Φανή Κεχαγιά: «Είμαι...»

 

Αλεξία Βλάρα

 

  

Το νέο βιβλίο της Φανής Κεχαγιά, με τίτλο Είμαι…, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Μετρονόμος, είναι μια σειρά από 19 διηγήματα, τα οποία μας μεταφέρουν σε μικρές ιστορίες με μεγάλες ψυχικές εντάσεις και κοινωνικές προεκτάσεις. Πρωταγωνιστές είναι πρόσωπα της διπλανής πόρτας – ή, μάλλον, πρόσωπα που σπάνια κοιτάζουμε κατάματα: από ανθρώπους του Καμερούν, της Αιγύπτου, της Ρουμανίας, μέχρι φοιτητές, τετράχρονα παιδιά, δεκαεξάχρονα, κακούς λύκους και Κοκκινοσκουφίτσες, αστυνομικούς και εγκληματίες, ήρωες και ηρωίδες που στέκονται είτε στο βάθρο είτε στον βούρκο. Μέσα από αυτές τις φαινομενικά ασύνδετες ιστορίες, η συγγραφέας υφαίνει έναν ενιαίο κόσμο γεμάτο ενσυναίσθηση, σκοτεινές πτυχές και κοινωνικά νοήματα.

Κάθε διήγημα ξεκινάει με το πρώτο πρόσωπο, το «είμαι». Έτσι, ο αναγνώστης μεταφέρεται αμέσως σε ένα βιωματικό περιβάλλον, όπου ο αφηγητής μετουσιώνει το γενικότερο πλαίσιο και αποκτά φωνή. Ο καθένας μπορεί να γίνει ο πρωταγωνιστής μιας ιστορίας, να φορέσει έναν ρόλο ή να τον απορρίψει, να ακουμπήσει τη δική του αλήθεια ή και την παραποίησή της. Οι ρόλοι είναι συχνά κόντρα, οι ταυτότητες αμφίσημες, οι φωνές πληθυντικές και μοναχικές ταυτόχρονα.

Μικρές ιστορίες με μεγάλες ψυχικές εντάσεις και κοινωνικές προεκτάσεις.

Είναι ιστορίες που αρχικά μοιάζουν ανένταχτες, μα τελικά δένουν μεταξύ τους με τον τρόπο που δένει η ίδια η ζωή: όχι με γραμμικότητα, αλλά με σπαράγματα και ψήγματα αλήθειας. Όλοι οι ήρωες έχουν τη δυναμική τους· όλα τα διηγήματα μπορούν να σταθούν αυτόνομα και όμως, όταν διαβαστούν ως σύνολο, αποκτούν μια βαθιά συνοχή. Η γλώσσα της Κεχαγιά είναι ωμή, καυστική. Δεν φοβάται να φέρει τον αναγνώστη σε αμηχανία, να τον ταρακουνήσει. Εκεί ακριβώς γεννιέται και η συμπόνια.

Κάποιες ιστορίες θα μας συγκινήσουν. Άλλες θα μας κάνουν να χαμογελάσουμε. Ορισμένες, όμως, θα μας αφήσουν με ένα σφίξιμο στο στομάχι, ξεσκεπάζοντας την ωμή πραγματικότητα μιας κοινωνίας που προσποιείται πως δεν βλέπει. Είναι ένα βιβλίο που τραβά τη μάσκα, που ρίχνει το προσωπείο. Μας αφήνει γυμνούς απέναντι στο «είμαι» – απέναντι στο ποιοι είμαστε και τι (δεν) βλέπουμε.

Ξεχωρίζει, ανάμεσα στα διηγήματα, μία φράση που περικλείει το βάρος της αυτογνωσίας: «Και μην επιτρέψετε η γνησιότητα της εξομολόγησής μου να μειώσει ούτε στο ελάχιστο την εκ προοιμίου κοινωνιοτραφή απέχθειά σας». Εδώ, βλέπουμε τον «κακό λύκο» να αποκτά συναίσθηση του εαυτού του, να γνωρίζει το κακό που προκαλεί και να δηλώνει υπερήφανος και απών – ένας αντιήρωας με αυτογνωσία.

Όποια πλευρά της ιστορίας και αν επιλέξεις, τη σωστή ή λάθος πλευρά, οφείλεις να έχεις επίγνωση των πράξεών σου και να φέρεις μέχρι τέλους την ευθύνη για τις πράξεις αυτές. Πόσο έτοιμοι είμαστε να το πράξουμε; Η συγγραφέας μάς καλεί να το εξερευνήσουμε και να το ανακαλύψουμε μαζί της.

Πρόκειται για ένα βιβλίο που μιλάει για τη συναίσθηση και για την απουσία της. Που ξεκινά από το «εγώ», αλλά τελικά καταλήγει στο «εμείς». Όπως αναφέρει και στον υποθετικό της επίλογο: «Είμαι εγώ. Είμαι εσύ. Είμαι εκείνο που είμαι και είναι. Είμαι. Είμαστε». Το «εγώ» δίνει αμεσότητα. Το «εμείς» προσφέρει κοινότητα. Το «εκείνο» υπογραμμίζει την αοριστία. Και το «είναι» δηλώνει την υπαρξιακή κατάληξη. Έτσι βίωσα αυτό το βιβλίο. Με ένταση, ειλικρίνεια και ανάγκη να δω κατάματα το «είμαι».

 

Είμαι...
Φανή Κεχαγιά
Μετρονόμος
174 σελ.
ISBN 978-618-5748-63-0
Τιμή €14,84

https://diastixo.gr/kritikes/ellinikipezografia/25591-fani-kexagia-eimai

https://diastixo.gr/