Παρασκευή, 15 Δεκεμβρίου 2017

Στην Σιβιτανίδειο παρουσιάστηκε με επιτυχία η όπερα «Προμηθέας Δεσμώτης»

Τεράστια επιτυχία σημείωσε η όπερα «Προμηθέας Δεσμώτης» στην Σιβιτανίδειο
Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου 2017. Με τεράστια επιτυχία παρουσιάστηκε το εγκεκριμένο Πρόγραμμα από το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων (Ι.Ε.Π.), Όπερα: «Προμηθέας Δεσμώτης» του Αισχύλου σε Μουσική του Παναγιώτη Καρούσου και Σκηνοθεσία του Βασίλη Ασημακόπουλου με Σεμινάριο: «Η προσωδία ως συνδετικός κρίκος της όπερας με την αρχαία ελληνική τραγωδία» στην Σιβιτανίδειο Δημόσια Σχολή Τεχνών και Επαγγελμάτων.
Ειρήνη Κώνστα, Βασίλης Ασημακόπουλος
Η όπερα συγκίνησε και καταχειροκροτήθηκε από μαθητές και εκπαιδευτικούς.
Ο Προμηθέας του μπάσου Βασίλη Ασημακόπουλου ήταν ασύγκριτος φωνητικά και σκηνικά καθηλώνοντας τους μαθητές. Η Ιώ της εντυπωσιακότατης σοπράνο Ειρήνης Κώνστα ήταν μαγική αγγίζοντας υψηλές ερμηνευτικές κορυφές απογειώνοντας την παράσταση. Ο τενόρος Θεόδωρος Μπιράκος ως Ωκεανός ήταν αυστηρός δίνοντας όλα τα στοιχεία του Τιτάνα που συμπάσχει με τον Προμηθέα ενώ ως Ερμής ξεσήκωσε τους μαθητές με την μελωδικότατη άρια που παρασέρνει το ακροατήριο. Η σοπράνο Μαρίζα Κιοσέογλου έδωσε μια σκληρή Βία όπως απαιτούσε ο ρόλος και μια Θεά Αθηνά με φωνητικές εναλλαγές. Τους φανταστικούς πρωταγωνιστές συνόδευσε ο πιανίστας Παντελής Λεγάκης.
Βασίλης Ασημακόπουλος, Θεόδωρος Μπιράκος
Το πρωτοποριακό Σεμινάριο: «Η προσωδία ως συνδετικός κρίκος της όπερας με την αρχαία ελληνική τραγωδία» έγινε υπό τον άψογο συντονισμό της Δρ. Χρυσούλας Τσίγκρη, Σχ. Σύμβουλο Γαλλικών Δ.Ε. Α΄ Αθήνας η οποία μίλησε με θέμα «Η ιστορία της Όπερας».
Χαιρετισμό έδωσε η Γεωργία Δημοπούλου, Διευθύντρια της Σιβιτανίδειου Δημόσιας Σχολής Τεχνών και Επαγγελμάτων.
Βασίλης Ασημακόπουλος, Ειρήνη Κώνστα, Θεόδωρος Μπιράκος
Συμμετείχαν η Μαρία Παπαδοπούλου - Πούλου, Σχολική Σύμβουλος Παιδαγωγικής Ευθύνης του 1ου  ΕΠΑ.Λ. Σιβιτανιδείου Δημόσιας Σχολής Τεχνών & Επαγγελμάτων, η Δρ. Γεωργία Μαρκέα, Σχολική Σύμβουλος Μουσικής Δ.Ε. Α΄ Αθήνας, η Αθηνά Σαλωνίδου, Επίτιμη Σχολική Σύμβουλος Φυσικός Ραδιοηλεκτρολόγος του 1ου ΕΠΑ.Λ. Σιβιτανιδείου Δημόσιας Σχολής Τεχνών & Επαγγελμάτων, και οι Υποδιευθύντριες, Μποζίκη Αθηνά  ΠΕ 13, και η φιλόλογος Τσιρογιάννη  Κωνσταντινιά η οποία προλογίσε το έργο «Προμηθέας Δεσμώτης» του Αισχύλου.
Βασίλης Ασημακόπουλος, Μαρίζα Κιοσέογλου
Την Παρουσίαση και ανάλυση της Προσωδίας έκανε ο συνθέτης Παναγιώτης Καρούσος.
Αναφορά στο ιστορικό της όπερας «Προμηθέας Δεσμώτης» έκανε η Αικατερίνη Παναγιούλα Διακογεωργίου.
Άρτια ήταν και η συμμετοχή των μαθητών του 1ου ΕΠΑ.Λ. Σιβιτανιδείου.
Δείγμα προσωδίας στα αρχαία ελληνικά παρουσιάστηκε από την Αναστασία Παναγιωτοπούλου, τραγούδι και την πιανίστα Ελένη Ψαρρού.
Η ανάγνωση του δευτέρου χορικού (β στάσιμο) έγινε από τις μαθήτριες, Δήμητρα Πρέκα, Αναστασία Παναγιωτοπούλου και Άννα Μαρία Κριστέα.
Μαρίζα Κιοσέογλου, Βασίλης Ασημακόπουλος
Η απαγκελία αποσπασμάτων από το Β’ Επεισόδιο του Προμηθέα Δεσμώτη του Αισχύλου έγινε από τις μαθήτριες, Ιζαμπέλα Γκιόνι, Χαρούλα Γκρέση, και Στυλιανή Βουργέντη. Η πιανίστα Δρ. Γεωργία Μαρκέα, Σχολική Σύμβουλος Μουσικής έπαιξε την Εισαγωγή της όπερας «Προμηθέας Δεσμώτης» του συνθέτη Παναγιώτη Καρούσου βασισμένης στην ομώνυμη Τραγωδία του Αισχύλου.
Επίσης συμμετείχαν οι εκπαιδευτικοί Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος και Αναστάσιος Μάλφας, και ο μαθητής Σπυρίδων Μότσης, οι οποίοι συνέβαλαν στην άρτια τεχνική στήριξη της πετυχημένης παράστασης.
Τα χειροκροτήματα και ο ενθουσιασμός των μαθητών ήταν η καλύτερη ανταμοιβή για τους σπουδαίους καλλιτέχνες και τους διοργανωτές του εγκεκριμένου Προγράμματος του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων (Ι.Ε.Π.).

Δρ. Χρυσούλα Τσίγκρη, Δρ. Γεωργία Μαρκέα, Παναγιώτης Καρούσος, Μαρία Παπαδοπούλου, Γεωργία Δημοπούλου, Αικατερίνη Παναγιούλα Διακογεωργίου
Δρ. Χρυσούλα Τσίγκρη
Παναγιώτης Καρούσος
Αικατερίνη Παναγιούλα Διακογεωργίου
Μαρία Παπαδοπούλου-Πούλου









Χριστουγεννιάτικη Συναυλία Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος η υποβλητική Χριστουγεννιάτικη Συναυλία του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης θα πραγματοποιηθεί στον κατανυκτικό χώρο της Καθολικής Εκκλησίας (στην Ενορία της Αμιάντου Συλλήψεως της Παναγίας), Φράγκων 19, τη Δευτέρα 18 Δεκεμβρίου, ώρα 19.30.

Στη συναυλία μετέχουν, η Συμφωνική Ορχήστρα του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης, υπό τη διεύθυνση Βλαδίμηρου Συμεωνίδη και η Χορωδία του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης, με διεύθυνση Σοφίας Γιολδάση, καθώς και διακεκριμένοι σπουδαστές του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης.

Φέτος ο σπουδαστής βιολιού της τάξης της κ. Ειρήνης Ντράγκνεβα, Ηλίας Ναχμίας, θα ερμηνεύσει τον «Χειμώνα» από το έργο «4 εποχές» του Antonio Vivaldi, ενώ ο Χριστόφορος Πετρίδης, σπουδαστής βιολιού της τάξης του κ. Γιώργου Πετρόπουλου, θα παίξει το 2ο μέρος από το κοντσέρτο για βιολί και ορχήστρα του Henryk Wieniawski. Ο Βασίλης Τσεριώτης, σπουδαστής κλασικού τραγουδιού, στην τάξη της κ. Ένης Κίνη, θα ερμηνεύσει την άρια “Schlummert ein, ihr matten Augen” από την καντάτα “Ich habe genug” BWV 82 του J.S.Bach.

Θα ακουστούν ακόμη έργα Elgar, Mozart, Rutter, Anderson, Παντελίδη.

Η εκδήλωση είναι ανοικτή στο κοινό. Ευχόμαστε σε όλους Καλά Χριστούγεννα και καλή χρονιά.

https://www.facebook.com/events/385020628614812/

Philharmonic Five «Geschichten aus dem Wienerwald»


INTERPRETEN
Philharmonic Five
Tibor Kováč, Violine
Ekaterina Frolova, Violine
Gerhard Marschner, Viola
Peter Somodari, Violoncello
Christopher Hinterhuber, Klavier

PROGRAMM
Johannes Brahms
Klavierquintett f-moll op. 34 (1865)

«Geschichten aus dem Wienerwald»

Vier Mitglieder der Wiener Philharmoniker bilden zusammen mit einem der fulminantesten Klaviervirtuosen unserer Tage «Philharmonic Five»; ein Quintett der Superlative, das man als neuen Vorreiter in der klassischen Wiener Musiklandschaft bezeichnen darf. Dabei vereint sich der reiche, solistische und kammermusikalische Erfahrungsschatz mit der großen Tradition des philharmonischen Orchesters. Das zweite Konzert des Ensembles steht ganz im Zeichen des Wienerwalds – die Inspirationsquelle für Generationen von Kunstschaffenden. Auch Johannes Brahms entdeckte dort einst malerische Gegenden für sich. Philharmonic Five werden die vorweihnachtlich verzauberten Wanderwege mit Brahms' Klavierquintett sowie mit hitverdächtigen Arrangements quer durch alle Genres, Stile und Epochen beschreiten.


Tuesday, December 19 at 7:30 PM - 10 PM


                                      
Wiener Konzerthaus
Lothringerstrasse 20, 1030 Vienna, Austria

Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου 2017

Sounds of Christmas με το Athens Chamber Ensemble 2012

"Abendmusik - Χριστουγεννιάτικες συναυλίες στον Άγιο Παύλο"

Ιστορικός χώρος Αγγλικανικής Εκκλησίας Αγίου Παύλου
Φιλελλήνων 27, Σύνταγμα

Παρασκευή 22 Δεκεμβρίου, ώρα 20:30

Στον ιστορικό χώρο της Αγγλικανικής Εκκλησίας του Αγίου Παύλου στο Σύνταγμα, το αθηναϊκό κοινό θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει δύο χριστουγεννιάτικες συναυλίες που θα αγκαλιάσουν την μεγαλύτερη νύχτα του χρόνου.
Την Παρασκευή 22 και το Σάββατο 23 Δεκεμβρίου ανοίγουμε τις πόρτες στο Φως και προετοιμαζόμαστε ψυχικά για τον εορτασμό των Χριστουγέννων. 

Παρασκευή 22 Δεκεμβρίου 2017, ώρα 20:30
Sounds of Christmas
Athens Chamber Ensemble 2012

Άννα Μορφίδου - σοπράνο
Μιχάλης Σουρβίνος - κλασσική κιθάρα, μαντολίνο
Βαγγέλης Λούτας - βιολί
Χριστόδουλος Μπενετάτος - φλάουτο, κλασσική κιθάρα
Κατερίνα Καρυώτη - κλασσική κιθάρα
Έλσα Παπέλη - βιολοντσέλο
Χριστίνα Τηλιγάδα - αναγεννησιακό λαούτο

Καλλιτεχνική επιμέλεια: Μιχάλης Σουρβίνος

To Athens Chamber Ensemble 2012, μετά την πρώτη του επιτυχημένη εμφάνιση στον κύκλο συναυλιών της Αγγλικανικής εκκλησίας, επανέρχεται με έργα Corelli, Bach, Handel, Ravel, Strauss, Vivaldi, Boccherini, Shostakovich, και άλλων συνθετών, σε μια μοναδική κατανυκτική συναυλία ενόψει του εορτασμού των Χριστουγέννων.

"Abendmusik - Χριστουγεννιάτικες συναυλίες στον Άγιο Παύλο"

Αγγλικανική Εκκλησία Αγίου Παύλου - Φιλελλήνων 27, Σύνταγμα

Τιμές εισιτηρίων

Κανονικό 12 ευρώ
Μειωμένο 8 ευρώ [παιδικό έως 12 ετών, φοιτητές, άνεργοι, πολύτεκνοι, ΑΜΕΑ]

Πληροφορίες - Κρατήσεις
Υπηρεσία εισιτηρίων: 2107234567
www.ticketservices.gr
Πανεπιστημίου 39, Αθήνα
και στα καταστήματα PUBLIC

Διοργάνωση και επικοινωνιακή προβολή: specs ‘n’ arts
Παραγωγή: ΑΡΤΕ ΑΤΕΝΕ


https://www.facebook.com/events/435548386847822/

Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου 2017

ΟΠΕΡΑ ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ ΤΟΥ ΑΙΣΧΥΛΟΥ // ΣΙΒΙΤΑΝΙΔΕΙΟΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΧΟΛΗ ΤΕΧΝΩΝ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ

ΣΙΒΙΤΑΝΙΔΕΙΟΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΧΟΛΗ ΤΕΧΝΩΝ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ
ΟΠΕΡΑ ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ ΤΟΥ ΑΙΣΧΥΛΟΥ
Μουσική: Παναγιώτης Καρούσος

Σκηνοθεσία: Βασίλης Ασημακόπουλος

Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου 2017
Σιβιτανίδειος Δημόσια Σχολή Τεχνών και Επαγγελμάτων

Προμηθέας: Βασίλης Ασημακόπουλος, μπάσος
Ιώ: Ειρήνη Κώνστα, σοπράνο
Ωκεανός/Ερμής: Θεόδωρος Μπιράκος, τενόρος
Βία/Θεά Αθηνά: Μαρίζα Κιοσέογλου, σοπράνο 
Παντελής Λεγάκης, πιάνο

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ, ΕΡΕΥΝΑΣ & ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ
Πρόγραμμα εγκεκριμένο από το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων (Ι.Ε.Π.)

Σεμινάριο: «Η προσωδία ως συνδετικός κρίκος της όπερας με την αρχαία ελληνική τραγωδία»
Χαιρετισμός: Γεωργία Δημοπούλου, Διευθύντρια
Παρουσίαση: Παναγιώτης Καρούσος
Συντονισμός: Δρ. Χρυσούλα Τσίγκρη, Σχ. Σύμβουλος Γαλλικών Δ.Ε. Α΄ Αθήνας (ΠΕ05)
Συμμετέχουν: Μαρία Παπαδοπούλου - Πούλου, Σχολική Σύμβουλος Παιδαγωγικής Ευθύνης του 1ου  ΕΠΑ.Λ. Σιβιτανιδείου Δημόσιας Σχολής Τεχνών & Επαγγελμάτων, (ΠΕ17) 
Δρ. Γεωργία Μαρκέα, Σχολική Σύμβουλος Μουσικής Δ.Ε. Α΄ Αθήνας (ΠΕ16)
Αθηνά Σαλωνίδου, Επίτιμη Σχολική Σύμβουλος Φυσικός Ραδιοηλεκτρολόγος (ΠΕ12)
 
1ο ΕΠΑ.Λ. Σιβιτανιδείου Δημόσιας Σχολής Τεχνών & Επαγγελμάτων
Κοτονιάς Γεώργιος, Πρόεδρος Εκτελεστικής Επιτροπής ΣΔΣΤΕ
Γενική Διευθύντρια ΣΔΣΤΕ: Ουρανία  Καλαντζή
Παπαδοπούλου - Πούλου Μαρία Σχολική Σύμβουλος Παιδαγωγικής Ευθύνης του 1ου  ΕΠΑ.Λ.
Χαρά Κατελάνου, Οικονομική Διευθύντρια της Σιβιτανιδείου Σχολής
Δημοπούλου Γεωργία ΠΕ12.01 Πολιτικός Μηχανικός
Δρ. Γεωργία Μαρκέα, Σχολική Σύμβουλος Μουσικής Δ.Ε. Α΄ Αθήνας ΠΕ16
Υποδιευθύντριες: Μποζίκη Αθηνά  ΠΕ 13, Τσιρογιάννη  Κωνσταντινιά  ΠΕ 02
 
Συμμετοχή μαθητών του 1ου ΕΠΑ.Λ. Σιβιτανιδείου
Προλογίζει το έργο «Προμηθέας Δεσμώτης» του Αισχύλου η φιλόλογος κα Κωνσταντινιά Τσιρογιάννη
Δείγμα προσωδίας, από την πιανίστα Ελένη Ψαρρού
Ανάγνωση του δευτέρου χορικού (β στάσιμο) από τις μαθήτριες:
Δήμητρα Πρέκα, Αναστασία Παναγιωτοπούλου και Άννα Μαρία Κριστέα

Μονόπρακτη λυρική τραγωδία
«Προμηθέας Δεσμώτης»
του Παναγιώτη Καρούσου
Ιστορικό του έργου:
Ο Προμηθέας πρωτοπαρουσιάστηκε το 1994 στο Μόντρεαλ του Καναδά, στο Place des Arts, και παιζόταν κατά διαστήματα στα Γαλλικά μέχρι το 2000. Το έργο είναι βασισμένο στην ομώνυμη τραγωδία του Αισχύλου «Προμηθέας Δεσμώτης» σε μετάφραση Γρυπάρη. Το 2008 ανέβηκε στην Νέα Υόρκη και στην Ουάσινγκτον των ΗΠΑ υπό την διεύθυνση του μαέστρου Grant Gilman. Στην Ελλάδα ο Προμηθέας ανέβηκε στα Δημοτικά Θέατρα του Χολαργού, Κορινθίων, Χαλκίδας, Σαλαμίνας, Καλλιθέας, Αργοστολίου, Ιθάκης, στην αίθουσα συναυλιών Παρνασσός, στην Παλαιά Βουλή, στο Θέατρο Βεάκειο, στον Πολυχώρο του Δήμου Αθηναίων, στο Θέατρο της Αρχαίας Μεσσήνης, στην Αρχαία Αγορά, στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και στο Μικρό Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου. Το Μάρτη του 2014 η όπερα «Προμηθέας Δεσμώτης» με πρωταγωνιστή τον Βασίλη Ασημακόπουλο παρουσιάστηκε στο QueensMamie Fay Auditorium και στον ΟΗΕ στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών στο Μανχάταν εκπροσωπώντας την Ελλάδα στην UNESCO. Ηταν η πρώτη φορά στην ιστορία της Ελληνικής όπερας που ταξιδέψε έργο από την Ελλάδα στην Αμερική. Υπό την διεύθυνση του μαέστρου Ελευθέριου Καλκάνη παρουσιάστηκε στο Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΤ και στην Αίθουσα Συναυλιών «Παρνασσός». Το 2016 παρουσιάστηκε στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης στο Παρίσι (Αμφιθέατρο Richelieu της Σορβόννης) με πρωταγωνιστές τους: Βασίλης Ασημακόπουλος, Ειρήνη Κώνστα, Βανέσσα Καλκάνη, Κασσάνδρα Δημοπούλου, Φίλιππος Μοδινός, και Βικτωρία-Φιοράλμπα Κιαζίμη στο πιάνο, και το 2017 στην Εθνική Όπερα της Σόφιας (Sofia National Opera and Ballet). Η μελωδική δύναμη του Προμηθέα έχει κάμει να μιλούν με ενθουσιασμό μεγάλες προσωπικότητες, μεταξύ άλλων ο πρωθυπουργός του Καναδά Pierre Trudeau.

1ο ΕΠΑ.Λ. Σιβιτανιδείου Δημόσιας Σχολής Τεχνών & Επαγγελμάτων
Η Σιβιτανίδειος Δημόσια Σχολή Τεχνών και Επαγγελμάτων που ιδρύθηκε το 1927 αποτελεί σήμερα ένα από τα Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου που εποπτεύονται από το Υπουργείο Έρευνας Παιδείας και Θρησκευμάτων και διοικείται από:  Το Διοικητικό Συμβούλιο το οποίο απαρτίζεται από επτά μέλη: Το Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Ιερώνυμο, ως Πρόεδρο, τον Πρόεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, κ. Μιχαήλ Απέσσο, ως Αντιπρόεδρο, τον Αντιπρόεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, κ. Ανδρέα Χαρλαύτη, ως μέλος, τον κ. Γεώργιο Κοτονιά, Εκπαιδευτικό, π. Αναπλ. Δ/ντή Σιβιτανιδείου Σχολής, ως μέλος, τον κ. Γεώργιο Μιαούλη, Καθηγητή ΤΕΙ Αθήνας, ως μέλος, την κ. Μαρία Σταθάκη, Δικηγόρο, Δημοτική Σύμβουλο Πειραιά ως μέλος, τον κ. Νικόλαο Μουμούρη Εκπαιδευτικό, Δ/ντη Εκπαιδευσης Α' Πειραιά, ως μέλος.



 



Γιάννης Κ. Ιωάννου - "The 4 Seasons: Autumn"


Κατεβάστε ψηφιακά το "The 4 Seasons: Autumn":
Ακούστε ψηφιακά το "The 4 Seasons: Autumn":
. . .

Το ψηφιακό άλμπουμ «The 4 Seasons: Autumn» με μουσική του Γιάννη Κ. Ιωάννου, είναι το πρώτο μιάς τετραλογίας για τις 4 εποχές, που θα ολοκληρωθεί με 3 ακόμη άλμπουμ, ένα για κάθε εποχή του έτους. Ξεκινώντας από το «Φθινόπωρο» (Autumn), ο συνθέτης ξεκινά απευθυνόμενος στο διεθνές ακροατήριο με αυτό το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ, στην Ανατολή της νέας εποχής του streaming και στη Δύση της εποχής του CD.

Ο Γιάννης Κ. Ιωάννου γεννήθηκε στην πόλη που γέννησε τη Δημοκρατία, την Αθήνα. Γιός έλληνα πρόσφυγα από την Ανατολική Ρωμυλία (Ανατολική Θράκη), και αργότερα μέλους της Ελληνικής Εθνικής Αντίστασης ενάντια στους ναζί, έμαθε από μικρός πόσο κοστίζει να ζει κανείς με αρχές και αξίες τη ζωή του.

Σαν μουσικός, συνεργάστηκε από πολύ νωρίς με τον Μίκη Θεοδωράκη. Επιμελήθηκε την ορχήστρα του και τα τραγούδια του σαν ενορχηστρωτής και πιανίστας. Ήταν ιδρυτικό μέλος και μαέστρος της Popular Orchestra “Mikis Theodorakis”.

Είναι ένας από τους πρωτοπόρους στη χρήση ηλεκτρονικών μέσων για την δημιουργία και παραγωγή μουσικής.
Έχει ενορχηστρώσει και ηχογραφήσει σαν session μουσικός, χιλιάδες τραγούδια και μεταξύ αυτών, μερικά από τα σημαντικότερα της ποιοτικής ελληνικής τραγουδοποιίας / δισκογραφίας.
Έχει συνεργαστεί με τους περισσότερους Έλληνες συνθέτες, τραγουδοποιούς, τραγουδιστές και ηθοποιούς. Εκτός του Μίκη Θεοδωράκη, ο κατάλογος περιλαμβάνει ονόματα όπως, Vangelis, Maria Farantouri, Milva, Kalogiannis, Pandis, Mikroutsikos, Nikolopoulos, Aria Sayonmaa, Savvopoulos, Dalaras, Kelaidonis, Alexiou, Protopsalti, Saleas, Nicos, Koros, Tsaknis, Macheritsas, Frangoulis, Kalliopi Vetta και πολλούς άλλους. 
Έχει γράψει πολλά τραγούδια που υπάρχουν σκόρπια σε δίσκους τραγουδιστών.
Έγραψε μουσική γιά το Θέατρο και την Τηλεόραση. Με το Αρχαίο Δράμα και την Κωμωδία ασχολήθηκε μετά το 2011 κι έχει λάβει εξαιρετικές κριτικές.

Με την τετραλογία «The 4 Seasons», εγκαινιάζει ουσιαστικά την διαδικασία δημοσιοποίησης του τεράστιου όγκου μουσικής και τραγουδιών που έχει δημιουργήσει σιωπηρά όλα τα προηγούμενα χρόνια, αλλά και των έργων πάνω στα οποία ήδη εργάζεται.

Ο Γιάννης Κ. Ιωάννου, είναι ένας συνθέτης «φρέσκος αλλά με βαθιές ρίζες».
. . .

Tracklisting:

01-In Sounio Full Moon | Στο Σούνιο με Πανσέληνο 4:06
02-Serenity | Γαλήνη 2:44
03-Autumn Night | Φθινοπωρινή Νύχτα 4:04
04-Concentric circles in water | Ομόκεντροι κύκλοι στο νερό 6:46
05-Remembering old Summer Dreams | Αναπολώντας παλιά θερινά όνειρα 3:42
06-In the Silence | Στη Σιωπή 4:40
07-A Tear for Manos M. | Ένα δάκρυ γιά τον Μάνο Μ. 3:44
08-Make love not war | Κάνε έρωτα όχι πόλεμο 4:33
09-Persistence Sadness | Επίμονη Θλίψη 5:50
10-Golden Leaves in Myrto’s hair | Χρυσαφένια φύλλα στης Μυρτώς τα μαλλιά 4:36
11-Piano dream 1 | Πιάνο όνειρο 1 1:48
12-Song without lyrics | Τραγούδι χωρίς λόγια 5:31
13-Piano dream 2 | Πιάνο όνειρο 2 1:32
14-In the Country of Others | Στη Χώρα των Άλλων 5:32
. . . 
Μάθετε περισσότερα για το "The 4 Seasons: Autumn" και τον Γιάννη Κ. Ιωάννου:


«Γιώργος Σταυριανός: “Η πηγή των θαυμάτων”» της Ανθούλας Δανιήλ

«Από τη στιγμή που ο Δάφνις, παραλλάσσοντας μόλις το μουρμουρητό μιας πηγής, αξιώθηκε να ψιθυρίσει λόγια λατρείας στο αυτί της εκστατικής Χλόης, γεννήθηκε ο Έρωτας… ο προαγωγός όλων των θαυμάτων». – (Οδυσσέας Ελύτης, Ανοιχτά Χαρτιά, σελ, 191) 
Ο Έρωτας είναι Η πηγή των θαυμάτων. Και στο συγκεκριμένο CD, εννέα είναι τα τραγούδια-ποιήματα-θαύματα.
Όταν ο αέρας φούσκωσε στις φυλλωσιές των δέντρων κι όταν οι καλαμιές λύγισαν στην πνοή του, όταν η ψυχή ξεχείλισε από την ομορφιά του έρωτα, πήρε χρώμα ο κόσμος, έλαμψε ο ουρανός και η καρδιά αναλύθηκε στο αναφιλητό της. Τότε γεννήθηκε η μουσική και πήρε από το χέρι την ποίηση. Χρόνια πολλά, απ’ την αρχή του κόσμου, οι ανάσες του μέλους συντονίστηκαν με τα μέτρα των στίχων. Και το τραγούδι έγινε η έκφραση κάθε καημού και πάθους. Στους αιώνες που τρέχουν, εκείνοι που είχαν το ταλέντο να ταιριάξουν τα λόγια με τη μουσική έφτιαξαν τραγούδια και μας τα πρόσφεραν για να τραγουδήσουμε μαζί τους και να κάνουμε δικά μας τα πάθη τα δικά τους. Όλα της Ζωής γίνονται τραγούδια. Μα πιο πολύ ο έρωτας. Αυτός ο μέγας κυρίαρχος, ο μέγας ισορροπιστής, αυτός που μας κάνει να αντέχουμε όλες τις απελπισίες, κακοτυχίες και δεινά και όταν χαθεί μας απελπίζει οικτρά. 
Το τραγούδι είναι μια έκφραση συναισθηματικής αλληλεγγύης, με το τραγούδι οι δημιουργοί μάς δίνουν το χέρι τους και μας ανοίγουν τους ορίζοντες για να πετάξουμε στον ουρανό και στον αέρα ή να ψαχουλέψουμε τα σκοτάδια της ψυχής. Με τον τρόπο του, το τραγούδι λειτουργεί όπως η συγγενής του τραγωδία· περαίνει την κάθαρση από τα πάθη της καθημερινής ζωής. Τη μικρή ή μεγάλη ζωή μας διακόπτει ο θάνατος. Τη χαρά του έρωτα διακόπτει η λύπη για το τέλος του. Κι ο χρόνος που φεύγει, εσύ που φεύγεις, εγώ που δεν φεύγω, το εγγενές ανεπίτευκτο της διάρκειας του ωραίου, οι παντοειδείς απώλειες που ακολουθούν, όλα –αγάπη, λύπη, θρήνος, λυγμός, πόνος, στεναγμός, στοχασμός– όλα γίνονται τραγούδια.
Το νέο CD του Σταυριανού είναι μια έκπληξη. Πλαισιωμένος από εξαιρετικούς συντελεστές –μουσικούς, τραγουδιστές, ποιητές– μας ξενάγησε στα όμορφα τοπία της ψυχής, έφερε στην επιφάνεια ήχους, αισθήματα, συναισθήματα, μελέτησε και αναπόλησε την αυταπάτη του ωραίου που για κάποιο λόγο δεν αξιωνόμαστε, αλλά και αν αξιωθούμε, τότε, αναίτια, το χάνουμε. Έτσι, για να μην ανατραπεί η τάξη του κόσμου. Γιατί ακριβώς εκεί, στην απώλεια, έχει στηριχτεί όλη η Τέχνη· στην απώλεια της ζωή, του έρωτα, της νιότης, της ομορφιάς, της εμπιστοσύνης. Στην illusion που μας μαγεύει και φεύγοντας μας προσγειώνει.
Οχτώ τραγούδια κι ένα οργανικό, σύνολο εννέα ακούσματα. Ο Γιώργος Σταυριανός γράφει τη μουσική σε όλα και τους στίχους σε τέσσερα τραγούδια: «Αέρας κατεβαίνει» με τον Μίλτο Πασχαλίδη, «Ζεστή Κυριακή» με τον Φοίβο Δεληβοριά, «Ο αμαρτωλός» με τον Βασίλη Γισδάκη και «Το κρίμα στο λαιμό σου» με τον Κώστα Παρίσση. Ο Σταυριανός είναι ένας αλλιώτικος δημιουργός, του οποίου η φωνή, μουσική, στοχαστική, φιλοσοφική, πηγάζει από την ιστορία του ελληνικού πολιτισμού. Αναπαράγει, ανανεώνει και προεκτείνει τον λόγο των μεγάλων μας ποιητών. Οι μουσικές του μας θυμίζουν τις καλύτερες ώρες της ελληνικής μουσικής.
Τριών τραγουδιών στιχουργός είναι ο Μάκης Τσίτας. Του δεύτερου, με τίτλο «Μη μιλάς», με τη Νένα Βενετσάνου, του τέταρτου, «Ο παλιός μου εαυτός», με τον Κώστα Παρίσση και τον Μίλτο Πασχαλίδη, και του όγδοου, «Ο χρόνος είναι ένα παιδί», με τη Σοφία Παπάζογλου. Το έκτο τραγούδι στηρίχτηκε στο ποίημα «Η πόλις» του Κ. Π. Καβάφη, τραγουδά ο ίδιος ο Σταυριανός. Τέλος, στο ένατο, το οργανικό, ακούμε τον Νότη Μαυρουδή με την κιθάρα του.
Και τώρα από την αρχή έναν ένα.
Από το πρώτο τραγούδι, την πρώτη στιγμή, την πρώτη νότα, ο Πασχαλίδης μάς αιχμαλωτίζει σ’ ένα «δίχτυ μαγικό». Είναι από τον δεύτερο στίχο του τραγουδιού, του οποίου ο πρώτος «Τόση ομορφιά στον κόσμο πώς χωράει» (Πώς να χωρέσω μέσα μου την ομορφιά του κόσμου είχε τραγουδήσει κάποτε ο Νίκος Ξυλούρης). Έτσι, με την ομορφιά του κόσμου, αρχίζει. Κι είναι ένα όμορφο ζεϊμπέκικο που χάνει την αψάδα του λαϊκού και μετατρέπεται σε ιεροτελεστία, όταν η ερωτευμένη ψυχή μεταμορφώνεται ή, τουλάχιστον, μεταμορφώνει τον κόσμο γύρω της για να χωρέσει την έκστασή της. Σαν να ακούμε τον Νίκο Καζαντζάκη: «Δεν τον χωράει ο νους μου. Περισσά ωραίος στέκει στα πόδια του». Ο Παρθενώνας. Εμείς σε χαμηλότερη κλίμακα μπορούμε να πούμε πως νιώθουμε ακριβώς έτσι: «Ασημοκεντημένη / η νύχτα πίνεται / κρασί που ανασταίνει / κι έρωτας γίνεται // Τόση ομορφιά τον κόσμο αυτόν πληγώνει / τόσα μυστικά πώς τα χωρά η καρδιά / τόση μοναξιά κι η αγάπη δεν τελειώνει». Όλο το τραγούδι είναι μια σκηνοθεσία μαγική. Όλος ο κόσμος του μια φαντασμαγορία και στο τέλος η αυλαία: «σουρουπώνει και σωπαίνουν τα πουλιά». Σαν την «Όμορφη Πόλη» του Μίκη Θεοδωράκη, που τη νύχτα «τα παράθυρα κλείσαν, οι δρόμοι χαθήκαν». Άλλωστε, ο Σταυριανός μας είχε προετοιμάσει από την αρχή: «Τόση ομορφιά στον κόσμο πώς χωράει». Δεν χωράει·και ό,τι δεν χωράει, χάνεται. Ωστόσο, πίσω από τον Σταυριανό υπάρχει μια πλούσια πηγή θαυμάτων, οι ρίζες του και οι επιφανείς πρόγονοί του.
Στη «Ζεστή Κυριακή» υπάρχει και πάλι μια ανάταση. Ψηλά με τους δώδεκα θεούς πίνει και τραγουδά με την κιθάρα του τρυφερά, ρομαντικά, λυρικά ο Δεληβοριάς: «Στην αυλή του ουρανού μαγαζιά ανοιχτά / ολόχρωμες τέντες ποτά θεϊκά / αφήνεις τη γη τη φωτιά τους καπνούς /με τους δώδεκα πίνεις θεούς». Όμως και αυτό το σκηνικό θα αλλάξει, γιατί «Σε λίγο τ’ αστέρια θα πέσουν στη γη / γαλάζιες ομπρέλες, χρυσή βροχή / η αγάπη δεν είναι ταξίδι του νου / κι είναι άδεια η καρδιά τ’ ουρανού». Οι γαλάζιες ομπρέλες και η χρυσή βροχή, σαν από τον Δία σταλμένη, μετριάζουν την απώλεια: «Πίσω γυρνάς / την αγάπη ζητάς / την αγάπη που δίνεις και παίρνεις ζητάς». Όμως, ο άδειος ουρανός;;;
«Μη μιλάς». Αργά, σχεδόν συλλαβιστά, τραγουδά η κρυστάλλινη Νένα Βενετσάνου, για να καταλάβουμε καλά τη συμβουλή των στίχων του Τσίτα. Συμβουλή σε έξι αρνητικές, αποτρεπτικές προστακτικές: «Μη μιλάς, μη ρωτάς», «Μην κοιτάς, μη ζητάς», «Μη διψάς, μην πεινάς». Κάθε ζεύγμα ακολουθείται με τη σειρά από το «τι γίνεται να μάθεις», «πολλά μπορείς να πάθεις», «πώς τολμάς / αντίρρηση να έχεις». Σ’ ένα τόσο μικρό τρίστροφο ποιηματάκι κλείστηκε το ερώτημα των αιώνων: Ποιος είμαι και τι θα γίνω. Ερώτημα επικίνδυνο στο οποίο οι φυσικοί νόμοι δεν επιτρέπουν την πρόσβαση, να μπεις έτσι στα μελλούμενα είναι ύβρις που επιφέρει τιμωρία. Κάλλιον μη γνώναι, γιατί αλλιώς σε τίποτα δεν θα προχωρούσε ο άνθρωπος και καμιά κίνηση δεν θα γινόταν αν ήταν γνωστή εκ των προτέρων η έκβαση. Και εκεί, ακριβώς, στο άγνωστο και αναπόδεικτο, φυτρώνει η ελπίδα και φουντώνει η τέχνη: «Κοιτιέμαι στον καθρέφτη μου / και δεν μ’ αναγνωρίζω / που όλα τα συνήθισα / και που ακόμα ελπίζω». Η αλλαγή ή τα πάντα ρει. «Πού το πας», λοιπόν; Εκείνο το «μη διψάς» έρχεται σαν απόσταγμα εμπειρίας ενός παλιότερου: «Διψάσαμε το μεσημέρι· μα το νερό γλυφό». Η πορεία γνωστή. Το τραγούδι, βήμα βήμα, λέξη λέξη, νότα νότα μας υπενθυμίζει ότι κανείς μας δεν είναι τυχερότερος από τους άλλους και νόμος συμπαντικός απαγορεύει την αντίρρηση. Μπορείς όμως να γράφεις και να τραγουδάς πάνω σ’ αυτό. Και στάζουν τρυφερά από τη φωνή της Βενετσάνου οι ήχοι και πικρά του Τσίτα οι στίχοι. Αλλά, κατεβαίνοντας από τα σύννεφα, ο στίχος περπατώντας στον δρόμο σαν να λέει πως κάποιοι αφέντες και «μαντατοφόροι» (Δ.Ν.Τ. κ.λ.π.), που έλεγε ο Σεφέρης, έρχονται από μακριά για να μας προστάξουνε τι να κάνουμε και πώς να εφαρμόζουμε τις εντολές τους. Κι εκεί είναι που το ποίημα αποκτά και πολιτική επικαιρότητα.
«Ο παλιός μου εαυτός» μοιάζει σαν συνέχεια του προηγούμενου τραγουδιού. Ο Πασχαλίδης και ο Παρίσσης στοχαστικοί, μέσω Τσίτα, βλέπουν τον εαυτό τους σαν απέξω παρατηρητές. Μόνο που ο εαυτός τους «περπατάει σκυφτός», δηλαδή, σκεφτικός, χωρίς να μπορεί να βρει τον τρόπο να συμπλέξει αυτό που γίνεται με αυτό που θα ήθελε να γίνει: «Ο παλιός μου εαυτός / προσπαθεί συνεχώς / τις σωστές αποφάσεις να πάρει. / Όμως κάθε φορά / κάτι πάει στραβά / κι η ζωή του μπλεγμένο κουβάρι». Γνωστό κι εκείνο το «Άλλα θέλω κι άλλα κάνω» ή ακόμα πιο πίσω ο Καβάφης ακούγεται από τη Σατραπεία: «ενώ είσαι καμωμένος / για τα ωραία και μεγάλα έργα / η άδικη αυτή σου η τύχη… σε αρνείται». Αλλ’ ακριβώς πάνω σ’ αυτή την αντίφαση η Τέχνη ανθίζει. Λοιπόν, πολιτική κι εδώ; Ίσως. Ο ποιητής παίζει σε πολλά επίπεδα και το ποίημα διαβάζεται –και τραγουδιέται– κι έτσι και αλλιώς.
Ο «Αμαρτωλός» σε στίχους του Σταυριανού και με τη φωνή του Γισδάκη, ολόγυμνη η αίσθηση του πράγματος παρούσα. Το τίποτα. «Κι ύστερα, τίποτα / ένα σώμα είλωτα / σα μολύβι βαρύ, / πέφτει στο χαλί». Δεν μπορώ να αποφύγω τον πειρασμό του συσχετισμού· έρχεται από μακριά, ο ήχος του Γιώργου Σεφέρη. Εκείνο το βαρύ, η πέτρα που βουλιάζει, το μολύβι που βουλιάζει. Κι ακόμα η εικόνα του Νιζίνσκι που, μετά τα ακροβατικά χορευτικά του, χάνεται μέσα στα σχέδια, στο χαλί. Πιο κάτω «χάνεσαι, χάνομαι / έρωτα παράνομε… μ’ ένα βλέμμα βουβό σ’ αποχαιρετώ / Κι ύστερα τίποτα». Αλλά πιο κάτω, η φωνή του Οδυσσέα Ελύτη δραματικά ρωτά «Πού να βρω την ψυχή μου, το τετράφυλλο δάκρυ» κι ο Σταυριανός, επίσης: «Την ψυχή μου ζητώ μα πού να τη βρω».
Τι θα μπορούσε να πει κανείς για το ποίημα του Καβάφη; Ποίημα εμβληματικό: «Είπες: “θα πάω σ’ άλλη γη, θα πάω σ’ άλλη θάλασσα / Μια πόλις άλλη θα βρεθεί καλύτερη απ’ αυτή». Κι εκεί που ελπίδα άνθισε ήρθε η άρνηση: «Δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό / Έτσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ / στην κώχη τούτη τη μικρή, σ’ όλη τη γη τη χάλασες». Έτσι, με ένα ρήμα στον αόριστο, με ένα «χάλασες» μάρανε την ελπίδα για να μην καρποφορήσει. Κι εδώ ο Σταυριανός επιχειρεί εκείνη τη δημιουργική μίμηση πράξεως σπουδαίας και τελείας φωνής που μας απογυμνώνει από όποια αυταπάτη. Που καταργεί κάθε έξοδο. «Είπες» αλλά τελικά δεν έφυγες. Όλα τελειώνουν εδώ, σ’ αυτή την πόλη, σ’ αυτή τη γη· τίποτα και πουθενά διαφυγή. Το παιχνίδισμα του πιάνου λειτουργεί σαν υπογράμμιση των στίχων του μεγάλου στοχαστικού ποιητή και σαν ανάμνηση του Μάνου Χατζιδάκι, τα δάχτυλά του επί των τύπων των πλήκτρων.
«Το κρίμα στο λαιμό σου», σε στίχους πάλι του Σταυριανού, είναι κάτι σαν θρήνος: «Βουβός στο μισεμό σου / δεν κλαίω, δε θρηνώ/το κρίμα στο λαιμό σου / όσο κι αν σ’ αγαπώ». Το «βουβός» σημαίνει πολλά· όχι αδιάφορος, όχι απέχων. «Βουβός» μπορεί να σημαίνει αποσβολωμένος μπροστά στα «Φιλιά και λόγια αγάπης / λόγια πρωταπριλιάς…. / το κρίμα στο λαιμό σου / που φτάσαμε ως εδώ / ποιος ξέρει στο μυαλό σου / ποιον άλλο έχεις σκοπό». Βλέπουμε με τα μάτια τους στίχους, ακούμε τους ήχους, νιώθουμε με την ψυχή μας την απώλεια μιας αγάπης αλλά κυρίως την απογοήτευση από την απάτη του άλλου. Προς το τέλος του τραγουδιού έχουμε την αίσθηση ότι ακούμε το «Hallelujah» του Λέοναρντ Κοέν. Θα έλεγα πως και το ύφος του τραγουδιού και η φωνή του Παρίσση θυμίζουν τον μεγάλο φιλόσοφο τραγουδιστή.
Με το τραγούδι «Ο χρόνος είναι ένα παιδί», ο Τσίτας μπαίνει στα χωράφια του Ηράκλειτου. Παρακολουθεί τον χρόνο σαν παιδί που μεγαλώνει πλάι του και με δυο ζάρια παίζει, «παίζων πεσσεύων», γέρνοντας μια προς τη χαρά και μια στη λύπη. Ο ποιητής παρακαλεί: «Χρόνε μικρέ μου, μείνε κοντά μου / να μεγαλώσεις μη μου βιαστείς / κι εγώ το χρέος θα σ’ το πληρώσω / μα κάνε δόσεις αν το μπορείς». Και ενώ εκείνο εξακολουθεί να τρέχει και ο ποιητής έγινε άντρας: «Ήταν δικό μου παιδί/ που δεν είχε ακόμα γεννηθεί, / κ’ ήτανε όλα αυτά / που η ζωή μου χρωστά». Η Παπάζογλου έχει μπει τόσο τέλεια στο ύφος των στίχων, ώστε η φωνή της να ιερουργεί, παίζοντας με τα ζάρια του Τσίτα και του Ηράκλειτου.
Τέλος, το ορχηστρικό, με τον Νότη Μαυρουδή στην ερμηνεία και τη διασκευή και τον τίτλο «Εξιλέωση» συνθέτει τον καλύτερο επίλογο σ’ αυτή τη δουλειά που κάθε ποίημα-τραγούδι είναι τέλειο. Χρησιμοποιώ τη λέξη συνειδητά και δεν μπορώ να πω ποιο από όλα τα τραγούδια μου αρέσει πιο πολύ. Όλα στην πρώτη γραμμή, φωτεινά, ωραία· αριστουργήματα σε μινιατούρες. Πουθενά δεν διασαλεύεται η ηρεμία, κανένα δεν υψώνει τον τόνο, όλα τα τραγούδια βρίσκονται σε αρμονική συμφωνία, με τη διακριτική διαφορά τους, σαν πολύτιμες χάντρες στο ίδιο πολύτιμο κολιέ.
Οι μουσικοί που έχουν συμβάλει στο άριστο αποτέλεσμα είναι ο Αλέξανδρος Κούρος στο πιάνο, ο Κώστας Παρίσσης σε ακουστική κιθάρα, μπάσο πλήκτρα, ο Θανάσης Βασιλιάς σε μπουζούκι και μπαγλαμά, ο Ντίνος Χατζηιορδάνου στο ακορντεόν, ο Μάριος Παπούλιας στο βιολί, ο Τάσος Πέππας στα τύμπανα. Την ενορχήστρωση έκανε ο Κώστας Παρίσσης, την ηχογράφηση-μίξη-mastering ο Κώστας Παρίσσης, Studio Praxis, την παραγωγή ο Μετρονόμος, 2017, τη φωτογραφία του εξωφύλλου φιλοτέχνησε η Μαρία Κοσσυφίδου, τον σχεδιασμό η Έργον (Ergongraphics.gr). 
Συμμετέχουν: Νένα Βενετσάνου, Βασίλης Γισδάκης, Φοίβος Δεληβοριάς, Σοφία Παπάζογλου, Κώστας Παρίσσης, Μίλτος Πασχαλίδης και ο Νότης Μαυρουδής.
Βιβλίο & Τέχνες | diastixo.gr