Τρίτη, 31 Μαΐου 2016

Ηώς Χὠρος Τέχνης // Έκθεση Αντιπραγματισμός 02.06.2016 - 18.06.2016


Αντιπραγματισμός
Ομαδική Έκθεση βασισμένη στη λογική της ανταλλακτικής οικονομίας
Ο Χώρος Τέχνης Ηώς παρουσιάζει την έκθεση με τίτλο  
«Αντιπραγματισμός», μία πρωτότυπη ομαδική έκθεση βασισμένη στη λογική της ανταλλακτικής οικονομίας, από την Πέμπτη 2 Ιουνίου μέχρι και το Σάββατο 18 Ιουνίου 2016. 
 Είναι που οι καιροί μας αναγκάζουν να αναθεωρήσουμε τη σχέση μας με την κατανάλωση, είναι που ψάχνουμε εναλλακτικούς τρόπους για να συνεχίσουμε να παρουσιάζουμε την τέχνη που αγαπάμε. Και αυτό χωρίς να αποκλείονται όσοι δεν έχουν την αγοραστική δύναμη που απαιτεί η απόκτηση ενός έργου τέχνης.
23 καλλιτέχνες προτείνουν λοιπόν μια διαφορετική προσέγγιση και απόκτηση ενός έργου τέχνης από τη κλασσική - αυτή της αγοράς του προϊόντος, μια διαφορετική σχέση ανάμεσα στον καλλιτέχνη και στο κοινό. Μια σχέση που μπορεί να πάει παραπέρα από την σχέση πωλητή-αγοραστή, μια σχέση που θα μπορούσε να προτρέψει και τους δύο σε μια πιο ουσιαστική επικοινωνία.
Ο ενδιαφερόμενος για κάποιο έργο θα προτείνει ένα πακέτο προϊόντων ή υπηρεσιών και η συμφωνία θα κλείνεται κατόπιν συνεννόησης με τον καλλιτέχνη εάν κι εφόσον τον ενδιαφέρει.
[Συμμετέχοντες] 
Ρένα Αβαγιανού, Εύη Αθανασίου, Αλέξανδρος Αλιέας, Bregon Agronas, Blanka Amezkua, Μελίτα Αντωνιάδου, Κωνσταντίνος Βερούτης, Τζίμης Ευθυμίου, Ανιές Ζηρίνη-Μπόρσα, Canuto Kallan, Λεωνίδας Καμπούρογλου, Χρήστος Κατρούτσος, Αρετή Κλουτσινιώτη, Κώστας Λιλικάκης, Νικόδημος, Θανάσης Οικονόμου, Δέσποινα Πανταζή, Ελένη Παπανικολάου, Alexandros Pfaff, Ζαχαρίας Πολυχρονάκης, Σπύρος Σιατούφης, Έρη Σκυργιάννη, Βούλα Φερεντίνου.
Εγκαίνια: Πέμπτη 2 Ιουνίου 2016 - 8.00 μμ.
Διάρκεια έκθεσης: 2 – 18 Ιουνίου 2016
Ώρες λειτουργίας: Τρίτη – Παρασκευή: 12.00 - 8.00 μμ | Σάββατο: 12.00 - 3.00 μμ.

Ηώς Χώρος Τέχνης
Χέυδεν 38, Πλατεία Βικτωρίας
104 34 Αθήνα Τ.: 210 8237 111
eosgallery@yahoo.gr
www.eosgallery.gr

Δευτέρα, 30 Μαΐου 2016

Премьера спектакля Угощение от богини или луч в хаосе // «Κέρασμα από τη θεά ή ακτίνα μέσα στο χάος»

Уважаемые соотечественники, дорогие друзья!
Рады сообщить Вам, что недавно организованная в Московском Обществе Греков Ассоциация женщин «АГАПИ»  своё главное дело защиты семейного очага решила подкрепить созданием Творческого объединения «ОРДЕН» (Очаг Радости Духовного Единения Наций), которое организует семейно-исторические вечера.
В составе этого объединения начал работать любительский театр — студия «ОРДЕН». Это значимое событие, ведь в истории Московского общества греков подобного  еще не было!  31 мая 2016 года в рамках Перекрестного года России и Греции ОРДЕН представляет свою первую премьеру по пьесе московского драматурга, победителя конкурса Министерства культуры РФ по современной драматургии 2013 года, филэллина Сергея ДИЕВА «Угощение от богини, или Луч в хаосе». Он же и возглавил театр-студию. Спектакль очень актуален в наше эгоистическое время, когда, к сожалению, деформируются главные моральные ценности и, зачастую, люди забывают о такой нашей настоящей драгоценности как семейный очаг, что, порою, приводит к трагедии.
Действие спектакля происходит в наши дни. Современные герои — Актриса и её Сын, и поэт — в силу определённой логики драматургии пьесы сопровождаются модусами (материализованными образами) древнегреческой богини Геры — защитницы семьи, её дочери Гебы, богини Артемиды — покровительницы живой природы и помогающей женщинам при родах, героини Европы (оживший миф «Похищение Европы»), учёного Пифагора.           С помощью этих персонажей эллинской культуры спектакль показывает, как эгоизм губит семью. Через художественные образы и сакральные символы герои спектакля движутся по духовному пути от античной мифологии, через Византию, к Православию.  И всё это – во имя любви, по-гречески «агапи».
Имея непосредственное отношение к реализации творческих идей МОГ, организации театра-студии и к постановке спектакля, хочу еще раз сказать о создателях драматической поэмы «Угощение от богини, или Луч в хаосе»:
ДИЕВ Сергей Владимирович — автор 3 книг стихов, книги пьес (3 пьесы), ещё 10 пьес (5 поставлено), победитель конкурса Министерства культуры РФ по современной драматургии 2013 года, председатель жюри  Первого международного театрального фестиваля русской классической драматургии «Горячее сердце» им. А.Н. Островского.
ТАВРИДОВ Сергей Сергеевич — режиссёр-постановщик, выпускник режиссёрского факультета Театрального училища им. Б. Щукина, режиссёр нескольких спектаклей, в том числе и по пьесам С.В. Диева.
АНТОНОВ Константин Сергеевич — режиссёр-сценограф, автор всего видеоряда спектакля, режиссёр-документалист, автор многих документальных фильмов, выпускник ВГИКа.

В творческом ансамбле театра-студии «ОРДЕН» участвуют и профессионалы сцены, и представители других профессий, актёрские способности которых помогают раскрыть  и драматургия пьесы, и режиссура.

Действующие лица и исполнители:
Актриса – Ариадна ПРОКОПИДУ
Сын актрисы – Александр КОМАРЕВЦЕВ
Гера, греческая богиня – Стелла ХРИСТИАНОВА
Артемида, греческая богиня – Надежда РАФАИЛИДИ
Геба, дочь Геры – Ирина ПАНКРАШКИНА
Европа, древнегреческая героиня – Эллада ЛЕЩЕВА
Пифагор, древнегреческий ученый – Леонид ШАБАЛИНОВ
Приглашаем Вас на премьеру спектакля 31 мая в 19:00 в киноконцертном зале Московского Дома общественных организаций.
Ждем Вас по адресу:  4-й Вешняковский проезд, дом 1, кор. 1., (ст. м. «Рязанский проспект»)
Вход свободный, по предварительной записи по тел: 8(499)2364716
Московское общество греков

«Κέρασμα από τη θεά ή ακτίνα μέσα στο χάος», η πρεμιέρα της οποίας θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 31 Μαϊου 2016, ώρα 19.00, και η οποία αποτελεί εγχείρημα του Θεατρικού Εργαστηρίου του Συλλόγου Ελλήνων Μόσχας και της Ένωσης Γυναικών «Αγάπη». 
Рады пригласить Вас на премьеру спектакля «Угощение от богини, или Луч в хаосе», который является первым проектом любительского театра — студии «ОРДЕН». Показ спектакля состоится 31 мая 2016г. в 19:00, в киноконцертном зале Московского Дома общественных организаций
Данная прекрасная инициатива принадлежит Московскому Обществу Греков и Ассоциации женщин «АГАПИ».
Греческий Культурный центр всячески поддерживает подобные начинания и желает авторам успехов и побед на культурном поприще!
Ждем Вас по адресу:
31 мая 2016 г.
киноконцертный зал Московского Дома общественных организаций,
4-й Вешняковский проезд, дом 1, кор. 1.,
(ст. м. «Рязанский проспект»),
Время: 19:00
Вход свободный, по предварительной записи по тел: 8(499)2364716 
    Δώρα Γιαννίτση, διευθύντρια Κέντρου Ελληνικού Πολιτισμού 

Παρασκευή, 27 Μαΐου 2016

Awarded tenor Demetrios Jussi Tsinopoulos performed Sibelius at the American Scandinavian Society

Acclaimed tenor Demetrios Jussi Tsinopoulos was awarded with the American Scandinavian Society Cultural Grant 2016, by the A.S.S. Vice President for Finland, Heli Sirviö.
The awards and board meeting took place at the amazing Pier A in battery park and were also followed by a banquet at the same location.
Demetrios Jussi Tsinopoulos performed two songs in thanks to the society, to celebrate the 125 years of Jean Sibelius and in respect to his heritage.
The first song Svarta Rosor(Black rose) by J. Sibelius and Finlandia by J. Sibelius essentially Finland's second national anthem. 
Accompanist was Tor Morten Kjøsnes.
The organization is already planning more events where he will perform for them over the summer and during other festivities.
Website is www.AmericanScandinavian.org 
Main sponsors were: Nasdaq, Scandinavian airlines (SAS), novo Nordisk, and shipco transport.
Demetrios Jussi Tsinopoulos recently performed the role of Hercules in the opera "Olympic Flame" by Panagiotis Karousos at Lincoln Center with great reviews.
The Lincoln Center presentation of the Olympic Flame was organized by Billy Chrissochos, the Hellenic American Center of the Arts and the Federation of Hellenic Societies of Greater New York. The Hellenic American Orchestra and soloists was conducted by Jestin Pieper. 
Demetrios Jussi Tsinopoulos at Battery Park, New York

Πέμπτη, 26 Μαΐου 2016

Η Νοέλ Μπάξερ σε α΄ πρόσωπο

Η Νοέλ Μπάξερ σε α΄ πρόσωπο


Έχοντας προεπιλέξει το καινούργιο μυθιστόρημα να αφορά το πιο πρόσφατο παρελθόν του τώρα μας, να κινείται στα όρια του σύγχρονου δηλαδή, αναδύθηκαν οι τρεις μέγιστοι ιστορικοί σταθμοί της ύστερης νεώτερης ιστορίας μας: 4η Αυγούστου-Μεταξάς, Αλβανικό Έπος-Κατοχή-Εμφύλιος και ύστερα Χούντα. Επί τρία χρόνια μελέτησα την ιστορία και τα ήθη, αναζητώντας ρεαλισμό και τη σωστή ατμόσφαιρα. Συνέλεγα και κατάπινα πληροφορίες. Ώσπου χόρτασα! Μπούχτισα! Ειλικρινά και έντιμα, θεωρώ πως μπήκα τόσο βαθιά στην εποχή που κάποια στιγμή, όπως στα μακροβούτια, έπρεπε να βγω.
Κι άρχισα να γράφω. Ένα βαθύ ψυχογραφικό μυθιστόρημα. Καταπιάστηκα με τα δρώμενα της ανθρώπινης ψυχής σε αυτό το συγκεκριμένο ιστορικό περιβάλλον. Τι γίνεται όταν πάνω στον άνθρωπο αμείλικτα παίζουν η Ιστορία και τα ήθη της εποχής του. Το ερώτημά μου ήταν αν οι νέοι άνθρωποι και τα παιδιά θα συνέχισαν την ζωή τους ίδια, σαν να μην είχαν ζήσει τα θηριώδη γεγονότα του καιρού τους. Ή αν η ψυχή τους απέκτησε μια χαρακιά και λόγω αυτής η ζωή τους άλλαξε, μετατοπίστηκε από την πορεία που θα είχε κανονικά. Δεν ήταν ακριβώς ερώτημα, γιατί το πιστεύω και το υποστηρίζω.
Δεν σταμάτησα εκεί. Συνέχισα με τη μετέπειτα ζωή των ηρώων. Με την αλυσιδωτή σχέση δράσης-αντίδρασης, με το ανθρώπινο πάρε-δώσε, διερωτήθηκα αν και κατά πόσο επηρεάστηκε μετέπειτα το οικογενειακό τους περιβάλλον, το εργασιακό και γενικά η κοινωνία. Πάλι δεν ήταν ερώτηση. Έχοντας την απάντηση, στην πλοκή έφερα έναν αριστερό νέο σώγαμπρο σε σπίτι χουντικών για τη μεγίστη σύγκρουση.
Η Νοέλ Μπάξερ σε α΄ πρόσωπο
Το χνάρι που δεν έσβησε Νοέλ Μπάξερ
Διόπτρα / 656 σελ. / ISBN 978-960-605-025-1 / Τιμή € 17,70
Κυλάω το μυθιστόρημα στα 1990. Εκεί το φέρνω τούμπα. Γιατί ένας νεαρός θα ανακαλύψει στο υπόγειο του σπιτιού του το πανωφόρι του πατέρα του, που τον έχει χάσει δεκαεπτά ολόκληρα χρόνια, όταν ο νεαρός αυτός ήταν στην Β΄ Δημοτικού. Ένα χνάρι. Το χνάρι που δεν έσβησε! Από κει θα ξεκινήσει την πορεία αναζήτησης της αληθινής ταυτότητας του πατέρα του. Παράλληλα, τη δική του πορεία άνδρωσης. Το θέμα αυτό, της χαμένης ταυτότητας, είναι συγκλονιστικό. Κι ας το κατέγραψα και θεωρητικά τελείωσα με δαύτο, με συγκινεί ακόμα. Χάρισα σε αυτόν τον ήρωα τον ύψιστο ρόλο της κάθαρσης γιατί δεν μπορούσα να του αντισταθώ.
Από άποψη τεχνικής της γραφής, χρησιμοποίησα αρκετά τον μαγικό ρεαλισμό γιατί έκρινα πως χρειαζόταν να δίνω στον αναγνώστη μου μαξιλάρια. Μια ανάπαυση της λογικής. Εξομολογούμαι, κι επειδή μου αρέσει πολύ να πετάω όταν γράφω. Έγινε με τα τοπωνύμια, με μια εκδοχή του χορού της Σαλώμης και με μια ολόκληρη ηρωίδα, την Λεώνη. Στο ίδιο θέμα της γραφής, με προκαλούσε να έχω άντρα συμπρωταγωνιστή. Μάλιστα το τόλμησα και μίλησα σε πρώτο πρόσωπο, με τη φωνή του. Συγγραφικά, ένιωσα έτοιμη. Έτσι γεννήθηκε το Το χνάρι που δεν έσβησε, που κυκλοφόρησε μόλις από τις εκδόσεις Διόπτρα.
Βιβλίο & Τέχνες | diastixo.gr
Κατηγορία: ΣΕ Α' ΠΡΟΣΩΠΟ
κείμενο: diastixo.gr

Λι ΜακΤζορτζ Ντάρελ: συνέντευξη στη Μάριον Χωρεάνθη

Η οικογένειά μου και άλλα ζώα Gerald Durrell Μετάφραση Μαρίνα Δημητρά-Δήμητρα Σίμου Καλειδοσκόπιο


Το 1956, ο φυσιοδίφης Τζέραλντ Ντάρελ (μικρότερος αδελφός του φιλέλληνα μυθιστοριογράφου και ποιητή Λόρενς Ντάρελ [Lawrence Durrell]) εξέδωσε το έκτο του βιβλίο, ένα εκτενές αυτοβιογραφικό αφήγημα με τον εύγλωττο τίτλο Η οικογένειά μου και άλλα ζώα, όπου με οξυδέρκεια και αχαλίνωτο χιούμορ εξιστορεί τις περιπέτειες του ίδιου (σε ηλικία δέκα ετών) και της οικογένειάς του κατά την πενταετή παραμονή τους στην Κέρκυρα. Θα ακολουθούσαν δυο ακόμα βιβλία στο ίδιο πνεύμα και με τους ίδιους πρωταγωνιστές: Πτηνά, κτήνη και συγγενείς (1969) και Ο κήπος των θεών (1978). Με την ευκαιρία της πρόσφατης κυκλοφορίας σε ελληνική μετάφραση του πρώτου μέρους της λεγόμενης «Τριλογίας της Κέρκυρας» από τις εκδόσεις Καλειδοσκόπιο, η δεύτερη σύζυγος και στενή συνεργάτιδα του συγγραφέα, Λι ΜακΤζορτζ Ντάρελ [Lee McGeorge Durell], αναλύει και αναδεικνύει τη διαχρονικότητα του βιβλίου μέσα από τις περιβαλλοντολογικές όσο και κοινωνιολογικές προεκτάσεις του.
Το ενδιαφέρον σας για τα ζώα από πού πηγάζει;
Όπως και ο Τζέραλντ Ντάρελ [Gerald Durrell], πρέπει να γεννήθηκα μ’ αυτό. Το πρώτο περιστατικό που θυμάμαι είναι όταν ήμουν δύο χρονών. Οι γονείς μου τότε μου είχαν πάρει δώρο για τα Χριστούγεννα μια πανέμορφη κούκλα κι ένα μπαουλάκι με την γκαρνταρόμπα της. Εγώ λοιπόν πέταξα την κούκλα και τα ρούχα της, έβαλα στο μπαουλάκι έναν ψόφιο σκίουρο που είχα βρει και τον κουβαλούσα παντού μαζί μου. Λίγο αργότερα άρχισα να πιάνω τα ζώα ζωντανά. Μάζευα βατράχια και πολλά άλλα.
Άρα η γνωριμία σας με τον Τζέραλντ Ντάρελ ήταν μοιραία.
Πράγματι! Εκείνη την εποχή διάβαζα μανιωδώς Βιολογία. Μόλις είχα τελειώσει το σχολείο και είχα μπει στο Πανεπιστήμιο, με σκοπό να γίνω βιολόγος. Μια και βρισκόμασταν όμως στη δεκαετία του ’60, με το «κίνημα των λουλουδιών», σπούδασα τελικά Φιλοσοφία. Όταν αποφοίτησα απ’ το Πανεπιστήμιο –ή μάλλον ενώ κόντευα να αποφοιτήσω– στράφηκα και πάλι στη Βιολογία, στο περιβάλλον και στα ζώα. Το ενδιαφέρον μου αναζωπυρώθηκε χάρη στον πρώτο εορτασμό της Ημέρας της Γης, τον Απρίλιο του 1970. Ήταν σαν να συμπληρωνόταν ένα παζλ. Έκανα μεταπτυχιακό στη Ζωολογία στο αμερικανικό Πανεπιστήμιο Ντιουκ. Στη συνέχεια πήγα στη Μαδαγασκάρη για να μελετήσω τις φωνές των ζώων – γιατί αυτό ήταν το αντικείμενο των σπουδών μου. Έμεινα εκεί δυο χρόνια και η εμπειρία ήταν ανεκτίμητη. Είχα υπέροχα κατοικίδια και γνώρισα πάρα πολλά είδη ζώων, καθώς και ανθρώπους που αγωνίζονταν να σώσουν το φυσικό περιβάλλον. Οι κάτοικοι της Μαδαγασκάρης είναι εκπληκτικός λαός, αν και πάμφτωχος. Όταν επέστρεψα στην Αμερική για να ολοκληρώσω τη διατριβή μου, έλαβα πρόσκληση για ένα δείπνο όπου ήταν καλεσμένος και ο Τζέραλντ Ντάρελ. Είχα διαβάσει όλα τα βιβλία του όσο ήμουν στη Μαδαγασκάρη. Ήταν ήδη ένας μεγάλος ήρωας για μένα. Βγήκαμε λοιπόν μαζί για φαγητό, είδαμε ότι ταιριάζαμε και μου πρότεινε να τον συνοδέψω στο Τζέρσεϊ και στο Τσάνελ Άιλαντ, όπου τότε διατηρούσε το ζωολογικό του πάρκο – τον ζωολογικό του κήπο, στην ουσία. Εκεί βρισκόταν και το αρχηγείο ενός μεγάλου διεθνούς οργανισμού που είχε ιδρύσει. Μέσα στη δεκαετία του ’70, βέβαια, δεν είχε ακόμα επεκταθεί πάρα πολύ. Εκεί παντρευτήκαμε, το 1979. Ταξιδέψαμε σ’ όλο τον κόσμο, γυρίζοντας τηλεοπτικές εκπομπές και παρακολουθώντας την εξέλιξη των έργων και των προγραμμάτων που είχαμε θέσει σε λειτουργία σε διάφορα μέρη της Γης. Γράψαμε και αρκετά βιβλία μαζί. Η ζωή μας ήταν ειλικρινά απίστευτη! Κι επειδή, όπως λένε, τα πράγματα ακολουθούν πάντα κυκλική πορεία, εκείνος μου ζήτησε να συνεχίσω το πρόγραμμα προστασίας περιβάλλοντος που είχαμε βάλει μπρος στη Μαδαγασκάρη, μιας και γνώριζα πολύ καλά τον τόπο. Κι έτσι άρχισα να προωθώ το πρώτο μεγάλο σχέδιο που είχαμε ξεκινήσει για τη διάσωση της γιγάντιας χελώνας της Μαδαγασκάρης, ενός σπανιότατου είδους χερσαίας χελώνας που ενδημεί εκεί. Κανόνισα λοιπόν να έρθει προσωπικό και να μείνει στις εγκαταστάσεις μας, προκειμένου να εργαστεί για την προστασία των βιοτόπων – και σιγά σιγά επεκταθήκαμε, ώσπου η Μαδαγασκάρη έφτασε πλέον να είναι το μεγαλύτερό μας πρόγραμμα. Απασχολούμε γύρω στα πενήντα άτομα – για την ακρίβεια, εγώ έχω σταματήσει να διευθύνω τις εργασίες από τις αρχές του 2000 και έχουν αναλάβει άλλοι να τις επιβλέπουν. Ήταν ωστόσο μια θαυμάσια εμπειρία και ένα πολύ σημαντικό έργο που υλοποιήσαμε, διότι δουλέψαμε πολύ σκληρά για τη συντήρηση της βιοποικιλότητας στη χώρα αυτή – η οποία, παρεμπιπτόντως, είναι μια απ’ τις φτωχότερες του κόσμου. Οι κάτοικοι αντιμετωπίζουν πρόβλημα επιβίωσης, πρέπει να φάνε, να φροντίσουν τις δικές τους καλλιέργειες. Τέλος πάντων, έτσι έχει η κατάσταση – και τελευταία ξοδεύω σχεδόν όλο μου τον χρόνο προσπαθώντας να συλλέξω οικονομικούς πόρους, έτσι ώστε να μπορέσω να συνεχίσω το έργο μας.
Μας επισκέπτονται σπουδαίοι ειδικοί – βοτανολόγοι, εντομολόγοι, ερπετολόγοι… Καλύπτεται όλη η Φυσική Ιστορία της Κέρκυρας και είναι υπέροχο να δείχνουμε στον κόσμο την πηγή έμπνευσης του Τζέραλντ Ντάρελ. Ελπίζουμε ότι με τον τρόπο αυτόν θα εμπνευστούν και άλλοι
Πράγμα όχι και τόσο εύκολο, φαντάζομαι.
Και βέβαια όχι – καθόλου εύκολο, μάλιστα. Δεν νομίζω ότι τα πολυκαταφέρνω στο να μαζεύω χρήματα. Τουλάχιστον όμως έχω ένα όνομα και ιστορίες για να διηγούμαι.
Και φυσικά, το πάθος σας γι’ αυτό που κάνετε – το οποίο δεν πρέπει να έχει ατονήσει καθόλου.
Όντως, το πάθος μου παραμένει το ίδιο. Όταν πέθανε ο Τζέρι, πριν εικοσιένα χρόνια, εγώ εξακολούθησα να ζω εκεί, στο αρχηγείο μας, στην καρδιά του ζωολογικού πάρκου. Αυτό είναι το ορμητήριό μου για τα ταξίδια που πραγματοποιώ σ’ όλο τον κόσμο, με διάφορες αφορμές. Πριν δυο χρόνια ίδρυσα μια θυγατρική, μη κερδοσκοπική εταιρία στην Αμερική, πολύ μικρή, που όμως πηγαίνει αρκετά καλά. Κάθε χρόνο διοργανώνουμε στην Κέρκυρα την «Εβδομάδα Τζέραλντ Ντάρελ», η οποία δεν αποφέρει σπουδαία έσοδα, αλλά κρατά το όνομά του ζωντανό, όπως και το ενδιαφέρον του κόσμου. Αυτό έκανα στην Κέρκυρα όλη την εβδομάδα που μας πέρασε. Και με την ευκαιρία, ήρθα στην Αθήνα για την προώθηση του βιβλίου που μόλις κυκλοφόρησε.
Πού μπορεί κανείς να βρει πληροφορίες για την «Εβδομάδα Τζέραλντ Ντάρελ»;
Στην ιστοσελίδα http://www.geralddurrellscorfu.org. Συνήθως μαζεύονται γύρω στα δεκαπέντε με είκοσι άτομα, από νέα παιδιά –όχι πολύ μικρά, αλλά πάντα είναι καλό να κινούμε το ενδιαφέρον του νεαρόκοσμου– μέχρι πολύ ηλικιωμένοι, ογδόντα χρονών ή και παραπάνω. Έτσι διευκολύνεται σημαντικά η διεξαγωγή του γεγονότος. Η διοργάνωση αυτή ξεκίνησε πριν από μια οκταετία και συνεχίζει, ενώ εμπλουτίζεται διαρκώς. Μας επισκέπτονται σπουδαίοι ειδικοί – βοτανολόγοι, εντομολόγοι, ερπετολόγοι... Καλύπτεται όλη η Φυσική Ιστορία της Κέρκυρας και είναι υπέροχο να δείχνουμε στον κόσμο την πηγή έμπνευσης του Τζέραλντ Ντάρελ. Ελπίζουμε ότι με τον τρόπο αυτόν θα εμπνευστούν και άλλοι, θα θυμούνται το όνομά του και θα μιλούν γι’ αυτόν. Και ίσως μας βοηθήσουν να συγκεντρώσουμε πόρους, διότι χωρίς πόρους δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα – βλέπετε, αποτελούν πολύ σημαντικό μέρος του όλου εγχειρήματος.
Διαβάζοντας το βιβλίο, παρατήρησα ότι ο Τζέραλντ Ντάρελ αναφέρεται σε ζώα και φυτά της Κέρκυρας των οποίων την ύπαρξη ίσως δεν γνωρίζαμε καν οι περισσότεροι. Με καταγοήτευσε ο τρόπος με τον οποίο τα περιγράφει.
Αυτό είναι αλήθεια. Ο κόσμος συνήθως δεν αναζητά τη λεπτομέρεια σε τέτοια θέματα. Ο Τζέραλντ Ντάρελ ασχολείται ατομικά με το κάθε ζωντανό πλάσμα, του δίνει προσωπικότητα. Κάποτε μάλιστα κατηγορήθηκε για ανθρωπομορφισμό, δηλαδή για το ότι αποδίδει στα ζώα ανθρώπινες ιδιότητες και χαρακτηριστικά. Εγώ δεν το πιστεύω αυτό. Απλώς νομίζω ότι παρουσιάζει τα ζώα με τρόπο που βοηθά τον άνθρωπο να κατανοήσει, ουσιαστικά, το ίδιο του το είδος. Τα περιγράφει με όρους που τα φέρνουν πιο κοντά μας και τα κάνουν συμπαθή. Αυτό ήθελε να επιτύχει.
Θα έλεγα επίσης ότι αποδίδει και στους ανθρώπους ιδιότητες και χαρακτηριστικά των ζώων. Έτσι μας δείχνει ότι τελικά δεν διαφέρουμε και τόσο από αυτά.
Έχετε απόλυτο δίκιο. Αυτό πιστεύω ότι είναι και το βαθύτερο μήνυμά του. Είμαστε στενά συνδεδεμένοι με τα ζώα κι εκείνα είναι στενά συνδεδεμένα μαζί μας. Δεν υπάρχουν δα και τόσο τρομακτικές διαφορές μεταξύ των ειδών μας. Και παρότι το μυθιστόρημα γράφτηκε τόσα χρόνια πριν, παραμένει φρέσκο και σύγχρονο, ενδιαφέρον και συναρπαστικό. Δεν έχει «παλιώσει» ούτε στο ελάχιστο. Κι εγώ η ίδια το έχω διαβάσει πολλές φορές... Αλήθεια, έχετε υπόψη σας την καινούργια τηλεοπτική σειρά που βασίζεται στο βιβλίο;
Μόλις θα σας ρωτούσα σχετικά. Εσείς την παρακολουθήσατε;
Ναι, βέβαια. Γυρίστηκε στην Κέρκυρα πέρσι το καλοκαίρι και το φθινόπωρο και προβλήθηκε φέτος την άνοιξη. Αποτελείται από έξι επεισόδια – το τελευταίο μάλιστα παίχτηκε πριν από δυο εβδομάδες περίπου. Είχε πολύ μεγάλη απήχηση.
Είναι πιστή στο βιβλίο;
Όχι απόλυτα, αλλά δεν ήταν αυτός ο σκοπός της έτσι κι αλλιώς. Η εταιρία τηλεοπτικής παραγωγής που εξασφάλισε τα δικαιώματα δεν τα πήρε από μένα ούτε από κανέναν άλλο κληρονόμο του Τζέραλντ Ντάρελ, γιατί ο Τζέρι είχε πουλήσει τα δικαιώματα τηλεοπτικής και κινηματογραφικής διασκευής του βιβλίου πριν σαράντα χρόνια – πρέπει να είχε ανάγκη τα χρήματα τότε. Επομένως εγώ δεν έχω λόγο ούτε παίρνω ποσοστά. Όμως το ότι η σειρά έγινε τόσο δημοφιλής νομίζω ότι θα φέρει έμμεση ανταμοιβή: θα προσελκύσει το ενδιαφέρον, θα αυξήσει τις πωλήσεις των βιβλίων, θα γεννήσει ερωτηματικά για το τι έγινε εκείνο το παιδάκι όταν μεγάλωσε. Κι έτσι ο κόσμος θα αρχίσει να μαθαίνει για το σημερινό μας έργο και ελπίζω πως θα μας υποστηρίξει. Άλλωστε, το πνεύμα της τηλεοπτικής μεταφοράς ήταν να αφηγηθεί μια ιστορία βασισμένη στο μυθιστόρημα και όχι να το ακολουθήσει κατά γράμμα – αν και κατά τη γνώμη μου, ο παραγωγός και οι σεναριογράφοι της σειράς στάθηκαν πιστοί στο θέμα της ανάπτυξης των χαρακτήρων και στην απόδοση της ατμόσφαιρας της ίδιας της Κέρκυρας, η οποία είναι ένα πανέμορφο νησί. Μερικές από τις εμβόλιμες σκηνές, όσες δηλαδή δεν υπάρχουν στο βιβλίο, θα μπορούσαν όντως να είχαν συμβεί στο πλαίσιο εκείνης της κατάστασης, σ’ εκείνη την οικογένεια που έζησε για ένα διάστημα στην Κέρκυρα. Εμένα δεν με πειράζει καθόλου – μου φτάνει που η σειρά απέκτησε τόσο ένθερμο κοινό. Η εταιρία παραγωγής, εξάλλου, υπήρξε άψογη στην επικοινωνία της μαζί μου. Με πληροφορούσαν αδιάλειπτα για τα πάντα και είχαν την ελπίδα ότι θα βοηθούσαν στη διάδοση του σκοπού μας. Δεν θα μπορούσα λοιπόν παρά να είμαι πανευτυχής. Η ουσία είναι πως δεν απογοητεύτηκα. Δεν ξέρω αν το γνωρίζετε, αλλά θα υπάρξει και δεύτερη σεζόν βασισμένη στο ίδιο υλικό. Ο Τζέρι είχε πουλήσει τα δικαιώματα και των τριών βιβλίων που αναφέρονται στην Κέρκυρα, καθώς και ενός ακόμα το οποίο δεν πρόλαβε να γράψει. Οπότε όσα γραπτά του –μαζί και δυο τρία διηγήματα– μιλούν για την εποχή στην Κέρκυρα, συνθέτουν έναν αξιόλογο όγκο υλικού που προσφέρεται για τηλεοπτική προσαρμογή. Αν δεν κάνω λάθος, θα γυριστεί και μια τρίτη σεζόν. Έτσι θα συντηρείται το ενδιαφέρον κι αυτό είναι πάρα πολύ καλό για μας. Έμαθα επίσης ότι η σειρά αγοράστηκε από αμερικανικά τηλεοπτικά δίκτυα και στη συνέχεια θα κυκλοφορήσει σ’ όλο τον κόσμο. Και αναμφίβολα κάποια στιγμή θα έρθει και στην Ελλάδα.
Έχουν υπάρξει άλλες διασκευές για την οθόνη στο παρελθόν;
Ναι – και μάλιστα μια από αυτές, τηλεοπτική σειρά εφτά επεισοδίων, ήταν άκρως δημοφιλής. Είχε προβληθεί το 1987 και συμμετείχαν πασίγνωστοι Βρετανοί ηθοποιοί. Δυστυχώς όμως, τους ρόλους των Ελλήνων τους έπαιζαν Άγγλοι. Στην τωρινή μεταφορά, αντίθετα, χρησιμοποιήθηκαν Έλληνες. Το αποτέλεσμα λοιπόν είναι πολύ πιο αληθοφανές και όλοι οι ηθοποιοί εξαιρετικοί – μπορείτε να τους αναζητήσετε στο διαδίκτυο.
Ο άνθρωπος ξεχνά πως αποτελεί κι αυτός μέρος του ζωικού βασιλείου και έχει την τάση να διαφοροποιείται. Σίγουρα δεν μας χωρίζει κανένα αγεφύρωτο χάσμα. Έχουμε όντως τις διαφορές μας από τα ζώα – αλλά και μεταξύ μας δεν διαφέρουμε, αν και ανήκουμε στο ίδιο είδος;
Η φιλοσοφική ματιά με την οποία αντιμετωπίζονται τα ζώα στο βιβλίο επηρέασε καθόλου την αντίληψη του Τζέραλντ Ντάρελ –και πιθανώς και τη δική σας– για την κοινωνία των ανθρώπων;
Ο Τζέρι αγαπούσε πολύ τα ζώα – κι εγώ το ίδιο. Άρα ο τρόπος με τον οποίο βλέπαμε τους ανθρώπους ήταν πάντα κατεξοχήν... ζωολογικός! Στις δεξιώσεις, ας πούμε, ο Τζέρι παρατηρούσε τους καλεσμένους και έβρισκε παραλληλισμούς ανάμεσα στη συμπεριφορά τους και τις κοινωνίες των ζώων. Όποτε ένας άντρας κερνούσε μια γυναίκα ένα ποτό, του θύμιζε τα άλλα αρσενικά ζώα που πολιορκούσαν το θηλυκό φέρνοντάς του κάποιο δώρο. Δεν θα έλεγα λοιπόν ότι η φιλοσοφία του βιβλίου άλλαξε την κοσμοθεωρία είτε του ίδιου είτε τη δική μου, γιατί την αντίληψη αυτή την είχαμε από πάντα. Θέλεις δεν θέλεις, προσέχεις τις ομοιότητες, διότι αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο βλέπεις τα πράγματα. Όπως λέγαμε και πιο πριν, ο σύνδεσμος μεταξύ ανθρώπων και ζώων είναι ισχυρότατος και απολύτως πραγματικός. Αν και τις περισσότερες φορές οι άνθρωποι δεν το σκέφτονται αυτό.
Δεν θεωρούμε καν τον εαυτό μας ζώο. Αποστασιοποιούμαστε από τα υπόλοιπα ζώα και νομίζουμε ότι είμαστε ανώτεροί τους.
Έτσι είναι. Ο άνθρωπος ξεχνά πως αποτελεί κι αυτός μέρος του ζωικού βασιλείου και έχει την τάση να διαφοροποιείται. Σίγουρα δεν μας χωρίζει κανένα αγεφύρωτο χάσμα. Έχουμε όντως τις διαφορές μας από τα ζώα – αλλά και μεταξύ μας δεν διαφέρουμε, αν και ανήκουμε στο ίδιο είδος;
Έχετε ταξιδέψει σε πολλά μέρη του κόσμου. Υπάρχει πανίδα ή/και χλωρίδα που βρίσκεται αποκλειστικά σε κάποια περιοχή;
Φυσικά! Σε ορισμένες περιοχές ζουν μοναδικά είδη ζώων και φυτών. Δεν θα τα βρει κανείς πουθενά αλλού. Η Μαδαγασκάρη, για παράδειγμα, είναι πολύ ιδιότυπος χώρος με πλούσια βιοποικιλότητα. Τα περισσότερα νησιά του κόσμου έχουν είδη που δεν υπάρχουν αλλού. Η Κέρκυρα το ίδιο – όπως και ο Μαυρίκιος, το νησί του ντόντο (το οποίο είναι και το σύμβολό μας). Το ντόντο έχει εξαφανιστεί τώρα πια, αλλά εξελίχθηκε αποκλειστικά εκεί και πουθενά αλλού στον κόσμο. Στο νησί αυτό βέβαια υπάρχουν και πολλά άλλα είδη, μερικά από τα οποία απειλούνται και κάνουμε ό,τι μπορούμε για να τα περισώσουμε.
Η οικογένειά μου και άλλα ζώα Gerald Durrell Μετάφραση Μαρίνα Δημητρά-Δήμητρα Σίμου Καλειδοσκόπιο
Με το καλό, λοιπόν! Και σας ευχαριστώ πολύ.
Η οικογένειά μου και άλλα ζώα Gerald Durrell
Μετάφραση Μαρίνα Δημητρά-Δήμητρα Σίμου
Καλειδοσκόπιο / 408 σελ. / ISBN 978-960-471-100-0 / Τιμή € 15,50
Μήπως η μοναδικότητα των ειδών που ζουν σε νησιά έχει σχέση με το ότι τα νησιά είναι εκ φύσεως απομονωμένα;
Ακριβώς. Από τη στιγμή που οι πρόγονοι ενός είδους καταφθάνουν σε ένα νησί –οι λεμούριοι στη Μαδαγασκάρη, για παράδειγμα, η οποία απομονώθηκε από κάθε ηπειρωτική χώρα εδώ και ογδόντα οχτώ εκατομμύρια χρόνια, δηλαδή πολύ πριν την εμφάνιση των θηλαστικών (σύμφωνα με κάποιες θεωρίες, φυσικές «σχεδίες» επιπλέουσας βλάστησης ήρθαν από την Αφρική μεταφέροντας εκεί τους προγόνους των λεμούριων)– δεν συναντούν κανέναν ανταγωνισμό, καμιά αναχαίτιση. Μεταβάλλονται λοιπόν και εξαπλώνονται, παίρνοντας διάφορες μορφές σύμφωνα με την πορεία της εξέλιξης. Γι’ αυτό τα νησιά και η απομόνωσή τους έχουν πολύ μεγάλη σημασία. Μέσα στη δεκαετία του ’60 κυκλοφόρησε μια σπουδαία μελέτη με τον τίτλο «Περί νησιωτικής βιογεωγραφίας», η οποία εξετάζει την απομόνωση των νησιών σε σχέση με τον χώρο και τον χρόνο. Δηλαδή, η απόσταση που χωρίζει ένα νησί από την ηπειρωτική χώρα και ο χρόνος που έχει περάσει από την αποκόλλησή του είναι παράγοντες αλληλοεξαρτώμενοι. Όσο αυξάνονται οι τιμές τους, τόσο ενισχύεται η μοναδικότητα, όπως και η ποικιλότητα, της χλωρίδας και της πανίδας του νησιού. Πρόκειται για συναρπαστική μελέτη και η βιογεωγραφία είναι το αγαπημένο μου πεδίο έρευνας. Επιπλέον, τα νησιά είναι ιδιαίτερα ευάλωτα. Ο μικρόκοσμός τους – η Κέρκυρα, λόγου χάρη, είναι ένας μικρόκοσμος – μπορεί να επηρεαστεί ανεπανόρθωτα από την παραμικρή διατάραξη που θα υποστεί.
η προστασία του περιβάλλοντος ξεκινά από τον κήπο του καθενός μας. Έχουμε περισώσει πολύ σπάνια είδη ζώων στο μικρό μας νησί, με την υποστήριξη της κυβέρνησης. Είναι σημαντική η συνεργασία με τις κυβερνήσεις και τους ντόπιους πληθυσμούς ώστε να κατορθώσουμε να περάσουμε το μήνυμά μας.
Έχετε μελετήσει τη χλωρίδα ή/ και την πανίδα του Αιγαίου Πελάγους;
Όχι, δεν έτυχε. Ό,τι γνωρίζω είναι από τα βιβλία του Τζέρι και την Κέρκυρα. Ξέρω πολύ καλά τη Μαδαγασκάρη και τον Μαυρίκιο, που βρίσκονται στον Ινδικό Ωκεανό. Έχουμε ακόμα δουλέψει στα νησιά Γκαλαπάγκος του ανατολικού Ειρηνικού και βέβαια στην Κεντρική Αμερική, στη Βραζιλία, στην Κολομβία, σε μερικά από τα νησιά της Καραϊβικής. Εννοείται ότι συντηρούμε και τους βιοτόπους του ίδιου του Τζέρσεϊ, αφού η προστασία του περιβάλλοντος ξεκινά από τον κήπο του καθενός μας. Έχουμε περισώσει πολύ σπάνια είδη ζώων στο μικρό μας νησί, με την υποστήριξη της κυβέρνησης. Είναι σημαντική η συνεργασία με τις κυβερνήσεις και τους ντόπιους πληθυσμούς ώστε να κατορθώσουμε να περάσουμε το μήνυμά μας. Η φιλοσοφία μας περιλαμβάνει επίσης την προστασία των κοινοτήτων – θέμα ύψιστης σημασίας, διότι αν δεν πειστούν οι ντόπιοι κάτοικοι ότι εργάζονται για δικό τους όφελος, δεν έχει κανένα νόημα η όλη προσπάθεια. Ως τώρα όμως έχουμε σημειώσει μεγάλη επιτυχία. Πηγαίνουμε καλά και βλέπουμε ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε. Η στήριξη από τις ντόπιες κυβερνήσεις είναι ομολογουμένως πενιχρή, αφού οι χώρες στις οποίες δουλεύουμε πλήττονται συνήθως από ανέχεια. Άρα το σημαντικότερο είναι η συνεργασία των κατοίκων, οι οποίοι μας διαθέτουν με προθυμία τον χρόνο τους και τη γη τους και αυτό τους ενδυναμώνει. Νιώθουν όχι μόνο ότι έχουν δύναμη στα χέρια τους, μα και τη δυνατότητα να την αξιοποιήσουν, προστατεύοντας την ίδια τους τη χώρα και τα είδη που κινδυνεύουν. Πρόκειται για μακροπρόθεσμη διαδικασία – σκεφτείτε, όμως, πως όλα αυτά ξεκίνησαν από ένα βιβλίο! Δεν είναι εκπληκτικό;
Μα και το ίδιο το βιβλίο είναι ένας μικρόκοσμος.
Πράγματι. Ελπίζω μόνο με την τηλεοπτική σειρά και τις μεταφράσεις ο κόσμος να παρακινηθεί να το διαβάσει, να αποκτήσουμε ευρύτερο αναγνωστικό κοινό και νέους υποστηρικτές του έργου μας.
Πρόκειται για μακροπρόθεσμη διαδικασία – σκεφτείτε, όμως, πως όλα αυτά ξεκίνησαν από ένα βιβλίο! Δεν είναι εκπληκτικό;
Σας το εύχομαι ολόψυχα. Άλλωστε όπως είπαμε και πιο πριν, η αγέραστη φρεσκάδα του ύφους και το χιούμορ του θα προσελκύουν πάντοτε αναγνώστες. Είναι ένα κλασικό μυθιστόρημα που εξ ορισμού θα αντέξει στο χρόνο.
Συμφωνώ απόλυτα. Πρέπει επίσης να πω ότι μου άρεσε πάρα πολύ η νέα ελληνική έκδοσή του – είναι ιδιαίτερα καλαίσθητη και ευανάγνωστη. Πληροφορήθηκα μάλιστα ότι πρόκειται να μεταφραστούν στα ελληνικά και τα άλλα δυο βιβλία της τριλογίας.
Βιβλίο & Τέχνες | diastixo.gr
Κατηγορία: ΞΕΝΟΙ
κείμενο: diastixo.gr

Τετάρτη, 25 Μαΐου 2016

ΣΤΗΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ / UNEARTHED

Έκθεση με θέμα το Έργο της επέκτασης του Μητροπολιτικού Σιδηρόδρομου στον Πειραιά
Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Δυτικής Αττικής Πειραιώς και Νήσων σε συνεργασία με την Αττικό Μετρό Α.Ε  διοργανώνει την περιοδική έκθεση στην επιφάνεια στο κτήριο ΞΥΛΑΠΟΘΗΚΗ επί της Οδού Πύλης 8 στις Αστικές Πύλες του Πειραιά.
Μία συλλογή από φωτογραφίες και βίντεο φέρνουν στην επιφάνεια τις διαδικασίες που εξελίσσονται παράλληλα σε διαφορετικά σημεία του έργου, υπόγεια και πίσω από εργοταξιακές περιφράξεις. Με ξεναγό τον φωτογραφικό και κινηματογραφικό φακό ο επισκέπτης περιηγείται σε αθέατους τόπους: από τις αρχαίες σήραγγες, τις δεξαμενές και το ρωμαϊκό υδραγωγείο, στις σύγχρονες σήραγγες των υπόγειων σταθμών του Μετρό και στα εργαστήρια συντήρησης της ανασκαφής.
Σε ένα σύγχρονο εκθεσιακό χώρο, η έκθεση παρουσιάζει στο κοινό την παράλληλη εξέλιξη της αρχαιολογικής διερεύνησης και του κατασκευαστικού έργου της Επέκτασης της Γραμμής 3 του Μετρό στον Πειραιά. Εστιάζει στις σύγχρονες διεπιστημονικές μεθόδους που εφαρμόζονται για τη συλλογή και τεκμηρίωση των αρχαιολογικών δεδομένων στο πλαίσιο ενός μεγάλου κοινωφελούς έργου, όπως είναι η κατασκευή του υπόγειου σιδηροδρόμου.
Στόχος της παρουσίασης είναι να αφηγηθεί με σύγχρονα εποπτικά μέσα τις ιστορίες πίσω από τις κατασκευές, αυτές που φτιάχτηκαν σε μακρινές εποχές αλλά και τις σύγχρονες. Κυρίως όμως προσδοκά να φωτίσει με ουσιαστικό τρόπο τη σημασία της ανθρώπινης σύμπραξης και συνεργασίας.
Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν την Τετάρτη 8 Ιουνίου 2016 και ώρα 8:30μμ. από τη Γενική Γραμματέα Πολιτισμού κ. Μαρία Ανδρεαδάκη Βλαζάκη.
Την εκδήλωση θα πλαισιώσει η ομάδα χορού πρόσχημα σε χορογραφία της Μαρίας Κολιοπούλου. Ένα σπονδυλωτό έργο με βάση τη μνήμη με σειρά χορογραφικών δράσεων που ξεκινούν από τον αρχαιολογικό χώρο και καταλήγουν στο εσωτερικό της Ξυλαποθήκης.
Ερμηνεύουν: Ιωάννα Αποστόλου, Ιωάννα Παρασκευοπούλου, Ευγενία Σιγαλού, Βιβή Χριστοδουλοπούλου.
Νέυ: Αλέξανδρος Σιγαλός
Φωτιστική εγκατάσταση: Θωμάς Οικονομάκος
Κτήριο ΞΥΛΑΠΟΘΗΚΗ
Πύλης 8, Αρχαιολογικός χώρος Αστικών Πυλών Πειραιά
Πληροφορίες: 2104127154
Έναρξη 9 Ιουνίου
Ωράριο λειτουργίας:
Δευτέρα, Τετάρτη, Σάββατο, Κυριακή 9.00 -17.00
Πέμπτη, Παρασκευή 12.00 – 20.00
Τρίτη κλειστά
Παραμένει κλειστό τις επίσημες αργίες
Ελεύθερη είσοδος
 Στην έκθεση υπάρχει δυνατότητα πρόσβασης από άτομα με ειδικές ανάγκες (ΑμεΑ)
Κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους από τον Σεπτέμβριο 2016 θα πραγματοποιούνται εκπαιδευτικές δραστηριότητες για μαθητές.

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ από τον κορυφαίο μελετητή Paul Bushkovitch

O καθηγητής Ιστορίας και συγγραφέας Paul Bushkovitch ανασυνθέτει σε μια εύληπτη αφήγηση τη μακρά και περίπλοκη ιστορία της Ρωσίας, από τη μεσαιωνική περίοδο έως τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Αποφεύγοντας ατεκμηρίωτες γενικεύσεις, ανασκευάζει μύθους και λανθασμένες αντιλήψεις σχετικά με τους Ρώσους και τη Ρωσία και μας προσφέρει μια περιεκτική ιστορία, γραμμένη με νηφαλιότητα και κριτική ματιά.
Το βιβλίο χαρτογραφεί την πολιτική ιστορία της χώρας, παρακολουθώντας παράλληλα τις κοινωνικές, οικονομικές, θρησκευτικές και πολιτισμικές εξελίξεις που χαρακτηρίζουν την ανάδυση της Ρωσίας, τη μεταμόρφωσή της από ένα πριγκιπάτο της ανατολικής Ευρώπης σε μια αυτοκρατορία που απλωνόταν σ' ολόκληρη την Ευρασία και, τέλος, τη δημιουργία της Σοβιετικής Ένωσης, ενός χωρίς προηγούμενο κοινωνικού πειράματος μεγάλου βεληνεκούς. Έτσι, δίπλα στην πολιτική και στην οικονομία παρουσιάζονται ισόβαθμα οι τέχνες, τα γράμματα και οι επιστήμες, με ιδιαίτερη έμφαση στην έκρηξη δημιουργικότητας που σημειώθηκε κατά τη νεότερη εποχή. Παράλληλα, ο συγγραφέας εστιάζει στο συνεχώς μεταβαλλόμενο γεωπολιτικό βάρος της χώρας και στην παρουσία της ως υπερδύναμης που διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση του status quo στην Ευρώπη και σε ολόκληρο τον κόσμο.
ΤΙΤΛΟΣΙστορία της ΡωσίαςΠολιτική, οικονομία, κοινωνία, θρησκεία, τέχνες και επιστήμες από τον 9ο αιώνα έως την περεστρόικα
ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Paul Bushkovitch
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Θάλεια Σπανού
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ: Νίκος Χρυσίδης
ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΑΙΩΡΑ
ΣΕΛ.: 520, Διαστάσεις: 17 x 24 εκ., ISBN: 978-618-5048-36-5, ΤΙΜΗ: 27,00 ευρώ (με ΦΠΑ)


ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΙΩΡΑ
Μαυρομιχάλη 11, Αθήνα
τηλ. 210 3839000

Δεινοκράτης: Ο αρχιτέκτονας του Μεγάλου Αλεξάνδρου που έφτιαξε και τον τάφο στην Αμφίπολη

Ο Δεινοκράτης που έφτιαξε σύμφωνα με τους αρχαιολόγους τον τάφο στην Αμφίπολη είναι από τους μεγαλύτερους αρχιτέκτονες όλων των εποχών.

Γεννήθηκε στη Μακεδονία ή στη Ρόδο και στα κείμενα της αρχαίας γραμματείας αναφέρεται με πολλά ονόματα: Στασικράτης, Στησικράτης, Χειροκράτης, Δεινοχάρης, Δεινοκράτης κ. ἄ


Με διαταγή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο Δεινοκράτης οροθέτησε το σχέδιο της Αλεξάνδρειας, σχεδιάζοντας, σύμφωνα με την παράδοση, τη γραμμή των τειχών της με μία λωρίδα αλεύρι.

Έργο του είναι και ο επιτάφιος τύμβος του Ηφαιστίωνα στη Βαβυλώνα, ένα κολοσσιαίο μνημείο έξι ορόφων πλάτους 180 μέτρων στη βάση του, με διάφορες χρυσές διακοσμήσεις στους ορόφους.

Το όνομα του Δεινοκράτη συνδέεται και με μία μελέτη μετατροπής του όρους Άθω.

Η μελέτη προέβλεπε το σκάλισμα του βουνού ώστε να κατασκευαστεί ένα πελώριο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου.


Αυτό το έργο έφερε κοντά τον Μέγα Αλέξανδρο με τον σημαντικό αρχιτέκτονα.

Τη συνάντηση του Δεινοκράτη με τον Αλέξανδρο την περιγράφει ο Πλούταρχος στο «Περὶ τῆς Ἀλεξάνδρου τύχης ἢ ἀ­ρετῆς»:

Ο Δεινοκράτης σε συνεργασία με τον Παιώνιο και τον Δημήτριο, ανακατασκεύασαν τον ναό της Αρτέμιδος, — ένα από Τα επτά θαύματα της Αρχαιότητας —, ο οποίος είχε καταστραφεί από τον (κατά τα άλλα άγνωστο) Ηρόστρατο, στις 21 Ιουλίου 356 π.Χ., την ίδια μέρα, που απ' ό,τι λέγεται, γεννήθηκε ο Μέγας Αλέξανδρος. (wiki)[...Μεταξὺ τῶν ἄλλων τεχνιτῶν ζοῦσε τότε καὶ ὁ ἀρχιτέκτων Στασικράτης, τοῦ ὁποίου τὰ ἔργα δὲν ἐπιδίωκαν χάρη καὶ συγκίνηση καὶ προοπτικὴ μὲ τὴ μορφή τους. Τὰ σχέδιά του ἦταν τόσο με­γαλεπήβολα ὥστε τὰ ἔσοδα ἑνὸς μεγάλου κράτους μὲ δυσκολία θὰ ἐπαρκοῦσαν γιὰ τὴν ἐκτέλεσή τους.
Νεκρική πυρά του Ηφαιστίωνα
 Αὐτός, ἀφού πῆγε στὸν Ἀλέξανδρο, κατηγοροῦσε τὶς ζωγραφιστὲς εἰκόνες του καὶ τοὺς μαρμάρινους ἢ χάλκινους ἀνδριάντες του ὡς ἔργα δειλῶν καὶ ταπεινῶν τεχνιτῶν.
«Ἐγώ» εἶπε «ἔχω σκεφτεῖ, βασιλιά, νὰ ἐμπιστευθῶ τὴν ὁμοιότητα τοῦ σώμα­τός σου σὲ ὕλη ἄφθαρτη καὶ ζωντανὴ ποὺ νὰ ἔχει θεμέλια αἰώνια καὶ βάρος ἀκίνητο καὶ ἀπαρασάλευτο.

Δηλαδὴ τὸ ὄρος Ἄθως τῆς Θράκης, ἐκεῖ ὅπου ἔχει τὸ μεγαλύτερο ὄγκο του καὶ ὑψώνεται περιφανέστατος καὶ ἔχει ὕψος καὶ πλάτη συμμετρικὰ καὶ βραχώδεις ἐκτάσεις καὶ συναρμογὲς καὶ δια­στήματα μὲ κάποια μορφή.

Ὁ Ἄθως αὐτός εἶναι δυνατὸν μὲ τὴν τέχνη νὰ κατεργαστῇ καὶ νὰ μετασχηματιστῂ ὧστε νὰ ὀνομάζεται ἀνδριάντας τοῦ Ἀλεξάνδρου καὶ νὰ εἶναι ἀληθινὸς ἀνδριάντας αὐτοῦ, ποὺ μὲ τὰ πόδια του θὰ ἐγγίζῃ τὴ θάλασσα, μὲ τὸ ἕνα χέρι θὰ ἀγκαλιάζῃ καὶ θὰ ὑποβαστάζῃ πόλη ἰκανὴ νὰ περιλάβῃ 10.000 κατοίκους.

Μὲ τὸ δεξί χέρι κρατῶντας φιάλη νὰ χύνῃ ἀπὸ αὐτὴ σπονδὲς πρὸς τιμὴ τῶν θε­ῶν ὁλόκληρο ποταμὸ ποὺ θὰ ρέῃ ἀκατάπαυστα καὶ θὰ ἐκβάλλῃ στὴ θάλασσα. Τὰ χρυσὰ καὶ χαλκὰ καὶ τὰ ἐλεφάντινα καὶ τὰ ξύλινα καὶ τὰ ἔγχρωμα ἔργα, ὅλες τὶς μικρὲς καὶ ἀγοραστὲς εἰκόνες ποὺ τὶς κλέβουν ἄς τὶς ἀφήσουμε».

Αὐτά, ἀφοῦ ἄκουσε ὁ Ἀλέξανδρος, θαύμασε τὴν τόλμη τοῦ καλλιτέχνη, ἐπαίνεσε τὴν πεποίθησή του καὶ πρόσθεσε: «Ἄσε τὸν Ἄθω νὰ μένει στὴ θέση του, ἀρκεῖ ὅτι εἶναι μνημεῖο τῆς ὕβρεως τοῦ βασιλιᾶ (ἐννοούσε τὸν Ξέρξη, ποὺ εἶχε ἐπιχειρήσει νὰ κατασκευάσῃ διώρυγα). Ἐμένα θὰ μὲ κάνῃ γνωστὸ ὁ Καύκασος καὶ τὰ Ἠμωδά ὄρη (Ἱμαλάια) καὶ ὁ Τάναης καὶ ἡ Κασπία θάλασσα. Οἱ πράξεις μου θὰ εἶναι οἱ εἰκόνες μου...]

Ένα από τα σημαντικότερα έργα του Δεινοκράτη ήταν και η θεμελίωση της Αλεξάνδρειας το 325 π.Χ. στην τοποθεσία της αρχαίας αιγυπτιακής πόλης Ρακώτις, εκτιμώντας ότι η πόλη θα εξελισσόταν σε μεγάλο εμπορικό κέντρο λόγω του εξαιρετικού λιμένα, που κατασκεύασαν οι μηχανικοί Διάδης και Χαρίας, υπό την επίβλεψη του αρχιτέκτονα Δεινοκράτη. 


Τα όρια της Αλεξάνδρειας σχεδίασε ο ίδιος ο Αλέξανδρος, εμπνευστής του φιλόδοξου ονείρου μιας πόλης με επιβλητικά ανάκτορα, πολυτελέστατα κτίρια, περίτεχνους ναούς και πολλούς πνεύμονες πράσινου.

Ο αρχιτέκτονας Δεινοκράτης ο Ρόδιος ανέλαβε την πολεοδόμηση και την ανέγερση των βασιλικών κτιρίων, κατασκευάζοντας μια πόλη – πρότυπο για την εποχή εκείνη.

Ήταν ο εμπνευστής του τύπου «Καννάβου», που αποτέλεσε αργότερα το πρότυπο για τη δημιουργία πολλών νέων πόλεων.

Την χώρισε σε πέντε περιφέρειες, που ενώνονταν με φαρδείς δρόμους, ενώ σε όλο το μήκος των δύο κεντρικών λεωφόρων, πλάτους 22 μέτρων η καθεμιά, υπήρχαν στοές.

Σημεία αναφοράς για τον επισκέπτη ήταν τα ανάκτορα, το θέατρο, η αγορά, ο ναύσταθμος με τις τεράστιες αποθήκες, οι βασιλικοί κήποι, το Μουσείο, το Σώμα, όπου για πολλούς βρισκόταν θαμμένος ο Μέγας Αλέξανδρος, αλλά και η Βιβλιοθήκη και ο Φάρος.


master-lista.blogspot.gr


amfipolinews.blogspot.gr/2016/05/blog-post_1417.html