του John Schlesinger / 144′ / Δράμα / 1975 @ Σινεμά Μέσα Σε Σινεμά - Aλ. ΠλατςΣτο Χόλιγουντ της δεκαετίας του 1930, ένας νεαρός σκηνογράφος φτάνει με φιλοδοξίες να εργαστεί στη βιομηχανία του κινηματογράφου και έρχεται αντιμέτωπος με έναν κόσμο γεμάτο ψευδαισθήσεις, ματαιοδοξία και καταπιεσμένα όνειρα. Μέσα από τη γνωριμία του με επίδοξους ηθοποιούς και περιθωριακές φιγούρες, αποκαλύπτεται η σκοτεινή πλευρά του χολιγουντιανού ονείρου.
Ο John Schlesinger δημιουργεί ένα ανελέητο πορτρέτο της κινηματογραφικής βιομηχανίας, αποδομώντας τη λάμψη του Χόλιγουντ και αποκαλύπτοντας τη βία, τη μοναξιά και τη ματαίωση που κρύβονται πίσω από τη φαντασίωση της επιτυχίας. Η ταινία μετατρέπει τον ίδιο τον κινηματογράφο σε αντικείμενο παρατήρησης, φωτίζοντας τις αυταπάτες και τις κοινωνικές εντάσεις που γεννά η υπόσχεση της διασημότητας.
Ένα σκοτεινό σχόλιο πάνω στο χολιγουντιανό όνειρο και την αποσύνθεσή του.
Η ταινία προβάλλεται στο πλαίσιο του κύκλου «Σινεμά Μέσα Σε Σινεμά», σε επιμέλεια του Αλέξανδρου Παπαγεωργίου (Αλεξ Πλατς – Luben), ενός αφιερώματος που εξερευνά την αυτοαναφορικότητα του μέσου και ταινίες που αποκαλύπτουν τους μηχανισμούς, τους μύθους και τις αντιφάσεις της ίδιας της κινηματογραφικής βιομηχανίας.
Βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Nathanael West, η ταινία έχει μείνει στην ιστορία για την ωμή απεικόνιση της μαζικής υστερίας και την αποκαλυπτική της ματιά πάνω στη σχέση ανάμεσα στο κοινό και το θέαμα. Για τις ανάγκες της ταινίας δημιουργήθηκαν εκτεταμένα σκηνικά που αναπαριστούσαν το Χόλιγουντ της δεκαετίας του 1930, με εκατοντάδες κομπάρσους και περίτεχνα κοστούμια εποχής. Η εμβληματική σκηνή του φινάλε χρειάστηκε ημέρες γυρισμάτων και θεωρείται μία από τις πιο φιλόδοξες και χαοτικές σκηνές πλήθους του 70s.Ο Αλέξανδρος Παπαγεωργίου (Αλεξ Πλατς – Luben) επιστρέφει για δεύτερη χρονιά στο Cinobo Πατησίων, επιμελούμενος κάθε Τετάρτη έναν κύκλο αφιερωμένο στην αυτοαναφορικότητα του σινεμά. Το φετινό πρόγραμμα συγκεντρώνει ταινίες που μετατρέπουν τον ίδιο τον κινηματογράφο σε αντικείμενο αφήγησης, σχολιάζοντας τη διαδικασία της παραγωγής, τους μύθους της βιομηχανίας και τις ίδιες τις συμβάσεις της κινηματογραφικής γλώσσας. Αφετηρία με την "Η Περιφρόνηση | Contempt" (1963) του Jean-Luc Godard, όπου το γύρισμα μιας ταινίας μετατρέπεται σε σχόλιο πάνω στη σύγκρουση τέχνης και εμπορευματοποίησης. Το "The Day of the Locust" (1975) αποδομεί τον μύθο του Χόλιγουντ, το χολιγουντιανό όνειρο, αποκαλύπτοντας τη βία και τη ματαιότητα πίσω από τη βιομηχανία του θεάματος, ενώ το "Living in Oblivion" (1995) καταγράφει με σαρκασμό το χάος μιας ανεξάρτητης παραγωγής, θολώνοντας τα όρια ανάμεσα στην ταινία και την πραγματικότητα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου