Κωνσταντίνα Μόσχου: «Δυτικά της Σαντορίνης»

 

Έρικα Αθανασίου 

Την ανάγκη να ξαναδιαβάσει τον πρόλογο νιώθει ο αναγνώστης του βιβλίου της Κωνσταντίνας Μόσχου Δυτικά της Σαντορίνης, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Bell, όταν τελειώσει το βιβλίο. Και ο πρόλογος διαβάζεται διαφορετικά όταν έχει ολοκληρώσει κανείς την ιστορία, καθώς αποτελεί το σημείωμα του ορθολογιστή δόκτορα Ντάνιελ Μπεργκ σχετικά με το «φαινόμενο Ζάννου», που κατά τη γνώμη του αποτελεί την πιο σπάνια μορφή γήρανσης, γεγονός που παραμένει ανερμήνευτο. Και το σημείωμα διαβάζεται εντελώς διαφορετικά στην αρχή, όπου η ιστορία του «φαινομένου» δεν έχει αποκαλυφθεί στον αναγνώστη, από ό,τι στο τέλος, που ίσως να γνωρίζει περισσότερα από τον επιστήμονα που θέτει τα ερωτήματα για τη ζωή και τον θάνατο.

Πρωταγωνίστρια του μυθιστορήματος η Αθανασία ή Φρασουά, όπως την ξέρουν όλοι, όνομα που της κόλλησε από την παραμονή της στη Γαλλία. Μια γυναίκα που έχει περάσει τα 120 χρόνια της και αποτελεί αντικείμενο έρευνας. Ο αναγνώστης παρακολουθεί τη διήγηση μέσα από τη ματιά του Νίκου Καλογιάννη, του Νικόλα, όπως θα τον αποκαλεί η Φρασουά. Ένας αφηγητής παρατηρητής που, παρότι δεν θα επηρεάσει τη ροή της ιστορίας, γίνεται μέρος της. Ο Νίκος συνοδεύει ως διερμηνέας τον Γερμανό επιστήμονα της γηριατρικής Ντάνιελ Μπεργκ, ο οποίος επισκέπτεται τη Φρασουά προκειμένου να την εξετάσει και να την καταγράψει ως τον γηραιότερο άνθρωπο στον πλανήτη.

Δυτικά της Σαντορίνης ζει η Φρασουά, στη Θηρασιά. «Κάποιος μας ψιθύρισε πως σε τούτα τα μέρη ο Θεός έχει μια κατοικία θερινή. Μας κρύβεται μέσα σε αχτίδες και λούζεται η θάλασσα με ήλιο, γελά καθώς καμώνεται μικρά θροΐσματα στον αέρα, μιλά μια γλώσσα άγνωστη σαν προσευχή, σκορπιέται στα κύματα που σκάνε στα βράχια…» Από την αρχή υποψιάζεται ο αναγνώστης ότι αν ζεις στον Παράδεισο, είναι πιθανό να μπορείς να ζήσεις παραπάνω. Και ο τόπος όπου κατοικεί η Φρασουά μοιάζει ανέγγιχτος από τον χρόνο, όπως και αυτή. Η συγγραφέας περιγράφει με τέτοιον τρόπο το νησί, που ο αναγνώστης υπόσχεται στον εαυτό του να το επισκεφτεί και να αναζητήσει και το σπιτάκι της Φρασουά, παρότι αντιλαμβάνεται ότι πρόκειται για προϊόν μυθοπλασίας. Με τόσα παράξενα όμως που συμβαίνουν στο μυθιστόρημα, ίσως και το σπίτι να βρίσκεται εκεί.

Ανάμεσα στις γραμμές του βιβλίου υπάρχουν κρυμμένα μυστικά, δύσκολο να τα ανακαλύψεις στην πρώτη ανάγνωση.

Ο Ντάνιελ και ο Νίκος θα φτάσουν στο νησί χειμώνα, με στόχο να φύγουν όσο το δυνατόν πιο γρήγορα. Ο επιστήμονας να καταγράψει, να βεβαιωθεί για την κατάσταση της υγείας της Φρασουά και να κάνει επιστημονική δημοσίευση και ο Νίκος να γυρίσει στη Σαντορίνη και στα ξενύχτια του. Δύο άνθρωποι διαφορετικοί μεταξύ τους, που θα προσβληθούν όμως εξίσου από την ατμόσφαιρα του νησιού και την προσωπικότητα της Φρασουά. «Ήλπιζα να τα πάμε καλά οι δυο μας, χωρίς απρόοπτα, καθώς προχωρούσαμε στο δρόμο για την Αθανασία». Η συγγραφέας παίζει με τον όνομα της υπέργηρης ηρωίδας της και με τις προσδοκίες των δύο επισκεπτών της.

Ο πληθωρικός χαρακτήρας της Φρασουά θα κερδίσει αμέσως τον Νικόλα και το κελαρυστό χαρούμενο γέλιο της αντηχεί σχεδόν σε κάθε σελίδα, σαν να θέλει η συγγραφέας να τονίσει ότι η χαρά, η παρέα, η προσφορά είναι αυτά που συμβάλλουν στη μακροζωία. Σύντομα οι δύο επισκέπτες γίνονται μέρος της χαρούμενης παρέας της γηραιάς κυρίας και της επίσης ηλικιωμένης φίλης της που την προσέχει, ενώ το σπίτι είναι συνέχεια γεμάτο κόσμο που διασκεδάζει, πολλές φορές μετά μουσικής.

Η Φρασουά έχει τον τρόπο της να ενώνει τον κόσμο και να τον βάζει να κάνει τις δουλειές της, όπως θα την κατηγορήσει ο μπακάλης, ο οποίος είναι ο μόνος που δεν έχει υποκύψει στη γοητεία της. Με το χαρακτηριστικό της χιούμορ, η Κωνσταντίνα Μόσχου βάζει την ηρωίδα της να πείθει τους κρατικούς λειτουργούς που έχουν πάει για να της βάλουν πρόστιμο λόγω αυθαίρετου γκρεμίσματος κτίσματος, να δώσουν και αυτοί ένα χεράκι για την ολοκλήρωση της εργασίας. «…έκρυβε τόση πειθώ, ώστε να τους παρακινήσει να κάνουν οι ίδιοι την παράνομη πράξη για την οποία είχαν έρθει να την τιμωρήσουν; Πώς γίνεται αυτό με μια απλή προτροπή: “Διόρθωσέ το”».

Μια ιστορία που σου αφήνει μια γεύση γλυκιά, όπως τα φραγκόσυκα που μοιράστηκαν ο Νίκος με τη Φρασουά σε μια βόλτα στη θάλασσα, απλοί άνθρωποι που μοιράζονται απλές εμπειρίες, οι οποίες όμως μπορούν να σου αλλάξουν τη νοοτροπία για τη ζωή. «Χωρίς να το καταλάβουμε, είχαμε λερωθεί απ’ την προσπάθεια να τα καθαρίσουμε και να τα φάμε, τα χέρια μας κολλούσαν, αλλά και οι ψυχές μας κολλούσαν απ’ τη γλύκα της στιγμής».

Η Φρασουά θα ξετυλίξει το νήμα της ζωής της στον Νικόλα με τρόπο θεατρικό, ενώ ο Ντάνιελ δυσανασχετεί με τις ιστορίες κι ανυπομονεί περισσότερο να κάνει τις ιατρικές εξετάσεις. «Κι από κει, είναι σαν η Αθανασία να μας έχει πάρει από το χέρι και να μας οδηγεί στον τόπο του προορισμού της. Εκεί όπου ξεκίνησε τη νέα ζωή της: στο Φάληρο. Οι ιστορίες κρεμιούνται στον αέρα καμιά φορά και χάνονται ανολοκλήρωτες. Δε θέλει ο συνομιλητής σου να σ’ τις ανοίξει, να σ’ τις απλώσει. Κομμάτια του εαυτού μας που δύσκολα μοιράζονται δε χαρίζονται εύκολα σε ξένους. Κάποιες στιγμές είναι μόνο για τον ίδιο μας τον εαυτό».

Μια φιλία φαίνεται ότι σημάδεψε τη νεανική ζωή της Φρασουά, μια φιλία που επηρέασε καταλυτικά περισσότερες από δύο ζωές. Αριστοτεχνικός ο τρόπος με τον οποίο οι αναμνήσεις μπορούν να υποκαταστήσουν τα πραγματικά γεγονότα μιας ζωής που πέρασε, με τις ζωές των ανθρώπων να συνδέονται διαφορετικά από ό,τι αρχικά φαίνεται και άνθρωποι να συνδέονται με τρόπο αδιαίρετο, περισσότερο κι από συγγενείς εξ αίματος. Ανάμεσα στις γραμμές του βιβλίου υπάρχουν κρυμμένα μυστικά, δύσκολο να τα ανακαλύψεις στην πρώτη ανάγνωση.

Με την εμπειρία της στις αστυνομικές ιστορίες, η συγγραφέας έκρυψε τόσο το μυστήριο, όσο και τα στοιχεία, κρατώντας για το τέλος την αποκάλυψη που ανατρέπει τα βασικά δεδομένα της ιστορίας. Μια ιστορία που κάποια στιγμή περνάει τη διαχωριστική γραμμή του ρεαλιστικού προς τον μαγικό ρεαλισμό και αναδεικνύονται μυστήρια για τη ζωή και τον θάνατο, διαφορετικά όμως από αυτά που θα περίμενε ο αναζητητής της αθανασίας.

«Κι αν ακόμα υπήρχε αυτή η περιβόητη πηγή με το αθάνατο νερό, εμείς είμαστε τυφλοί και δε θα τη βλέπαμε. Μα, για σκεφτείτε λογικά, εγώ πρώτη θα ’τρεχα να πιω μια γουλίτσα, προλαβαίνω δεν προλαβαίνω στα εκατόν είκοσι χρόνια μου – μωρέ, μικρούλα είμαι ακόμα!»

 

Δυτικά της Σαντορίνης
Κωνσταντίνα Μόσχου
Bell
224 σελ.
ISBN 978-960-507-254-4
Τιμή €14,40

Η Έρικα Αθανασίου είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας

https://diastixo.gr/kritikes/ellinikipezografia/25463-dytika-tis-santorinis

https://diastixo.gr/ 

Νίκος Κ. Αλιβιζάτος: «Μαυροκορδάτος, Τρικούπης, Βενιζέλος, Καραμανλής: Οι αρχιτέκτονες του πολιτεύματος»

 

Απόστολος Σπυράκης

 

 

Τέσσερις προσωπικότητες που κατάφεραν μέσα σε τρομερές συνθήκες να διαμορφώσουν τις συνταγματικές συνιστώσες του πολιτεύματος της χώρας μας αξιολογεί ο Νίκος Κ. Αλιβιζάτος στο τελευταίο του βιβλίο, Οι αρχιτέκτονες του πολιτεύματος, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο.

Ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, παρά την τεράστια κριτική που έχει δεχτεί για τα λάθη του, ήταν ο βασικός οραματιστής ενός ενοποιητικού συντάγματος που θα μπορούσε να ενώσει μια κατακερματισμένη χώρα, η οποία υπέφερε από τη διαπάλη των διάφορων ομάδων γύρω από την κεντρική εξουσία. Η θαυμάσια οξύτης του νοός του, όπως είπε το 1865 ο Νικόλαος Ι. Σαρίπολος, τον οδήγησε στον αγώνα για τη δημιουργία φιλελεύθερων κανόνων που διεύρυναν τους ορίζοντες του νεοσύστατου ελληνικού κράτους.

Ο Χαρίλαος Τρικούπης, από τη μεριά του, έχοντας ζήσει έντεκα χρόνια στην Αγγλία μελέτησε τον πρωτοποριακό αγγλικό τρόπο διακυβέρνησης και προκάλεσε σάλο με το περίφημο κείμενό του «Τις πταίει;», που προκάλεσε τη δίωξη και την προφυλάκισή του. Ήταν αυτός που καθιέρωσε την αρχή της δεδηλωμένης, σύμφωνα με την οποία κανείς δεν μπορεί να κυβερνήσει τη χώρα ελέω Θεού, αλλά μόνο εφόσον έχει εξασφαλίσει την πλειοψηφία των ψήφων. Μ’ αυτόν τον τρόπο έθετε τέρμα στις αυθαιρεσίες του βασιλικού οίκου, που μπορούσε να ανεβοκατεβάζει κυβερνήσεις ανεξαρτήτως της λαϊκής βούλησης.

Σε εποχές γεμάτες ένταση και πάθη, κατάλαβαν ότι «η δόξα που τους χάριζε η άνοδος στην εξουσία θα ήταν εφήμερη, αν δεν στηριζόταν στους κανόνες και τις αρχές που το σύνταγμα κατοχυρώνει».

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος επικεντρώθηκε στην ισχυροποίηση του Κράτους Δικαίου καθιερώνοντας το αυτοδιοίκητο των δικαστηρίων και «εισάγοντας νεωτερικούς θεσμούς με κορυφαίο το Συμβούλιο της Επικρατείας», το οποίο δικαίωσε μέχρι σήμερα τις προσδοκίες του ιδρυτή του.

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, τέλος, είχε κατά τον συγγραφέα «το αυθεντικότερο πολιτικό ταλέντο [...] Κατεξοχήν πραγματιστής, δεν έβρισκε την παραμικρή δυσκολία να εμφανίζεται στην πράξη διαλλακτικότερος από τους μεγαλόστομους εθνικιστές, παρεμβατικότερος στην οικονομία από τους ακραιφνέστερους σοσιαλιστές και ανεκτικότερος προς τους αντιπάλους του από τους περισσότερους ομοϊδεάτες του». Διαβλέποντας ότι η αιτία κακοδαιμονίας στο δημόσιο ήταν η αλληλοεπικάλυψη των αρμοδιοτήτων, που εμποδίζει τη λήψη αποφάσεων και την επίλυση καθοριστικών προβλημάτων, επιδίωξε να ενδυναμώσει την εκτελεστική εξουσία ώστε να μην μπαίνουν προσκόμματα στη λειτουργία του μηχανισμού της κάθε κυβέρνησης, ενώ με την οριστική επίλυση του πολιτειακού ζητήματος έκοψε έναν γόρδιο δεσμό που ταλάνισε τη χώρα για περίπου ενάμιση αιώνα.

Έχοντας μελετήσει την ποιότητα των θεσμών και τον τρόπο με τον οποίο το πολίτευμά μας επιβίωσε παρά τις πιέσεις που δέχτηκε, ειδικά την περίοδο των μνημονίων, ο Νίκος Κ. Αλιβιζάτος επικεντρώθηκε αυτή τη φορά στον ρόλο των προσωπικοτήτων που διαμόρφωσαν τη συνταγματική μας ιστορία. Οι τέσσερις αυτοί άντρες προσανατόλισαν τη χώρα προς τον φυσικό της σύμμαχο, τη Δύση, παρά τη σημαντική επιρροή που εξακολουθεί να ασκεί η Ανατολή και πρωτίστως η Ρωσία, διότι «στη Δύση στρεφόμαστε για έμπνευση, τη συνδρομή της προσδοκούμε όταν τα βρίσκουμε δύσκολα και με τα δικά της κριτήρια αξιολογούμε τις επιδόσεις μας». Έβλεπαν πέρα από εκεί όπου μπορούσαν να δουν οι σύγχρονοί τους και κατανόησαν ότι το σύνταγμα είναι «ένα σύνολο κανόνων και αρχών που αποβλέπουν στον περιορισμό της εξουσίας […] Ταυτόχρονα, οριοθετεί τη νομιμότητα και μέσω αυτής νομιμοποιεί την εξουσία». Σε εποχές γεμάτες ένταση και πάθη, κατάλαβαν ότι «η δόξα που τους χάριζε η άνοδος στην εξουσία θα ήταν εφήμερη, αν δεν στηριζόταν στους κανόνες και τις αρχές που το σύνταγμα κατοχυρώνει».

 

Μαυροκορδάτος, Τρικούπης, Βενιζέλος, Καραμανλής: Οι αρχιτέκτονες του πολιτεύματος
Από τις όχθες του Τάμεση στην Πλατεία Συντάγματος
Νίκος Κ. Αλιβιζάτος
Μεταίχμιο
496 σελ.
ISBN 978-618-03-4259-8
Τιμή €23,30

Ο Απόστολος Σπυράκης είναι συγγραφέας και κριτικός

https://diastixo.gr/kritikes/meletesdokimia/25464-arxitektones-politevmatos

https://diastixo.gr/ 

Αθανάσιος Δαββέτας: «Πολύ σας αγαπήσαμε»

 

Αλεξία Βλάρα

 

  

Ο Αθανάσιος Δαββέτας με τη συλλογή διηγημάτων του Πολύ σας αγαπήσαμε, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Όταν, παρουσιάζει ιστορίες εποχής, ιστορίες δύσκολες, ιστορίες που θα συντροφεύσουν, θα γαληνέψουν, αλλά και θα συγκινήσουν τον αναγνώστη.

Εφτά διηγήματα που μας πηγαίνουν σε περασμένες δεκαετίες και έχουν κάτι διαφορετικό να πουν: Στο πρώτο διήγημα, «Ένας ενάρετος δικηγόρος», ο ήρωας καταφέρνει να δικαιωθεί μέσα από τους αγώνες και τις δυσκολίες του και να αφήσει πίσω τις κακές στιγμές και τους ανθρώπους που τον πλήγωσαν. Η δύναμη της λογικής, η μεγαλοψυχία, αλλά και η συμπόνια για έναν παραβατικό νέο περισσότερο αδικημένο από τον ήρωα, αφήνουν το δικό τους αποτύπωμα.

Το δεύτερο διήγημα, («Αναμνήσεις από ένα διεθνές συνέδριο για τα δικαιώματα της γυναίκας – πολύ παλιά»), αφορά την αναζήτηση της αγάπης μέσα σε ένα άνυδρο και υπερβολικά πολιτικοποιημένο τοπίο, όπου οι μεγάλες απελευθερωτικές ιδέες και οι πολιτικές δράσεις των κομμάτων για την πραγμάτωσή τους, μέσα σε ένα σκηνικό γραφικό και ασύμμετρο, φαντάζουν μικρές και ανεδαφικές μπροστά στις πραγματικές ανάγκες και στην πραγματική καθημερινή καταπίεση της ζωής και των αισθημάτων των απλών ανθρώπων και ειδικά των γυναικών σε όλο τον κόσμο.

Στο τρίτο διήγημα, ( «Ένα σύντομο καλοκαίρι» ), ο αφηγητής μιλάει κυρίως για τον εμποδισμένο από τις κοινωνικές συμβάσεις έρωτα δύο γενεών μέσα σε μια κοινωνία συντηρητική και καθυστερημένη και μάλιστα μέσα σε συνθήκες απειλούμενου πολέμου. Μέσα σε αυτή την ατμόσφαιρα όλοι οι ήρωες δοκιμάζονται για την αξιοπιστία τους ως προς τις ιδέες που εγκολπώθηκαν, για την αφοσίωσή τους προς την πατρίδα που τους ανέθρεψε και για την ειλικρίνειά τους απέναντι στην φιλία και στον πραγματικό ή νομιζόμενο έρωτα, που βρίσκει χώρο να ανθίσει μπροστά τους κάτω και από τις πλέον αντίξοες συνθήκες.

Ιστορίες εποχής, ιστορίες δύσκολες, ιστορίες που θα συντροφεύσουν, θα γαληνέψουν, αλλά και θα συγκινήσουν τον αναγνώστη.

Το τέταρτο διήγημα, ( «Η Παναγιά η γάτα» ), μιλάει για την αλληλεγγύη ανθρώπων και ζώων μέσα σε σκληρές συνθήκες μεγάλης ανέχειας.

Το πέμπτο διήγημα ( «Κοντσέτα» ), προβληματίζεται για τον θάνατο αλλά και για τη ζωή, για τη μετεμψύχωση, αλλά και για την ξεχωριστή θέση που μπορούν να έχουν τα ζώα στη ζωή μας. Σε αυτό ακριβώς το διήγημα συναντάμε και ένα υστερόγραφο, όπου ο συγγραφέας μάς δίνει κάποιες ενδιαφέρουσες επεξηγήσεις.

Το επόμενο ( 6ο ) διήγημα, το οποίο δίνει και τον τίτλο του βιβλίου, «Πολύ σας αγαπήσαμε», είναι δημιούργημα μυθοπλασίας με πραγματικό όμως πυρήνα, όπως αναφέρει και ο συγγραφέας, και αφορά την αγάπη και τον ανεκπλήρωτο έρωτα: Ο έρωτας μπορεί να μην ευδοκιμήσει, να μην αποδώσει καρπούς, αλλά, ακόμα κι έτσι, η δύναμή του στην ψυχική ανάταση είναι μοναδική. Και όλο αυτό μέσα σε κοινωνικούς και πολιτικούς προβληματισμούς και περιπέτειες, με κατάληξη την κατάφαση στην ζωή, στην αγάπη και στην ευτυχία που φέρνει η ανατροφή παιδιών.

Το έβδομο και τελευταίο διήγημα μιλάει για τη δύσκολη ενηλικίωση των νεαρών ανδρών, εκεί όπου φυλάνε σκοπιά, εκεί όπου μαθαίνουν κάποιους κώδικες, εκεί όπου οι διαταγές παίζουν κυρίαρχο ρόλο και εκεί όπου αρχίζει το εγώ να πηγαίνει σε δεύτερη μοίρα. Είναι ένα πρωτότυπο διήγημα, καθώς δε μιλάει μόνο για το πώς σκέφτονται οι νεαροί άνδρες, αλλά και για μία κοινωνία που πολλές φορές αποτυγχάνει να τους βάλει στον δρόμο της σύνεσης. Το εύρημα της σφαίρας είναι ευφυέστατο και δείχνει τον δυναμισμό του συγγραφέα και την εστίασή του στα κατάλληλα σημεία. Γνώστης του αντικειμένου και των νομικών όρων, καθώς ο ίδιος υπήρξε πρόεδρος εφετών, διαχειρίζεται άρτια την ελληνική γλώσσα. Στο τέλος η ερωτική απογοήτευση γλυκαίνει από τη χαρά της επιβίωσης παρ’ όλες τις αντίπαλες στη ζωή συνθήκες που φάνηκαν να συγκλίνουν στο μοιραίο.

Στο τέλος το συνολικό έργο κλείνει με ένα πεζό ποίημα, ( 8ο κείμενο του βιβλίου ). Ένας ύμνος προς την πατρίδα μας. Ένας άθλος του μαραθωνοδρόμου Στέλιου Κυριακίδη το 1946, με σκοπό να ζητήσει βοήθεια για την Ελλάδα, αποτελεί την έμπνευσή του. Ιδανικά, αξίες που όλοι μας πρέπει να υπηρετούμε. Ένας επίλογος διαφορετικός, ένας επίλογος ανάταση ψυχής.

Εν κατακλείδι, επτά διηγήματα γραμμένα με γλωσσική διαύγεια, που ίσως αποτελέσουν για πολλούς μαθήματα ζωής.

 

Πολύ σας αγαπήσαμε
Αθανάσιος Δαββέτας
Εκδόσεις Όταν
158 σελ.
ISBN 978-618-5930-20-2
Τιμή €12,00

Η Αλεξία Βλάρα είναι πολιτικός επιστήμονας και δημοσιογράφος

https://diastixo.gr/kritikes/ellinikipezografia/25476-polu-sas-agaphsame

https://diastixo.gr/ 

Έλενα Αρτζανίδου: «Η Γη έχει πυρετό»

 

Κατερίνα Ζαμαρία

 

 

Τα τελευταία χρόνια επανέρχεται διαρκώς στο λεξιλόγιό μας ο όρος «κλιματική αλλαγή», για να περιγράψει τα αιφνίδια και ακραία καιρικά φαινόμενα, που εκδηλώνονται πλέον συχνότερα και με μεγαλύτερη ένταση και διάρκεια (όπως οι ξηρασίες, οι καύσωνες, οι πλημμύρες, οι πυρκαγιές), προκαλούν τεράστιες καταστροφές και επηρεάζουν τους υδάτινους πόρους, τη γεωργία, τις υποδομές, την υγεία και την ασφάλεια, ενισχύουν τη μετακίνηση πληθυσμών και δοκιμάζουν τις αντοχές των κυβερνήσεων και των εθνικών οικονομιών.

Στη βραχείας φόρμας και «υβριδικής» μορφής ιστορία (μιας και η μυθοπλασία συνδυάζεται εύστοχα με τη γνώση), η Έλενα Αρτζανίδου στο νέο της βιβλίο, Η Γη έχει πυρετό, θίγει αυτό το μείζον πρόβλημα της εποχής. Εξισορροπώντας ιδανικά τον μύθο με τις πληροφορίες, δημιουργεί ένα κείμενο που όχι μόνο καταφέρνει να εξοικειώσει τα παιδιά με δύσκολες περιβαλλοντικές έννοιες, αλλά προάγει τον προβληματισμό και την ευαισθητοποίησή τους. Χρησιμοποιώντας ως κύρια εργαλεία αφήγησης το αρχετυπικό σύμβολο της μητέρας και τα –εξίσου– συμβολικά ονόματα των πρωταγωνιστών, δημιουργεί μια πυκνή ιστορία εκθέτοντας στα παιδιά τις πολύπλευρες διαστάσεις του προβλήματος.

O Οδυσσέας βρίσκεται στη Γροιλανδία, σε ταξίδι μαζί με τους γονείς του. Εκεί θα έχει τη μοναδική ευκαιρία να δει την ομορφιά της φύσης σε όλο της το μεγαλείο. Οδηγός τους σε αυτό το ταξίδι ο Φελίπε και ο γιος του, Γιουν.

«Έλα βιάσου» με παρακίνησε ο μπαμπάς. «Σήμερα θα δεις από κοντά την παγωμένη λίμνη, και ο Φελίπε μού είπε πως θα δούμε και ένα μεγάλο κοπάδι ταράνδων που μεταναστεύει περνώντας από πάνω της καθώς φεύγουν για τη νοτιοανατολική περιοχή, αφού μόνο εκεί μπορούν να βρουν τις λειχήνες που τρώνε για να επιβιώσουν τον δύσκολο χειμώνα».

Εξισορροπώντας ιδανικά τον μύθο με τις πληροφορίες, δημιουργεί ένα κείμενο που όχι μόνο καταφέρνει να εξοικειώσει τα παιδιά με δύσκολες περιβαλλοντικές έννοιες, αλλά προάγει τον προβληματισμό και την ευαισθητοποίησή τους.

Γιατί όμως, την ώρα που το κοπάδι πάει να περάσει μια παγωμένη λίμνη, ακούγεται ένα εκκωφαντικό κρααακ; Γιατί, ενώ βρίσκονται στην καρδιά του χειμώνα, οι πάγοι λιώνουν; Τι μπορεί να συμβαίνει; Η θερμοκρασία της Γης ανεβαίνει, τα παγόβουνα λιώνουν, τα ζώα κινδυνεύουν και μαζί με αυτά και ο άνθρωπος… Μήπως τελικά η Γη έχει πυρετό;

Από τον τίτλο, κιόλας, διαπιστώνεται το πώς η επιστημονική αλήθεια συμπλέκεται με την αλληγορική απόδοση της «νόσου» που ταλανίζει τον πλανήτη, καθώς η αύξηση της θερμοκρασίας εγκυμονεί τον κίνδυνο «η Γη να καταντήσει σαν την Αφροδίτη, πνιγμένη στα σύννεφα και με 400 βαθμούς Κελσίου», όπως υποστηρίζει και ο Στίβεν Χόκινγκ.

Η Αρτζανίδου επιλέγει την πρωτοπρόσωπη αφήγηση. Μέσα από το βλέμμα του Οδυσσέα, δημιουργεί εκείνες τις ρεαλιστές συνθήκες έτσι ώστε κάθε αναγνώστης αισθάνεται σαν να βρίσκεται εκεί και να βιώνει όσα και οι πρωταγωνιστές. Ταυτόχρονα, δίνεται η δυνατότητα σε μια πιο παραμυθιακή προσέγγιση, καθώς το φαινόμενο του θερμοκηπίου αποδίδεται σαν «ένας δράκος με τεράστιο στόμα και μεγάλα φτερά, που απειλεί τον πλανήτη». Ο Οδυσσέας θα γίνει μάρτυρας ενός παγόβουνου που σπάει, των τάρανδων που αφηνιάζουν και του κλεισίματος του δρόμου επιστροφής στο ασφαλές καταφύγιο. Με αυτόν τον ευσύνοπτο και παραστατικό τρόπο οι αναγνώστες μυούνται στις βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες επιπτώσεις του προβλήματος.

Ευρηματική, μάλιστα, είναι η αναλογία που χρησιμοποιείται για να εξοικειωθούν τα παιδιά με την επιστημονική διάσταση του φαινομένου και τη σχετική ορολογία. Αξιοποιώντας το αρχετυπικό πρότυπο της μητέρας, συσχετίζει τον πυρετό που ανεβάζει η μητέρα-Σοφία με την άνοδο της θερμοκρασίας της μητέρας-Γης. Κι αν η μητέρα του Οδυσσέα γίνεται καλά με το κατάλληλο φάρμακο και μια ζεστή σούπα, η ίαση της μητέρας όλων μας, της Γης, απαιτεί άμεσα τη συμμετοχή όλων στις θεραπευτικές δράσεις.

Εξίσου ευρηματική η ονοματοδοσία των πρωταγωνιστών. Η μαμά Σοφία, ο μπαμπάς Ιάσονας και ο Οδυσσέας… καθένας κουβαλά το σύμβολο που εμπεριέχει το όνομά του και ταυτόχρονα, ως σημαινόμενο, το τρίπτυχο της στάσης που απαιτείται για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα. Στο όνομα της μητέρας, που σημαίνει γνώση, ευφυΐα και φρόνηση, το σημαινόμενο αφορά την ικανότητα να συνδυάζει κανείς τη γνώση με την εμπειρία και τη λογική εφαρμογή της. Ο Ιάσονας (που μητέρα του ήταν η Πολυμήδη, θεία του Οδυσσέα και ετυμολογικά προέρχεται από τον μέλλοντα χρόνο του ρήματος «ιάομαι, ιώμαι») κυριολεκτικά σημαίνει «αυτός που θα θεραπεύσει». Όχι τυχαία η Αρτζανίδου αναθέτει στον πατέρα να κάνει το, έμμεσο πλην σαφές, πολιτικό σχόλιο: «Ανάθεμα στους G20 που δεν ακούν τους επιστήμονες»… Ταυτόχρονα, μαζί με τη μητέρα θα προτείνει τρόπους αντιμετώπισης του προβλήματος.

Αλλά και ο Οδυσσέας, όπως και ο ομηρικός ήρωας, όχι μόνο κάνει ένα μακρινό ταξίδι στο οποίο «πολλῶν δ᾿ ἀνθρώπων ἴδεν ἄστεα καὶ νόον ἔγνω, πολλὰ δ᾿ ὅ γ᾿ ἐν πόντῳ πάθεν ἄλγεα», αλλά συνειδητοποιεί πως η πραγματική λύση στο πρόβλημα θα έρθει μέσα από την αναζήτηση συντρόφων, έτσι ώστε να δράσουν συλλογικά. Το μήνυμά του, μάλιστα, στο τέλος του βιβλίου, σαφές, ξεκάθαρο, ελπιδοφόρο, εγκιβωτίζει (και μέσα από τη μετατόπιση της αφήγησης από το πρώτο ενικό στο πρώτο πληθυντικό πρόσωπο) και τη στάση ζωής που η συγγραφέας αναδεικνύει: «Ακούς, δράκε; Είμαι ο Οδυσσέας και μαζί με πολλούς ακόμα θα σε νικήσουμε».

Η εικονογράφηση της Αγγελικής Ρελάκη, απλή, αφαιρετική και παραστατική δημιουργεί την κατάλληλη περιρρέουσα ατμόσφαιρα ανάγνωσης του κειμένου, νοηματοδοτώντας το και προκαλώντας –μέσω της οπτικής αφήγησης– το πλαίσιο μιας παράλληλης ανάγνωσης. Με το λευκό να κυριαρχεί χρωματικά ως φόντο, η αξιοποίηση των υπόλοιπων, θερμών ως επί το πλείστον, χρωμάτων δημιουργεί και αναδεικνύει τις αντιθέσεις.

Το βιβλίο περιλαμβάνει πληροφοριακό υλικό, δραστηριότητες, καθώς και επίλογο από την Ελένη Σβορώνου, υπεύθυνη περιβαλλοντικής εκπαίδευσης της WWF Ελλάς. Δίνεται έτσι η δυνατότητα να γνωρίσουν και να ευαισθητοποιηθούν οι αναγνώστες σχετικά με την κλιματική αλλαγή, ενώ ταυτόχρονα μπορεί να αξιοποιηθεί ως μέσον γνωριμίας των παιδιών με το νησί της Γροιλανδίας, το Βόρειο Σέλας, τη χλωρίδα, την πανίδα και τον πολιτισμό της περιοχής αυτής του πλανήτη.

 

Η Γη έχει πυρετό
Έλενα Αρτζανίδου
εικονογράφηση: Αγγελική Ρελάκη
Ψυχογιός
48 σελ.
ISBN 978-618-01-6128-1
Τιμή €9,90

https://diastixo.gr/kritikes/paidika/25469-h-gh-exei-pureto

https://diastixo.gr 

Αθανάσιος Σάκης Αραμπατζής ένας σπουδαίος Έλληνας τενόρος

 

MusicHeaven. Γεννήθηκε το 1960 και ήταν μόλις 15 χρονών, μικρό παιδί, όταν ο Σάκης Αραμπατζής ξεκίνησε πειραματικά να διευθύνει την Παιδική Χορωδία Προσκόπων Θεσ/νίκης. Κατόπιν υπήρξε πρώτος μαέστρος των Χορωδιών Ι.Ν Παναγούδας, Ι.Ν Αγίου Δημητρίου (Πολιούχου Θεσ/νίκης), Αλεξάνδρειου Ωδείου, Ωδείου Βορείου Ελλάδος κλτ.

* Ως Σολίστ (Τενόρος ) τραγούδησε σχεδόν σε όλη την Ελλάδα και στο εξωτερικό. Συνέπραξε ως σολίστ με την Φιλαρμονική Ορχήστρα και Χορωδία του Δήμου Θεσ/νίκης υπο την διεύθυνση του Νίκου Αστρινίδη στην παραγωγή δίσκου. Επίσης πραγματοποίησε πολυάριθμες εμφανίσεις με την Πολυφωνική Χορωδία του Δήμου Βόλου, υπο τη διεύθυνση του Γιάννη Καρκάλα. Τραγούδησε ως σολίστ(τενόρος) στα "ΔΗΜΗΤΡΙΑ" Θεσσαλονίκης και στις εκδηλώσεις = ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ = ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ (1997), με παγκόσμια προβολή.

* Ως καθηγητής Μονωδίας και Μελοδραματικής συνεργάσθηκε με περισσότερα απο 15 Ωδεία και Μουσικές Σχολές και χορήγησε πολλά πτυχία και διπλώματα σε μαθητές του, που σήμερα πραγματοποιούν μεγάλη καριέρα, είτε ως σολίστ, είτε στον εκπαιδευτικό τομέα. Καλλιτεχνικός Δ/ντης Μουσικών Ιδρυμάτων διδάσκοντας επίσης ο ίδιος ανώτερα θεωρητικά και Βυζαντινή Μουσική, με σχετικές αποφάσεις του ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ.

* Studio Φωνητικής Αγωγής.
Απο την μπαγκέτα του δασκάλου, πέρασαν και πολλοί επώνυμοι καλλιτέχνες, όπου με την δισκογραφική τους δουλειά, θεωρούνται απο τα πρώτα ονόματα, που μεταξύ άλλων είναι και οι εξής :
Νίκος Βέρτης, Sotis Βολάνης, Γιώργος Ξανθιώτης, Κυριάκος Παπαηλίας, Πάνος Νίκου, Πάνος Καλίδης, Χρήστος Αβραμίδης, Αλέξανδρος Χατζής, Σοφία Βήκα, Χρήστος Κωσταράς, Κων/νος Σερέτης, Κων/νος Καραγέλης, Παύλος Παούνης, Δέσποινα Φιλίππου, Χρήστος Ανδρουλάκης, Γιώργος Τσάκας κτλ.. Δίκαια λοιπόν θεωρείται και " Δάσκαλος φωνητικής των επωνύμων".

Μάλιστα εξέδωσε DVD για τα 30 χρόνια της Καλλιτεχνικής του σταδιοδρομίας (1975-2005) σε όλους τους παραπάνω τομείς :
1. Ως Δ/ντής Χορωδιών
2. Ως Σολίστ ( Τενόρος)
3. Ως Καθηγητής Φωνητικής Μουσικής

Είναι πατέρας 4 παιδιών :
α) Κων/νος β) Κατερίνα γ) Βαγγέλης δ) Βαλεντίνα που ασχολούνται με τη Μουσική.
* Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Κων/νος ( Ντίνος), καθηγητής Μουσικής, έγραψε τη Μουσική στο Τραγούδι " ΞΕΣΠΑΩ" σε στίχους Ανθής Θεοδωρίδου, που ερμηνεύει ο Κυριάκος Παπαηλίας στο CD με τίτλο " Αξίζεις Πολλά " και κυκλοφορεί απο την VASIPAP.

Τέλος ασχολήθηκε με τη σύνθεση χορωδιακών τραγουδιών. Ξεχωρίζει αυτό σε στίχους και μουσική (1978) που έγραψε ο ίδιος με τον τίτλο "Τα παιδιά - τα πουλιά και τα λουλούδια" και που έγινε γνωστό στο Πανελλήνιο. 

Γράφει ο vaggelissallonika στο MusicHeaven

https://www.musicheaven.gr/modules.php?name=News&file=article&id=2379

΄΄ΧΡΙΣΤΕ ΚΑΙ ΠΑΝΑΓΙΑ΄΄ Στην Γοργοϋπήκοο 

Στιχοι- Mουσική: Σάκης Αραμπατζής  (2Ο2Ο)

1. Θά ρθω μια βραδιά, να βρώ παρηγοριά                                                                                                                                                                                                                                                                          Στην Θεία Σου  ματιά, Χριστέ και Παναγιά 

Κι οταν οι μπόρες θα 'ρθούν κι όλοι με λησμονούν,

Ψάχνω να βρώ την χαρά, μα βρίσκω καταχνιά

Μόνο Εσυ Χριστέ μου, Φώς πάνω στις πληγές μου   

Ρεφραίν : Δόξα εν Υψίστοις Θεώ 

και επι γής Ειρήνη

οι 'Αγγελοι θα υμνούν. 

Του Δείπνου σου του Μυστικού

Στο Σώμα Σου Ανάσταση θα δώ

Στο Αίμα Σου Χριστέ, Παράδεισο θα βρώ

2. ΄Ομορφη Κυρά, γλυκειά μου Παναγιά     

Μητέρα του Φωτός. ΓΟΡΓΟΫΠΗΚΟΟΣ!

Ο Αθανάσιος Σάκης Αραμπατζής είναι ένας σπουδαίος λυρικός τενόρος με δεξιοτεχνία που περνά από την βυζαντινή και παραδοσιακή μας μουσική στην απαιτητική όπερα.

Η μουσικότητα του συνεπαίρνει και είναι αξιοσημείωτο και προφανές ότι συνθέτει και γράφει ωραιότατους στοίχους και ύμνους.  Ένα μεγάλο εύγε στον υπέροχο αυτόν άνθρωπο της τέχνης.

Παναγιώτης Καρούσος

The Last International Playboys & Jon Voyager Band @HolyWood Stage.Athens

 

Jon Voyager

Μετά από είκοσι χρόνια μουσικής πορείας ως solo act, τραγουδιστής των progsters Need και των party bands Bejeezus και Yakuza Six, ο Jon Voyager κυκλοφόρησε το 2023 το ντεμπούτο του με τίτλο “Monsters” (One Little Victory Records). Μέσα στα οκτώ τραγούδια του άλμπουμ χώρεσε ό,τι δεν είχε βρει την θέση του μέχρι τώρα, συστήνοντας στο κοινό μια διαφορετική πλευρά του μουσικού εαυτού του από αυτήν που μέχρι τότε τον είχε συνηθίσει.

Παίρνοντας απόσταση από τον βαρύ “μεταλλικό” ήχο, ξεδίπλωσε τις πιο εναλλακτικές πτυχές του, μπολιάζοντας alternative rock αισθητική με ταξιδιάρικες συνθέσεις, στίχους για τις σχέσεις και τα μυστικά της πόλης με λίγο urban ρομαντισμό, και groove ποτισμένο με αλκοόλ και αναμνήσεις. Ολοκληρώνοντας ένα μικρό φθινοπωρινό τουρ σε 6 πόλεις στην Ελλάδα το φθινόπωρο που μας πέρασε και με το τελευταίο του single 'Embers' να παίζει ακόμα σε ακουστικά και ηχεία, ο Jon Voyager και η μπάντα του επιστρέφουν για ένα μοναδικό live στην Αθήνα παρέα με τους The Last International Playboys.

Jon Voyager Band:

Άλεξ Χρυσοστομίδης -κιθάρα, φωνή
Στέλιος Πασχάλης -τύμπανα
Βίκτωρας Κουλουμπής - μπάσο
Jon Voyager - φωνή, κιθάρα

https://www.jonvoyager.com/
https://www.instagram.com/jon_voyager/
https://jonvoyager.bandcamp.com/track/embers

The Last International Playboys

The Last International Playboys formed in Athens, Greece over a decade ago, amidst the economic crisis that overwhelmed the country. In contrast to the zeitgeist, the members of the band found common ground, not in anger, but in elegance.
Their introduction to the music audience took place in the summer of 2015 with the release of their digital E.P. “Foreplay”, under the “Sound Of Everything” label.
That forerunner of their full album included four songs. Their refined, fresh, clean but at the same side introvert indie-alternative sound created a bittersweet atmosphere, reminiscent of an elegant film noir.
Rhythm and melody were the main ingredients of what dreams are made of.
Over the following years, the band performed live hectically trying to establish a solid fanbase. Among other live performances in several clubs and venues, a standout moment was appearing at the “Rockwave Festival 2017” - possibly the biggest open-air festival in Greece – sharing the stage with artists like Sivert
Hoyem and Placebo.
In December 2021, following their debut E.P., the indie–rockers released their first full album “Who shot Roy?”. The title - suggested by the band's singer - is a homage to an iconic comic book hero from his childhood.
“Who shot Roy?” features ten tracks, blending a wide spectrum of sounds and emotions. A journey from haunting introversion to hopeful joy. While the band occasionally winks at the vintage sound of the 60’s, the urban atmosphere of today is most of the time present.
After a brief hiatus and two new recruits - on keyboards and drums - the band is back on the road, performing live and working on material for a new album.

The Last International Playboys are:
Angel Kalantzis (vocals)
Kostas Lagos (guitars)
Joseph Moschopoulos (guitars)
Nickolas Michos (bass guitar)
Vassilis Nikolopoulos (piano & keyboards)
Vakis Previzis (drums)

Connect
Instagram: https://www.instagram.com/thelastinternationalplayboys/
YouTube: https://www.youtube.com/user/thelastplayboys
Facebook: https://www.facebook.com/l.i.p.greece
Twitter: https://twitter.com/thelipband
Official site: https://www.thelipband.com/
Email: playboys.international@gmail.com

Purchase
https://thelastinternationalplayboys.bandcamp.com/

Ο Πολιτιστικός Οργανισμός Καλλιτεχνών Ελλάδας στα πλαίσια των δραστηριοτήτων του διοργανώνει το event: The Last International Playboys & Jon Voyager Band @HolyWood Stage.Athens
 Ημερομηνία: Πέμπτη 30/04/2026
 Doors open 21:30
 Show starts 22:00

Διάθεση εισιτηρίων θέασης και την ίδια ημέρα στην είσοδο του πολυχώρου
Είσοδος Συναυλίας: 12€ (Όρθιων & Καθήμενων)
Για κράτηση θέσης καθήμενου σε τραπέζι ή Stand επικοινωνείτε στο τηλ 210 9700418

Η κατανάλωση είναι προαιρετική.
Η κράτηση για καθήμενου σε τραπέζι ή Stand γίνεται χωρίς υποχρεωτική κατανάλωση.

Στον πολυχώρο του Πολιτιστικού Οργανισμού Καλλιτεχνών Ελλάδας, HolyWood Stage στον Αγίο Δημήτριο, ανάμεσα στα 2 μετρό "Δάφνη" και "Αγ.Δημήτριος", έναν χώρο εξαιρετικής ακουστικής που δημιουργεί μια μοναδική επαφή μεταξύ ερμηνευτών και κοινού οι καλλιτέχνες έρχονται να συναντήσουν το Αθηναϊκό κοινό, σε μια σπάνια μουσική εμπειρία!

HolyWood Stage sound engineering team:
Varlas Spyros / Panagiotis Megas
Lighting Engineer / Video: Αννέτα

Στον πολυχώρο μας, HolyWood Stage έχουμε ως αρχή τον σεβασμό σε όλους τους ανθρώπους, διαθέτει πρόσβαση(ράμπα), καθώς και ειδικές τουαλέτες για ΑμΕΑ, παρέχουμε καλλιτεχνικά και άλλα προγράμματα για όλες τις ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες, πιστεύοντας πάντα ότι η ελεύθερη έκφραση και η ψυχαγωγία, είναι δικαίωμα όλων!

Το HolyWood Stage επιτάχυνε την ανανέωση του αέρα (εισαγωγή και εξαγωγή) στον χώρο για να πληροί προδιαγραφές COVID-19 ώστε να διασφαλιστεί η υγεία όλων όσοι παρευρεθούν στις παραστάσεις του (θεατές, καλλιτέχνες).

Ειδικά μέτρα διαμόρφωσης έχουν εφαρμοστεί επίσης στα Backstage-καμαρίνια και τους χώρους υποδοχής, ώστε να εξασφαλίζουν συνθήκες υγιεινής για τους καλλιτέχνες που συμμετέχουν στις παραστάσεις του HolyWood Stage.

Ευχαριστούμε για την συμμετοχή και την συνδρομή σας στην ενίσχυση των σκοπών μας
https://www.holywoodstage.gr/
https://www.facebook.com/holywoodstage.gr
https://twitter.com/holywoodstage
https://www.instagram.com/holywoodstage.athens/
https://www.youtube.com/@HolyWoodStage/featured
https://www.tripadvisor.com.gr/Attraction_Review-g4878510...
email: holywoodstage3@gmail.com

 Τοποθεσία: HolyWood Stage Λεωφόρος Βουλιαγμένης 289, Αγ. Δημήτριος Αττικής 172 36
(πλησίον σταθμών μετρό Δάφνη και Αγ. Δημήτριος)
 Google Map: https://g.page/HolyWoodStageAthens?share

 HolyWood Stage.Athens, The Last International Playboys  

HolyWood Stage.Athens

https://www.facebook.com/events/1578286753253478