχναζαν ναυτικοί, για λίγα εσκούδο (τα νησιά του Πράσινου Ακρωτηρίου ήταν αποικία της Πορτογαλίας έως το 1975).
Τη δεκαετία του '70 η Εβόρα ήταν πλέον αρκετά γνωστή στο νησί της, χωρίς όμως η επιτυχία της αυτή να βελτιώσει τα οικονομικά της. Έτσι, αποφάσισε να σταματήσει το τραγούδι για να μπορέσει να θρέψει τα δύο παιδιά της. Επί δέκα χρόνια δεν τραγούδησε και η ίδια τα περιγράφει ως «σκοτεινά χρόνια».
Τη διεθνή επιτυχία της οφείλει σε δύο συμπατριώτες της, που ζούσαν στην Ευρώπη. Στον Μπάνα, που την προσκάλεσε να τραγουδήσει στην Πορτογαλία και τον Ζοζέ ντα Σίλβα, που την έπεισε να μεταβεί στο Παρίσι για να ηχογραφήσει ένα δίσκο. Το άλμπουμ La Diva Aux Pieds Nus (Η Ξυπόλητη Ντίβα) που γνώρισε μεγάλη επιτυχία.

Η Σεζάρια Εβόρα εκτοξεύτηκε στο διεθνές μουσικό στερέωμα με το τραγούδι Sodade, που έγινε η πρώτη διεθνής επιτυχία της και έχε πούλησε πάνω από 500.000 αντίτυπα μέχρι σήμερα. Η πορτογαλική λέξη saudade έχει περίπλοκη σημασία, που είναι δύσκολο να μεταφραστεί. Σημαίνει γενικά νοσταλγία, πόθο, λύπη και μετάνοια. Η έκφραση της sodade αποτελεί λέξη που δημιουργήθηκε από πρόσμιξη των Πορτογαλικών και της τοπικής διαλέκτου. Όπως είπε αργότερα είναι η λέξη που περιγράφει την ίδια.
Όταν όλη η Ευρώπη και μαζί με αυτήν και η Ελλάδα τραγούδησαν για πρώτη φορά το Sodade (Σοντάντ), στον παγκόσμιο χάρτη της μουσικής προστέθηκε το ειδικό βάρος μιας σχετικά άγνωστης μέχρι τότε χώρας, του Πράσινου Ακρωτηρίου. Ήταν η Σεζάρια Εβόρα που τραγουδούσε και μας ταξίδευε σε μέρη μαγικά.
Πολλά πετυχημένα άλμπουμ, χιλιάδες συναυλίες, πλατινένιοι και χρυσοί δίσκοι, πέντε υποψηφιότητες για Grammy, ήταν η συγκομιδή 24 ετών παρουσίας της Cesaria Evora στο διεθνές μουσικό προσκήνιο.

Η ξυπόλυτη ντίβα, προσωνύμιο που της δόθηκε από τη μόνιμη συνήθειά της να τραγουδά ανυπόδητη εκφράζοντας την αντίθεσή της προς τη συνεχιζόμενη φτώχεια της πατρίδας της, γεννήθηκε το 1941 στο Sao Vincente (Σάο Βινσέντε) του Cape Verde (Κάπε Βέρντε). Σύντομα έγινε η αδιαφιλονίκητη βασίλισσα της Μόρνα (morna), των τραγουδιών της πατρίδας της, που συνδυάζουν τους ρυθμούς της Δυτικής Αφρικής, τα πορτογαλικά φάντο (fado), τα βραζιλιάνικα μοντχίνα (modhina) και τους αγγλικούς ναυτικούς σκοπούς (sea shanty). Το συγκεκριμένο μουσικό ιδίωμα, διαδεδομένο στα νησιά του αρχιπελάγους ανοιχτά της Σενεγάλης, γεννήθηκε από την καταπίεση των ευρωπαίων αποικιοκρατών. Η θεματολογία του περιγράφει τη νοσταλγία της ελευθερίας, τα σκλαβοπάζαρα, τη προδομένη αγάπη, τα ακυρωμένα όνειρα, μεταδίδοντας στους ερμηνευτές του, έναν αέρα εξωτικής θλίψης.

Ο αέρας αυτός, στη φωνή της Cesaria, έπαιρνε τροπικές διαστάσεις. Όταν η Evora εισήγαγε στο ρεπερτόριο της επιρροές από Βραζιλία, Πορτογαλία και Κούβα (choco, forro, fado, rumba) ήταν μαθηματικά βέβαιο ότι το όνομά της, θα ξέφευγε από τα υδάτινα όρια του νότιου Ατλαντικού, για να φτάσει στις δισκοθήκες όλου του κόσμου.
Η απόλυτη καταξίωσή της στη μουσική βιομηχανία εκφράστηκε με τρία συνεχόμενα Grammy για τα ισάριθμα άλμπουμ που κυκλοφόρησε μεταξύ 2000-04.

Δεν είναι τυχαίο ότι στην πρώτη συναυλία που έδωσε η μαύρη αυτοκράτειρα στις ΗΠΑ, στο Bottom Line, έδωσαν το παρόν η Madonna, ο David Byrne, Brandford Marsallis και άλλα μεγάλα ονόματα της αμερικανικής καλλιτεχνικής ελίτ.
H Σεζάρια έφυγε πριν 6 χρόνια. Η τελευταία της περιοδεία ήταν στην Πορτογαλία και είχε τραγουδήσει δίπλα στην Ντούλτσε Πόντες.

REVIEWS

«Η αιτία που έκανε γνωστό το Πράσινο Ακρωτήριο στον υπόλοιπο κόσμο, ακούει στο όνομα CesariaEvora. Η αδιαφιλονίκητη βασίλισσα των morna-blues τραγουδάει με παράπονο, για την απώλεια της αγάπης και την σκληρή ζωή στο φτωχό νησί της».
Essence

«Το 1991, όταν η ξυπόλυτη ντίβα, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά σε κοινό έξω από τη χώρα της, καταλάβαμε όλοι ότι η φωνή της, δεν ήταν απλή έκφραση μιας χαμένης αγάπης, αλλά η έκφραση μιας αγάπης που ποτέ δεν χάνεται».
The Washington Post

Λιτή, απέριττη, χωρίς παπούτσια και μ’ ένα ποτήρι ουίσκι στο χέρι, καθηλώνει το ακροατήριό της ερμηνεύοντας με κύκνειο πόνο κι ένα πάθος που θυμίζει Edith Piaf, Billie Holiday και τα blues του deep-river.
Interview

«Η μικρόσωμη μέντζο με το χαλαρό βλέμμα, αν και συγκρίνεται συχνά με τις Bessie Smith και Billie Holiday, το μόνο κοινό που μοιράζεται μαζί τους, είναι η συνέπεια με την οποία υπηρετεί τη μουσική. Η φωνή της Εvora είναι ανώτερη. Δεν έχει ίχνος επιτήδευσης, ούτε προσκαλεί σε συμπαράσταση, είναι κάτι βαθύτερο από μια αυτοσυνείδητη έκφραση».
Independent

«Η Cesaria καθιερώθηκε στα charts ερμηνεύοντας τραγούδια από την μουσική παράδοση της Δυτικής Αφρικής. Η φωνή της γεμάτη νοσταλγία, εξωτική θλίψη και πόθους, μπορεί να ακουστεί παντού, προκαλώντας ανάλογα συναισθήματα».
N.P.R.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ CESARIA EVORA
ΜΕ ΤΗΝ CESARIA EVORA ORCHESTRA
SPECIAL GUEST: DULCE PONTES
ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ: NANCY VIEIRA, LUCIBELLA, GRACE EVORA, ELIDA ALMEIDA

ΣΑΒΒΑΤΟ 18 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΟ GAZI LIVE

ΩΡΑ ΕΝΑΡΞΗΣ: 21.00
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 140 ΛΕΠΤΑ ΜΕ ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ:
Δ ΖΩΝΗ ΟΡΘΙΩΝ: 30 ΕΥΡΩ, ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ 25 ΕΥΡΩ
Γ ΖΩΝΗ ΚΑΘΗΜΕΝΩΝ: 35 ΕΥΡΩ
Β ΖΩΝΗ ΚΑΘΗΜΕΝΩΝ: 40 ΕΥΡΩ
Α ΖΩΝΗ ΚΑΘΗΜΕΝΩΝ: 50 ΕΥΡΩ

ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ: 2111010050, www.viva.gr και σε όλο το δίκτυο συνεργατών της Viva

https://www.viva.gr/tickets/music/gazi-live/afieroma-stin-cezaria-evora/

Viva Wallet


https://www.facebook.com/events/179305282627990/