Στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, η μουσική γίνεται πράξη φροντίδας, συμπερίληψης και βαθιάς ανθρώπινης σύνδεσης.
Με τη στήριξη του Χορηγού Προσβασιμότητας Alpha Bank
πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 24 Απριλίου ένα ξεχωριστό μουσικό πρωινό, στο πλαίσιο των συναυλιών που απευθύνονται σε άτομα με αναπηρία και τους φροντιστές τους — μια δράση που αναδεικνύει τη δύναμη της τέχνης να ενώνει, να αγγίζει και να δημιουργεί ουσιαστικές στιγμές.
Ο διεθνώς αναγνωρισμένος βαθύφωνος Χριστόφορος Σταμπόγλης, με τη συνοδεία του σπουδαίου πιανίστα Δημήτρης Γιάκας, ερμήνευσαν μερικά από τα πιο αγαπημένα τραγούδια του Μίκης Θεοδωράκης — τραγούδια βαθιά ριζωμένα στη συλλογική μνήμη, που ζωντάνεψαν ξανά μέσα από μια ερμηνεία γεμάτη ευαισθησία, οικειότητα και συγκίνηση. Σε ένα περιβάλλον φιλικό και προσεκτικά διαμορφωμένο, η μουσική έγινε κοινός τόπος συναισθήματος, πέρα από μνήμη και λόγο.
Μια συναυλία όπου η τρυφερότητα, η εγγύτητα και η ανθρώπινη επαφή είχαν τον πρώτο λόγο.
Όπως έγραψε ο Χριστόφορος Σταμπόγλης για εκείνη τη μέρα:
“Σήμερα το πρωί, στο φουαγιέ του ισογείου της αίθουσας «Χρήστος Λαμπράκης» έζησα μια από τις συγκινητικότερες στιγμές της 38χρονης καριέρας μου.
Καλά τα μεγάλα θέατρα και τα Λονδίνα και τα Παρίσια και οι Νέες Υόρκες, αλλά τι είναι μπροστά στο χέρι του σχεδόν 90χρονου κυρίου που έσφιξε το δικό μου και μου είπε με κάπως μπερδεμένη φωνή: «ήσασταν καταπληκτικός και πολύ συγκινητικός».
Ήθελα πολύ να τον αγκαλιάσω, αλλά και ντράπηκα και φοβήθηκα πως θα ξεσπούσα σε δάκρυα.
Υπάρχουν γύρω μας συνάνθρωποί μας που πάσχουν από απώλεια μνήμης, οποιουδήποτε τύπου. Συχνά βυθίζονται αργά σε μια λήθη, μερικές φορές σκληρή κι ανθρώπινα επώδυνη.
Έξω από αυτή τη δυσκολία όμως, ας ομολογήσουμε πως ζούμε μια ζωή όπου πιο πολλά θέλουμε να ξεχνάμε — όλοι μας — και λιγοστά να θυμόμαστε.
Η μνήμη είναι μια αλυσίδα που μας ενώνει με το παρελθόν — κάτι που δεν υπάρχει πια — και προσπαθεί να μας βεβαιώνει πως κάποτε υπήρξαμε και ευτυχισμένοι.
Ερχόμαστε να συναντήσουμε τους συνανθρώπους μας που ζουν τη λησμονιά, με αγάπη, μαζί με τον Δημήτρη Γιάκα στο πιάνο, σε ένα μουσικό πρωινό με τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη. Για τους ίδιους και τους συνοδούς τους, κάνουμε τραγούδι αυτήν ακριβώς την αγάπη.
Γιατί η αγάπη είναι άχρονη. Και δεν χρειάζεται ούτε να ξέρεις, ούτε να θυμάσαι, ούτε να καταλαβαίνεις. Χρειάζεται μόνο να νιώθεις. Κι αυτό δεν πεθαίνει ποτέ.”
Μείνετε συντονισμένοι για τις επόμενες συναυλίες στο megaron.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου